Homar po francusku. Wystrzałowa premiera na poligonie

Francuzi szukają następców dla wieloprowadnicowych wyrzutni rakiet Lance-roquettes unitaire (LRU). Lokalny wariant amerykańskiego systemu M270A1 MLRS stanowi wyposażenie 1. pułku artylerii (fr. 1^er régiment d’artillerie) z siedzibą w Bourogne we wschodniej części kraju. 1. pułk jest najstarszą jednostką artylerii w Wojskach Lądowych Francji (fr. Armée de Terre), z tradycjami sięgającymi 1671 roku. W służbie znajduje się jedynie 9 LRU z 13 wyrzutni, które zmodernizowano do tego standardu (cztery egzemplarze przekazano Siłom Zbrojnym Ukrainy).

Program FLP-t

Projekt Frappe longue portée – terrestre (FLP-t) prowadzi Generalna Dyrekcja ds. Uzbrojenia (fr. Direction générale de l’armement). Uczestniczą w nim dwa konsorcja: MBDA France-Safran i ArianeGroup-Thales. W połowie kwietnia w ośrodku badawczym techniki rakietowej DGA na Île du Levant u południowego wybrzeża Francji po raz pierwszy wystrzelono kierowany pocisk rakietowy MBDA-Safran o nazwie Thundart. Na początku maja próbie poddano amunicję ArianeGroup-Thales określoną mianem FLP-t 150. Liczba „150” stanowi wskazówkę co do zasięgu.

Teraz Thales zaprezentował prototyp wyrzutni, która jest proponowana Armée de Terre wraz z pociskiem FLP-t 150. System X-Fire powstał we współpracy z przedsiębiorstwem Soframe. Moduł uzbrojenia osadzono na samochodzie ciężarowym Mercedes-Benz Zetros z napędem 8x8 i opancerzoną kabiną. Układ konstrukcyjny wyrzutni jest zbliżony do systemu M270 MLRS i koreańskiego K239 Chunmoo (w Polsce znanego jako Homar-K). Zastosowano dwa kontenery transportowo-startowe na pociski rakietowe różnego typu.

Uderzyć na 150 km

Pierwsze wystrzelenie z X-Fire wykonano ćwiczebną rakietą X-Fum o kalibrze 68 mm, identycznym jak w rakietach SNEB stosowanych we Francji od lat 50. Amunicję X-Fum przetestowano także na śmigłowcach szturmowych Tigre HAD. Docelowym środkiem bojowym dla X-Fire ma być wspomniany FLP-t 150. Jak przekazano w komunikacie prasowym firmy Thales, producent jest otwarty na integrację innych pocisków w fazie przejściowej, gdy LRU zostaną wycofane, a FLP-t 150 będzie oczekiwał na wdrożenie do służby i uruchomienie produkcji.

FLP-t 150 jest konstrukcją w pełni francuską. Pocisk przygotowano do działania w warunkach zakłóej nawigacji satelitarnej (GNSS) z pomocą odbiornika Thales TopStar Smart Receiver z anteną CRPA, która odbiera sygnały z satelitów Galileo i GPS. Wyrzutnię wyposażono w moduł nawigacji bezwładnościowej Thales TopAxyz. Te właściwości są istotne w świetle skuteczności rosyjskich systemów walki radioelektronicznej. Pocisk przygotowano do integracji z wdrożonym w Armée de Terre zestawem kierowania ogniem Thales ATLAS, który jest w pełni interoperacyjny z protokołem ASCA.

Inwestycje w rakiety

W przekonaniu autora nie można wykluczyć scenariusza, w którym DGA na następcę LRU wybierze wyrzutnię X-Fire, lecz zintegrowaną z konkurencyjnym pociskiem Thundart. Przewagą propozycji MBDA-Safran jest fakt, że Thundart bazuje na rozwiązaniach technicznych zaczerpniętych z rodziny bomb kierowanych AASM (fr. Armement Air-Sol Modulaire), które są wytwarzane na dużą skalę i wykazały się wysoką skutecznością w boju na Ukrainie. Z drugiej strony, ArianeGroup i Thales dysponują niebagatelnym doświadczeniem w produkcji uzbrojenia balistycznego.

FLP-t to tylko jeden z kilkunastu (!) programów modernizacyjnych, w których DGA zamierza pozyskać dla Sił Zbrojnych Francji (fr. Forces armées françaises) środki rażenia różnego typu, od bezzałogowców po pociski balistyczne średniego zasięgu. W pierwszym etapie programu FLP-t zamówionych zostanie od 13 do 26 wyrzutni oraz co najmniej 300 pocisków. Francja jest osamotniona w Europie w zamiarze wdrożenia własnej artylerii rakietowej – pozostałe państwa importują gotowe rozwiązania lub wytwarzają je na licencji.