Opóźnienie francuskiego projektu. Sięgną po wyrzutnie z Korei?

O procesie poszukiwań następcy francuskich wyrzutni LRU napisałem już kilka tekstów, zatem tym razem pominiemy całe tło z tym związane. Coraz dłuższe oczekiwanie na stworzenie rodzimego rozwiązania spowodowało, że Francuzi zaczęli rozglądać się za opcją pomostową, która byłaby gotowym lub bliskim gotowości produktem, niekoniecznie stworzonym nad Sekwaną.

Pomostowa wyrzutnia rakiet

Wśród opcji wymieniano francuską wyrzutnię Foundre czy indyjską Pinakę. Odrzucono zaś z czasem zakup amerykańskich HIMARS-ów, mimo początkowego rozważania ich pozyskania. Raczej odpadła także kwestia kupienia izraelskich wyrzutni PULS, chociażby z powodu obecnych napięć międzynarodowych.

W pierwszej połowie lutego pojawiła się ciekawa informacja w serwisie Zone Militaire, dotycząca potencjalnie jeszcze innego wyboru pomostowego następcy LRU. Mowa tutaj o południowokoreańskich wyrzutniach K239 Chunmoo, na które dotychczas zdecydowała się Norwegia, Estonia oraz Polska, poprzez stworzenie na ich bazie systemu Homar-K.

Koreańska artyleria zamiast indyjskiej?

Na ich zakup zamiast indyjskiej Pinaki wskazywać ma badanie Francuskiego Instytutu Stosunków Międzynarodowych (IFRI). Na korzyść tej konstrukcji ma przemawiać m.in. przyszła produkcja rakiet do nich w Polsce, bliskość konstrukcyjna z wyrzutniami M270/LRU, szeroka gama amunicji oraz możliwość integracji z nią przyszłych francuskich rakiet. Do tego dochodzi kwestia spełnienia większości francuskich wymagań dotyczących nowej WWR oraz stabilnego i wychodzącego daleko w przyszłość planu rozwoju tej konstrukcji.

Wskazano jednak, że masa K239 jest za duża wobec francuskich wymogów, co można by rozwiązać, wymieniając nośnik na lżejszy. Polska została tutaj wymieniona jako przykład kraju, który umieścił wyrzutnię na własnym podwoziu. Wśród plusów wyboru koreańskiego rozwiązania wskazano także możliwość oferowania w przyszłości krajom je użytkującym francuskich rakiet, które były z nią zintegrowane. Czy Paryż rzeczywiście rozważy zakup K239 jako rozwiązania pomostowego? Zobaczymy.

K239 Chunmoo to wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa opracowana w Republice Korei. W Siłach Zbrojnych tego państwa zastępuje przestarzałe już systemy K136 Kooryong oraz amerykańskie M270 MLRS. Producentem jest koncern Hanwha Aerospace. W module uzbrojenia stosowane są dwa pojemniki transportowo-startowe (zasobniki) na pociski rakietowe (podobnie jak w M270). Wyrzutnię osadzono na samochodzie ciężarowym Doosan z napędem 8x8 i opancerzoną kabiną. Pojazd o masie 31 ton rozpędza się do 90 km/h, a zasięg operacyjny wynosi 800 km. Bliskim krewnym Chunmoo jest polski Homar-K, w którym koreański moduł uzbrojenia osadzono na polskim nośniku Jelcz i zintegrowano z szeregiem krajowych podzespołów.

W działaniach bojowych K239 są wspierane przez artyleryjskie wozy amunicyjne, bazujące na identycznym podwoziu. Na pojeździe znajdują się cztery zasobniki z pociskami rakietowymi. Podobnie jak w amerykańskiej M270 MLRS system przeładunku kontenerów transportowo-startowych jest wysoce zautomatyzowany. Używane w K239 pociski rakietowe mogą być wyposażone w głowice bojowe wielu typów: odłamkowo-burzące, zapalające, dymne, oświetleniowe, a także kasetowe z pociskami przeciwpancernymi lub przeciwpiechotnymi. W jednym kontenerze transportowo-startowym systemu K239 można umieścić amunicję następujących typów:

• 20 niekierowanych rakiet K33 kalibru 130 mm, o zasięgu 36 km;
• 6 niekierowanych rakiet KM26A2 kal. 227 mm (produkowanych na amerykańskiej licencji), o zasięgu 45 km;
• 6 kierowanych pocisków CGR-080 kal. 239 mm, o zasięgu 80-85 km;
• 2 kierowane pociski CTM-MR o zasięgu 160 km;
• 1 taktyczny pocisk balistyczny KTSSM-II/CTM-290 kal. 600 mm, o zasięgu 290 km;
• 1 taktyczny pocisk balistyczny CTM-500/X o zasięgu 500 km.