Najbliższy sojusznik Polski w Azji. Korea produkuje w Polsce

Dr Aleksander Olech: Premier Donald Tusk złożył niedawno wizytę w Republice Korei. Jak ocenia Pan rezultaty tej wizyty, zwłaszcza w kontekście wzmacniania polsko-koreańskiej współpracy strategicznej?

Ambasador Tae Junyoul: W dniach 12–13 kwietnia premier Tusk odwiedził Koreę — była to pierwsza oficjalna wizyta polskiego premiera od 27 lat. W jej trakcie prezydent Lee Jae Myung i premier Donald Tusk ogłosili, że oba kraje podniosą swoje relacje do rangi Kompleksowego Partnerstwa Strategicznego. Jak wskazuje sama nazwa, takie partnerstwo wyraża zobowiązanie do dalszego wzmacniania współpracy w szerokim zakresie obszarów — obejmujących politykę, gospodarkę, kulturę oraz kontakty międzyludzkie — a także rozszerzania jej na sektory kompleksowe i zorientowane na przyszłość, takie jak zaawansowane technologie, nauka i technika, przestrzeń kosmiczna, energetyka i infrastruktura.

Pozwolę sobie wskazać kilka kluczowych osiągnięć. Po pierwsze, obaj przywódcy potwierdzili swoje poparcie dla konsekwentnej realizacji kontraktów obronnych w ramach umowy ramowej z 2022 roku. Stanowi to fundament pogłębionej, obopólnie korzystnej współpracy obronnej między naszymi krajami.

Po drugie, obaj przywódcy podkreślili znaczenie zwiększania dwustronnej wymiany handlowej i inwestycji oraz wzmacniania współpracy w zakresie odporności łańcuchów dostaw, surowców krytycznych i zaawansowanych technologii.

Po trzecie, wobec rosnącej niepewności w globalnej gospodarce i środowisku bezpieczeństwa, oba kraje zgodziły się zacieśnić koordynację. Dzięki temu Korea i Polska będą dążyć do promowania pokoju i dobrobytu w swoich regionach, a także wspólnie przyczyniać się do pokoju na świecie.

Wreszcie, obaj przywódcy zgodzili się dalej rozszerzać wymianę kulturalną, w tym kontakty międzyludzkie, aby pogłębiać zaufanie i przyjaźń między naszymi krajami.

Sekwencja naszej wspólnej drogi dyplomatycznej — od nawiązania stosunków dyplomatycznych w 1989 roku, poprzez Partnerstwo Zorientowane na Przyszłość (2004) już po 15 latach, Partnerstwo Strategiczne (2013), aż po Kompleksowe Partnerstwo Strategiczne (2026) — wiele mówi o dynamice łączącej Koreę i Polskę. Ten nowy rozdział zapowiada się jako znaczący impuls do skokowego rozwoju naszej współpracy.

Współpraca obronna między Polską a Koreą Południową znacząco zintensyfikowała się w ostatnich latach. Jak Seul postrzega długofalowy rozwój tego partnerstwa?

Partnerstwo Korei i Polski w przemyśle obronnym pokazuje, jak daleko wspólnie zaszliśmy. Mówiąc wprost — opiera się ono na zaufaniu i wzajemności.

Pozwólcie, że zacznę od kilku cech, które odróżniają przemysł obronny od konwencjonalnych sektorów gospodarki. Charakteryzują się one bezpośrednim powiązaniem z bezpieczeństwem narodowym, wysokimi barierami wejścia związanymi z zaawansowanymi technologiami, długimi horyzontami inwestycyjnymi obejmującymi etap od opracowania po komercjalizację, a także znaczącymi efektami rozprzestrzeniania się technologii wynikającymi z usług MRO w cyklu życia trwającym od 30 do 40 lat.

Przyjrzyjmy się teraz blisko rozwojowi współpracy przemysłów obronnych naszych dwóch państw. Rozpoczęła się ona od umowy ramowej z 2022 roku, w okresie, gdy rosyjska napaść na Ukrainę postawiła Polskę w trudnej i pilnej sytuacji. Polska zażądała szybkich dostaw sprzętu wojskowego, a koreańskie firmy zbrojeniowe przeorganizowały swoje pierwotne harmonogramy produkcji, by sprostać tej potrzebie. Cztery lata później Korea i Polska wchodzą w nową fazę współpracy obronnej, przechodząc razem od „Made in Korea” do „Made in Poland”.

Gdzie tu „zaufanie” i „wzajemność”? Biorąc pod uwagę, że współpraca przemysłów obronnych jest nierozerwalnie związana z bezpieczeństwem narodowym, nie jest ona możliwa bez fundamentu zaufania. Co więcej, współpraca przemysłów obronnych przyczynia się do bezpieczeństwa obu państw, co z kolei tworzy pozytywne sprzężenie zwrotne wzmacniające wzajemne zaufanie.

Dzięki transferowi technologii Polska może pozyskać zaawansowane technologie, które Korea rozwijała poprzez długofalowe inwestycje przez ostatnie 50 lat. Z kolei Korea ma możliwość rozwijania nowych, przełomowych technologii, jednocześnie tworząc rozwiązania dostosowane do potrzeb Polski. Poprzez partnerstwo w zakresie wspólnej produkcji i rozwoju nasze dwa kraje budują obecnie podstawy, by wspólnie wyjść poza Polskę i zdobyć rynek europejski.

