Dogonić Tomahawka. Francja inwestuje w nowy pocisk manewrujący

Podczas targów morskich Euronaval francuska Generalna Dyrekcja ds. Uzbrojenia (fr. Direction générale de l’armement, DGA) poinformowała o zamiarze złożenia zamówienia na pociski manewrujące Missile de croisière naval (MdCN) w nowej wersji Mk2. Wykonawcą będzie przedsiębiorstwo MBDA France, a odbiorcą – Marynarka Wojenna Francji (fr. Marine nationale). Eksportowy wariant MdCN Mk2 otrzyma anglojęzyczną nazwę Naval Cruise Missile Mk2 (NCM Mk2). Międzynarodową wersję Missile de croisière terrestre (MdCT), czyli wariantu bazowania lądowego proponowanego Wojskom Lądowym Francji (fr. Armée de terre), ochrzczono Land Cruise Missile Mk2 (LCM Mk2). Obecnie MdCN stanowi uzbrojenie francuskich fregat typu Aquitaine oraz okrętów podwodnych typu Suffren.

Francuski serwis branżowy Opex360 poinformował, że w poprzedniej wersji obowiązującej Ustawy o Programowaniu Wojskowym na lata 2024-2030 (fr. Loi de programmation militaire 2024-2030) planowano przeprowadzenie modernizacji w połowie cyklu życia (fr. rénovation à mi-vie, RMV) około 150 pocisków MdCN, które dziś znajdują się w dyspozycji Marine nationale. Teraz środki na ten cel przekierowano na zakupy MdCN Mk2. Dostawy mają rozpocząć się do 2030 roku. Obecnie nie jest planowane uzbrojenie właśnie budowanych fregat typu Amiral Ronarc’h w nowe pociski. Według dostępnej wiedzy zamówienie nie obejmie też wersji MdCT bazowania lądowego oraz opracowywanych przez MBDA wyrzutni naziemnych Ground-Based Launching Unit (GBLU) dla Armée de terre.

Alternatywne systemy przenoszenia

Na targach Eurosatory w Paryżu na stoisku MBDA zaprezentowano model naziemnej wyrzutni pocisków manewrujących, która ma stanowić część wspomnianego zestawu GBLU. Moduł uzbrojenia zostanie zamontowany na trzyosiowej naczepie holowanej przez ciągnik siodłowy. GBLU będzie przewozić cztery pociski MdCT/LCM, czyli lądową wersję MdCN/NCM. Producent przewiduje uruchomienie produkcji w 2029 r. W tym miejscu warto podkreślić, że Francja (podobnie jak Polska) uczestniczy w programie European Long-Range Strike Approach (ELSA). Celem jest opracowanie w pełni europejskich systemów precyzyjnego rażenia różnych klas. GBLU z pociskami LCM lub LCM Mk2 może stanowić jedną z francuskich propozycji w kategorii systemów o zasięgu między 500 a 2 tys. km.

W czasie wspomnianego Euronaval DGA złożyła zamówienie na modyfikację pięciu fregat typu Amiral Ronarc’h. Liczba komór w wyrzutniach pionowych systemu SYLVER zostanie zwiększona z 16 do 32. Dotyczy to zarówno prototypu, który wejdzie do służby w Marine nationale w przyszłym roku, jak i czterech kolejnych jednostek, które znajdują się na różnych etapach budowy. Oficjalnie celem jest zwiększenie zapasu pocisków przeciwlotniczych Aster. Z drugiej strony, zarówno Grecji, jak i Szwecji (które zamówiły podobne okręty, lecz z wyrzutniami o 32 komorach) oferowany jest montaż systemu SYLVER w wariancie A70, który umożliwiłby tym jednostkom strzelanie pociskami MdCN/NCM. Nie jest jasne, czy DGA przewiduje taką możliwość we francuskich fregatach.

Długa ręka Marine nationale

MdCN jest francuskim poddźwiękowym pociskiem manewrującym z napędem odrzutowym. Znajduje się w wyposażeniu Marine nationale, choć jest też oferowany na eksport. Pierwotnie MdCN nosił nazwę SCALP Naval. Owo miano podkreśla pokrewieństwo tego środka rażenia z lotniczym pociskiem SCALP-EG stosowanym przez Siły Powietrzno-Kosmiczne Francji (fr. Armée de l’Air et de l’Espace). Według oficjalnych danych zasięg MdCN wynosi ponad 1 tys. km, choć niektóre źródła szacują ten parametr na ponad 1,5 tys. km. Morski pocisk przeszedł chrzest bojowy w kwietniu 2018 r. podczas operacji Hamilton, gdy francuskie okręty i samoloty wspólnie z siłami amerykańskimi oraz brytyjskimi przeprowadziły uderzenie z powietrza i morza na magazyny broni chemicznej w Syrii.

W MdCN Mk2 wprowadzono szereg modyfikacji. Wzmocniono odporność na działanie środków walki radioelektronicznej, przypuszczalnie poprzez wymianę odbiornika satelitarnego (GPS) oraz modernizację układu nawigacji według rzeźby terenu (TERCOM). Ponadto zredukowano skuteczną powierzchnię odbicia radiolokacyjnego. Głowica śledząco-naprowadzająca z detektorem podczerwieni otrzymała układ automatycznego rozpoznawania celu za pomocą algorytmów nauczania maszynowego. Nie poinformowano, czy odłamkowo-burząca głowica bojowa o masie 250 kg oraz silnik turboodrzutowy Microturbo TR 50 uległy zmianom. MdCN Mk2 zachował zdolność do koordynacji ataku wieloma pociskami, w tym prowadzenia jednoczesnych uderzeń w ten sam cel z różnych kierunków.