Artylerzyści NATO wymieniają doświadczenia w Polsce

Kilka dni temu rozpoczęły się organizowane w kilku krajach NATO przez Dowództwo US Army w Europie i Afryce ćwiczenia DYNAMIC FRONT-26. Są to największe w tym roku ćwiczenia artylerzystów z krajów należących do Paktu Północnoatlantyckiego. Odbywają się one na poligonach zlokalizowanych w kilku państwach europejskich, gdzie prowadzone są symulowane uderzenia na jednostki przeciwnika chcące się przedostać na terytorium Sojuszu.

Sojusznicza artyleria na toruńskim poligonie

Podczas nich (prawdopodobnie na terenie toruńskiego poligonu) odbyło się spotkanie dowódcy 18. Brygady Artylerii płk. Piotra Męczyńskiego oraz dowódcy 1. Dywizjonu Artylerii Samobieżnej z dowódcami amerykańskiej 3. Dywizji Artylerii Polowej oraz Batalionu Artylerii im. gen. Romualdasa Giedraitisa z Litewskiej Brygady Piechoty Zmechanizowanej „Żelazne Wilki”.

W czasie trwania spotkania poruszone zostały tematy związane z głównymi celami ćwiczeń oraz stopniem realizacji postawionych przed nimi zadań. Jak zawsze była to okazja do wymiany doświadczeń pomiędzy dowódcami, ale także żołnierzami. Warto wspomnieć, że litewscy artylerzyści realizujący działania na armatohaubicach PzH 2000 odwiedzili także toruńskie Muzeum Artylerii.

K9 Thunder to południowokoreańska armatohaubica samobieżna zaprojektowana przez przedsiębiorstwo Samsung Techwin (dziś Hanwha Aerospace) na potrzeby Sił Zbrojnych Republiki Korei. Obsługa składa się z pięciu kanonierów: dowódcy, celowniczego, ładowniczego, amunicyjnego i kierowcy. Uzbrojenie główne stanowi armatohaubica CN98 kalibru 155 mm z lufą o gwintowanym przewodzie i długości 52 kalibrów (ok. 8 metrów). Działo umieszczono w obrotowej wieży. Przy wykorzystaniu pocisku odłamkowo-burzącego z gazogeneratorem dennym donośność wynosi 40 km, podczas gdy z dalekonośną amunicją specjalną wartość ta może wynieść ponad 50 km. Zapas środków bojowych wynosi 48 kompletów pocisków i ładunków miotających.

K9 napędza produkowany na niemieckiej licencji silnik wysokoprężny MTU MT 881 Ka-500 o mocy 1000 KM, który przy masie własnej 47 ton zapewnia prędkość maksymalną 67 km/h i zasięg operacyjny 480 km. Wkrótce do służby wejdzie też alternatywny zespół napędowy z koreańskim silnikiem STX SMV 1000 o tożsamych osiągach. Z obiema jednostkami parowana jest automatyczna przekładnia Allison X1100-5A3. Obecnie K9 różnych wariantów służą w krajach takich jak Korea Południowa, Turcja, Polska, Indie, Norwegia, Estonia, Egipt, Finlandia i Australia. W przyszłości do grona użytkowników dołączą także Rumunia i Wietnam.

Panzerhaubitze 2000 (PzH 2000) to niemiecka samobieżna armatohaubica opracowana przez firmy Krauss-Maffei Wegmann, Maschinenbau Kiel oraz Rheinmetall dla sił zbrojnych Niemiec w celu zastąpienia starzejących się M109A3G. Konstrukcja wykorzystuje podzespoły z czołgu Leopard 2, co ułatwia jej serwisowanie w krajach użytkujących oba wozy. Donośność określa się na ponad 40 km (w zależności od wykorzystanej amunicji). Wynik ten może zostać poprawiony do ponad 50 km przy zastosowaniu amunicji specjalnej, np. M982 Excalibur lub    M2005 V-LAP. Pod tym względem PzH 2000 ma wiele cech wspólnych z innymi natowskimi haubicami kalibru 155 mm i z lufą o długości 52 kalibrów, jak polska AHS Krab czy francuski CAESAR.

W kadłubowym magazynie amunicyjnym umieszczono 60 pocisków, a w tylnej niszy wieży za pancerną przegrodą znajduje się 67 kompletów modułowych ładunków miotających. PzH 2000 charakteryzuje się wysoką szybkostrzelnością dzięki zastosowanemu automatowi ładowania na pociski. Trzy strzały można oddać w dziewięć sekund, a 10 strzałów w 56 sekund. W zależności od stopnia nagrzania lufy szybkostrzelność praktyczna może wynieść od 10 do 13 strzałów na minutę. PzH 2000 znajduje się w służbie Niemiec, Holandii, Litwy, Grecji, Włoch i Węgier oraz Ukrainy. Kijów otrzymał haubice z Niemiec, Holandii i Włoch w ramach pomocy wojskowej.