Ile ulepszonych BWR-1 ma Wojsko Polskie?

Na początku lutego 2024 roku 1. Regionalna Baza Logistyczna w Wałczu ogłosiła zawarcie kolejnego kontraktu na remonty oraz modyfikację bojowych wozów rozpoznawczych BWR-1D/S z Wojskowymi Zakładami Motoryzacyjnymi S.A. w Poznaniu. W ramach niego prace miało przejść ostatnie 15 wozów z łącznie 38 tego typu na stanie armii (22 egzemplarze w wersji D oraz 16 sztuk w odmianie S). Wartość umowy określono wtedy na 358,6 mln złotych i miała ona obowiązywać w latach 2024–2026.

Do wojska dostarczono 80% zamówionych pojazdów

Przedstawiciele poznańskich WZM przekazali nam, że prace realizowane są terminowo i zakończą się według planu w obecnym cyklu kalendarzowym. Jednocześnie Wydział Działań Komunikacyjnych Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w odpowiedzi na nasze pytania poinformował, że „do końca 2025 roku z 38 egzemplarzy bojowych wozów rozpoznawczych BWR-1D/S zmodyfikowanych i dostarczonych do macierzystych jednostek zostało 80% egzemplarzy”.

„Pozostałe 20% egzemplarzy zostanie dostarczonych do końca listopada 2026 roku po zakończeniu trwającego remontu z modyfikacją”. Tym samym do wojska dostarczono około 30 zmodyfikowanych BWR-1D/S.

Nowoczesny sprzęt do radzieckiej klasyki

W wyniku prac modyfikacyjnych na BWR-1 zastąpiono praktycznie całe specjalistyczne wyposażenie zadaniowe do działań rozpoznawczych. Wśród wprowadzonych usprawnień można wymienić montaż: cyfrowych systemów łączności zewnętrznej bazujących na radiostacjach Harris i Radmor, systemu teleinformatycznego z cyfrowym systemem łączności wewnętrznej Fonet od Grupy WB oraz systemu obserwacji dookólnej.

Do tego dochodzi montaż radaru rozpoznania pola walki SR HAWK(V)2E z możliwością lokalizacji wybuchów artyleryjskich oraz nowych systemów nawigacji i pozycjonowania: bezwładnościowego TALIN 5000 oraz satelitarnego (GPS) z odbiornikiem DAGR.

Poprawiona funkcjonalność oraz przeżywalność

Zmodyfikowane wozy otrzymały także automatyczny przyrząd rozpoznawania skażeń chemicznych AP4C, miniaturowy wykrywacz min MIMID czy wynośny radiometr DPO. Natomiast znaczące podniesienie przeżywalności i funkcjonalności pojazdu uzyskano poprzez montaż systemu samoosłony typu SSP-1N Obra-3 od firmy PCO, wielozakresowego pokrycia maskującego od Grupy Lubawa oraz pomocniczego źródła zasilania APU o mocy 2 kW.

Oprócz tego pojazd otrzymał ogrzewanie postojowe, powiększone zbiorniki paliwa w tylnych drzwiach, pasywne przyrządy obserwacyjno-celownicze, ergonomiczne siedzenia dla wszystkich członków załogi i gąsienic z nakładkami gumowymi. Dodatkową zmianą usprawniającą dalszą eksploatację tych wozów był montaż fabrycznie nowych silników wysokoprężnych UTD-20. Pojazdy otrzymały też pływaki, co pozwoliło na spełnienie wymogu pokonywania przeszkód wodnych pływaniem, mimo pewnego wzrostu masy.

Następca BWR-1 powstanie na bazie Borsuka

Polskie wozy BWR-1S/D od momentu pozyskania na przełomie lat 80. i 90. XX w. nie przechodziły żadnych większych modyfikacji ani modernizacji. Przeprowadzone na kilku pierwszych wozach prace pozwoliły na skokowe zwiększenie możliwości prowadzenia działań rozpoznawczych. Żołnierze są z pojazdów zadowoleni, jednak raczej już żadnych dodatkowych ulepszeń w nich nie uświadczymy, czego początkowo nie można było wykluczyć.

Ich obecnie największą bolączką jest słabe opancerzenie, przestarzałe uzbrojenie (co czyni z tych wozów nieuzbrojone transportery) oraz brak jakiejkolwiek obrony przed bezzałogowymi systemami powietrznymi. Będą one w przyszłości zastąpione przez bojowe wozy rozpoznawcze Żuk powstające na bazie BWP Borsuk. Będą one prawdopodobnie właśnie powstawać w poznańskich WZM. Zanim jednak wejdą one do służby i zaczną uzupełniać braki w jednostkach, minie jeszcze kilka lat.