Nowa amerykańska haubica. Niespodziewany wybór Pentagonu

Długoterminowym zamierzeniem Wojsk Lądowych Stanów Zjednoczonych (United States Army) jest wskazanie następców dla dwóch typów haubic kalibru 155 mm: ciągnionej M777A2 oraz samobieżnej, gąsienicowej M109A7. Niniejszy artykuł dotyczy programu Mobile Tactical Cannon.

Celem MTC jest zastąpienie ultralekkich haubic M777A2, prawdopodobnie tych, w które wyposażono bataliony artylerii lufowej przyporządkowane jednostkom korzystającym z kołowych transporterów opancerzonych Stryker. Z czasem do listy mogą dołączyć jednostki aeromobilne, powietrznodesantowe oraz lekkiej piechoty, gdzie także M777A2 zapewniają wsparcie ogniowe.

Z kolei następca M109A7 zostanie wyłoniony, gdy (a raczej jeśli…) dojdzie do finału programu Self-Propelled Howitzer Modernization, w skrócie SPH-M. Amerykanie nie mają szczęścia w poszukiwaniu następców dla haubicy samobieżnej M109. Dość przytoczyć programy takie jak XM2001 Crusader, XM1203 Non-Line-Of-Sight-Cannon (NLOS-C) czy XM1299 Extended-Range Cannon Artillery (ERCA), które skończyły się kolejnymi modernizacjami M109. Nawiasem mówiąc, podobny problem dotyczy karabinków M16 i M4 oraz bojowego wozu piechoty M2 Bradley.

Przełamanie impasu

18 sierpnia ogłoszono, że U.S. Army w ramach programu MTC podpisała umowę na dostawę 6 prototypów nowej haubicy samobieżnej na podwoziu samochodowym, z opcją na zakontraktowanie 12 kolejnych dział. W obecnej fazie rachunek dla amerykańskiego podatnika wyniesie ponad 100 mln dolarów. Jeśli zostanie zrealizowana opcja na dostawę wszystkich 18 haubic, wówczas umowa będzie opiewała na 262 mln dolarów. Prototypy będą poddawane próbom przez instytucje badawcze oraz jednostki wojskowe przez około cztery lata, nim zapadnie decyzja o wdrożeniu (lub nie) do służby.

Czytelników uprasza się o wyrozumiałość co do nazewnictwa – w Siłach Zbrojnych USA (U.S. Armed Forces) miłość do kwiecistych skrótowców nie zna granic. Nie ulega wątpliwości, że w kolejnych artykułach poświęconych modernizacji technicznej amerykańskiej artylerii lufowej takich abrewiacji będzie o wiele więcej.

Globalna haubica

Dostawcą nowych 155 mm haubic do U.S. Army będzie Hanwha Defense USA z siedzibą w Arlington w stanie Virginia. Montaż 6 dział odbędzie się w nowym zakładzie w miejscowości Opelika w stanie Alabama. HDUSA to amerykańska spółka-córka doskonale znanego w Polsce czebolu (koncernu) Hanwha Group z Republiki Korei.

Hanwha Aerospace to producent haubic samobieżnych K9A1 Thunder, które są dostarczane Wojsku Polskiemu. Wkrótce nad Wisłę dotrą pierwsze działa w wariancie K9PL. Południowokoreańskie przedsiębiorstwo wytwarza także wieloprowadnicowe wyrzutnie rakiet K239 Chunmoo, czyli bazę dla gruntownie spolonizowanego systemu Homar-K integrowanego w Hucie Stalowa Wola.

Z modelu do prototypu

U.S. Army otrzyma 6 dział K9MH (Mobile Howitzer) z opcją na 12 kolejnych. K9MH to najnowszy członek rodziny haubic samobieżnych K9 Thunder. Pierwsze wizualizacje wozu, wówczas na czteroosiowym podwoziu Doosan, zaprezentowano w lipcu 2024 r. na konferencji w Republice Korei. Pięć miesięcy później, na targach KADEX 2024, publice przedstawiono model redukcyjny na bazie terenowej Tatry Force 3. generacji. Tę samą miniaturę pokazano uczestnikom konferencji AUSA 2025 w październiku.

W kwietniu br. producent opublikował zdjęcia „w metalu” prototypu K9MH na podwoziu czeskiej produkcji. Z czasem do fotografii dołączyły materiały wideo (jak ten na okładce niniejszego artykułu), w których udokumentowano pierwsze strzały oddane z nowej haubicy.

Artyleryjska potęga

Hanwha Aerospace jest największym producentem haubic samobieżnych na świecie. Do dziś przedsiębiorstwo wyprodukowało ponad 2500 egzemplarzy gąsienicowej K9 różnych wariantów (część wozów powstaje w zakładach poza Republiką Korei). Jednak jak dotąd Hanwha nie dostarczyła ani jednej haubicy na podwoziu samochodowym.

K9MH formalnie należy do rodziny K9, lecz jej moduł uzbrojenia jest unikatowy – prawdopodobnie powstał na bazie wieży oraz układu zasilania działa w amunicję (tzw. automatu ładowania) gąsienicowej haubicy K9A2. Według producenta wieża K9MH jest rozwiązaniem agnostycznym sprzętowo, czyli może być zainstalowana na dowolnym nośniku kołowym o odpowiednich gabarytach oraz nośności.

Nieoczywisty zwycięzca

Z K9MH konkurowały haubice z najwyższej półki. Dość przytoczyć konstrukcje takie jak SIGMA z Elbit Systems, już wytwarzana w USA na potrzeby Sił Obronnych Izraela, czy Archer od BAE Systems, który niedawno doczekał się nowego wariantu. Wybór K9MH jest o tyle zaskakujący, że jedynie kilka dni temu prezydent Donald Trump ogłosił ograniczenie do minimum uczestnictwa sił zbrojnych jego kraju w amerykańsko-koreańskich ćwiczeniach wojskowych, by wykonać dyplomatyczny ukłon w stronę Kim Dzong Una.

Z drugiej strony, Hanwha Group inwestuje ogromne środki w budowę amerykańskiej bazy przemysłowej, szczególnie w domenie morskiej i amunicyjnej. Nie sposób określić, czy któryś z tych czynników zaważył na wyborze K9MH. A może gąsienicowa K9 jest szykowana na następczynię M109, zaś kołowa K9MH jest pierwszym etapem tego projektu?