Brytyjczycy odbudowują artylerię. Kupują wieże z Niemiec

Wielka Brytania w kwietniu 2024 roku wybrała jako następcę gąsienicowych haubic AS90 w ramach programu Mobile Fires Platform kołową armatohaubicę RCH 155. Konstrukcja ta pokonała szwedzkiego Archera oraz południowokoreańskie K9A2. Wdrożenie nowej artylerii do British Army miało odbywać się we współpracy z Bundeswehrą, która również planowała pozyskanie tego systemu dla jednostek zmotoryzowanych.

Powolny rozkład brytyjskiej artylerii

Temat ten jednak mocno rozwlekł się w czasie i to do takiego stopnia, że Brytyjczycy zdążyli wycofać ze służby wszystkie haubice AS90 (które w liczbie ponad 100 trafiły na Ukrainę. Efektem tego był tragiczny stan brytyjskiej artylerii, która od ponad pół roku bazuje jedynie na 14 używanych szwedzkich armatohaubicach Archer, które Brytyjczycy ponoć także planują wycofać do roku 2030.

Londyn w ramach wspomnianego programu planował pozyskanie za 3 mld funtów do 116 nowych armatohaubic, z czego wstępną gotowość pierwszego dywizjonu (18 dział wraz z wozami wsparcia) planowano osiągnąć do roku 2030. Brytyjczycy jeszcze do początku listopada 2025 roku odpowiadali, że ciągle trwają testy RCH 155, więc nie jest możliwy jej zakup… (a od jej wyboru minął już wówczas ponad rok).

Światełkiem w tunelu były informacje z grudnia zeszłego roku, które wskazywały na zakup RCH 155 przez Niemcy, a tym samym także Wielką Brytanię. Ostatecznie Berlin kupił 84 armatohaubice, z czego cztery będą przeznaczone do testów. Jeden z przedseryjnych pojazdów miał właśnie trafić do Wielkiej Brytanii. Nie napawało to optymizmem wobec tragicznej sytuacji brytyjskich jednostek artylerii.

W dniu 28 grudnia brytyjskie ministerstwo obrony poinformowało o wydatkowaniu 52 milionów funtów (około 60 mln euro) na wspomniany jeden pojazd testowy oraz kolejne dwa, które będą wykorzystywane wspólnie z Niemcami. Te drugie będą jednak rozmieszczone u naszego zachodniego sąsiada. Tym samym z planowanego zakupu 72 egzemplarzy nowej artylerii pozostało działo testowe na własność oraz dwa kolejne do wspólnych badań z Niemcami.

Przełamanie impasu, ale dalej to za mało

22 stycznia brytyjski portal UK Defence Journal poinformował, że brytyjskie ministerstwo obrony potwierdziło dostawy pierwszego demonstratora RCH 155 dla armii… w drugim kwartale 2028 roku. Wskazało ono także, że faza oceny systemu RCH 155 będzie wykraczać poza pierwotną dostawę. Minister Pollard potwierdził, że zakończenie jej w ramach brytyjsko-niemieckiej współpracy spodziewane jest w czwartym kwartale 2029 roku.

Na początku lutego Pollard w ramach odpowiedzi na interpelację poselską zapowiedział zakup RCH 155 w ciągu najbliższych miesięcy. 13 marca organizacja OCCAR zawarła umowę ze spółką ARTEC dotyczącą produkcji elementów do armatohaubic RCH 155 dla brytyjskiej armii. Umowa o wartości 53 mln funtów ma pozwolić na zabezpieczenie 37 zestawów uzbrojenia (bez samej wieży i kadłuba) dla identycznej liczby pojazdów.

Kontrakt ten oznacza także zysk dla brytyjskiego przemysłu poprzez produkcję m.in. luf w zakładzie należącym do konsorcjum RBLS (Rheinmetall BAE Systems Land) w Telford. Przełoży się to na stworzenie około 100 nowych bezpośrednich miejsc pracy, utworzenie kolejnych pośrednich, utrzymanie tych obecnych oraz ogólny rozwój przedsiębiorstwa. Skala inwestycji w zakład to 30 mln funtów.

13 maja doszło do podpisania umowy z firmą ARTEC GmbH, spółce joint venture KNDS i Rheinmetall za pośrednictwem Organizacji Współpracy w Zakresie Uzbrojenia (OCCAR) w imieniu armii brytyjskiej. Dotyczy ona dostawy 72 artyleryjskich systemów wieżowych do RCH 155 za o wartości 1 mld funtów (ok. 1,3 mld USD). Dostawy mają rozpocząć się w roku 2028.

Czym jest RCH 155?

RCH 155 to artyleryjski zdalnie sterowany moduł uzbrojenia osadzony na podwoziu kołowego transportera opancerzonego. W wersji podstawowej nośnik stanowi GTK Boxer. System wieżowy bazuje na wielu rozwiązaniach wypracowanych na potrzeby Panzerhaubitze 2000, z identycznym uzbrojeniem głównym włącznie. Dzięki temu RCH 155 cechuje się donośnością zbliżoną do gąsienicowego kuzyna. Strzelając standardową amunicją z gazogeneratorem dennym, trafi w cel oddalony o ponad 40 km. Korzystając z amunicji specjalnej, np. pocisków M982 Excalibur lub M2005 V-LAP, wartość ta może wynieść nawet ponad 50 km. Moduł wieżowy jest całkowicie zautomatyzowany, a dwuosobowa obsługa przebywa w kadłubie pojazdu.

Szybkostrzelność teoretyczna wynosi dziewięć strzałów na minutę. Zapas amunicji to 30 pocisków i 144 modułowe ładunki miotające. Jednostkę napędową stanowi silnik MTU 8V 199 TE21 o mocy 815 KM, który umożliwia Boxerowi osiągnięcie 100 km/h. Z pełnym zapasem paliwa wóz przejedzie około 700 km. Moduł wieżowy RCH 155 również może zostać osadzony na innym podwoziu. Przykładowo, Szwajcaria wybrała wariant na bazie wydłużonego KTO Piranha V. Wersja gąsienicowa wykorzystująca ten moduł wieżowy została nazwana Nemezis, będąc odświeżeniem pojazdu Donar. Na targach AUSA 2025 została zaprezentowana wersja na gąsienicowej odmianie transportera Boxer.