Podsumowując — mimo długich cykli właściwych przemysłowi obronnemu, Korea i Polska osiągnęły znakomite rezultaty w zaledwie 4 lata. Bardziej obiecujące jest to, że nasze partnerstwo wciąż się rozwija, wraz z dalszą realizacją umowy ramowej z 2022 roku oraz licznymi obszarami współpracy, takimi jak MRO. Z niecierpliwością oczekuję kontynuacji współpracy obronnej między naszymi krajami, opartej na zaufaniu i wzajemności. Trwałe partnerstwo obronne Korei i Polski będzie wzorem dla innych państw.

Kluczowym tematem w Polsce jest lokalizacja i „polonizacja” koreańskiego sprzętu wojskowego. Jakie konkretne kroki są podejmowane w tym zakresie i jak Korea podchodzi do transferu technologii oraz współpracy przemysłowej?

Pozwólcie, że przedstawię kilka przykładów. Drugi Kontrakt Wykonawczy na czołgi podstawowe K2, podpisany 1 sierpnia 2025 roku, stanowi przełom, ponieważ zakłada pierwszą w historii produkcję K2PL — dostosowanej do polskich wymagań wersji K2. W ślad za tym kontraktem 29 października 2025 roku Hyundai Rotem i polski podmiot obronny Bumar-Łabędy sfinalizowały umowę transferu technologii. Porozumienie to umożliwia przekazanie kluczowej wiedzy w zakresie montażu, produkcji oraz MRO czołgów K2, K2PL i powiązanych pojazdów opancerzonych. W oparciu o ten impuls 27 kwietnia 2026 roku Hyundai Rotem i Bumar-Łabędy podpisały formalną umowę podwykonawczą. Oznaczało to oficjalną formalizację udziału Bumaru-Łabędy w strukturze produkcji K2PL i przypieczętowanie udziału polskiego przemysłu w realizacji Drugiego Kontraktu Wykonawczego.

Równolegle Hanwha Aerospace zawarła Trzeci Kontrakt Wykonawczy z Agencją Uzbrojenia 29 grudnia 2025 roku na dostawę pocisków kierowanych o zasięgu 80 km do wieloprowadnicowej wyrzutni rakietowej Chunmoo. Kontrakt został zawarty przez konsorcjum z Hanwha-WB Advanced Systems (HWB) — spółką joint venture utworzoną w październiku 2025 roku przez Hanwha Aerospace i polską firmę zbrojeniową WB Electronics. W Polsce powstanie zakład produkcyjny HWB, który stworzy podstawy do lokalnej produkcji pocisków kierowanych Chunmoo i będzie dalej wzmacniać suwerenne zdolności obronne Polski.

Wszystko to dowodzi, że partnerstwo obronne Korei i Polski to nie tylko słowa, lecz konkretne działania. Transfer technologii i współpraca przemysłowa przynoszą wymierne rezultaty: tworzenie miejsc pracy w Polsce oraz wzmacnianie polskich zdolności obronnych. Wykraczając poza te wymierne efekty, jesteśmy dumni z tego, że współpraca naszych dwóch państw w istotny sposób przyczynia się do wzmocnienia zdolności odstraszania obu krajów.

Jak Republika Korei postrzega rolę Polski w NATO oraz jako kluczowego aktora bezpieczeństwa na wschodniej flance Sojuszu?

Na szczycie NATO w czerwcu 2025 roku państwa członkowskie porozumiały się co do zwiększenia wydatków obronnych do 5% PKB. Polska — jak się przewiduje — będzie najbardziej aktywna i skrupulatna w wypełnianiu tego zobowiązania. Co więcej, jako państwo frontowe na wschodniej flance NATO, Polska odgrywa kluczową rolę, co podkreślił premier Tusk słowami: „Polska jest wysuniętą bazą NATO i UE, a jej granice są tarczą dla całej Europy”. Wysoko cenimy wysiłki Polski, które wykraczają poza same deklaracje i przybierają formę konkretnych działań na rzecz bezpieczeństwa nie tylko samej Polski, lecz także Europy i Sojuszu Północnoatlantyckiego.

Z osobistej perspektywy — ponieważ Korea i Polska dzielą podobne uwarunkowania geopolityczne, czyli bliskie sąsiedztwo z mocarstwami i historyczne doświadczenia inwazji, wysiłki Polski na rzecz odgrywania wiodącej roli w obszarze bezpieczeństwa są dla nas szczególnie nośne.

Biorąc pod uwagę ustanowienie Kompleksowego Partnerstwa Strategicznego między naszymi krajami oraz wspólne rozumienie obu przywódców, że bezpieczeństwo Półwyspu Koreańskiego i Europy jest ściśle powiązane, Korea i Polska znajdą liczne możliwości współpracy w ramach NATO i w obszarze bezpieczeństwa, zwłaszcza że we wrześniu 2025 roku uruchomiono mechanizm konsultacji obronnych Korea–NATO.

Pojawiły się doniesienia dotyczące importu rosyjskiego węgla przez Koreę Południową. Jak rząd koreański podchodzi do tej kwestii w kontekście międzynarodowych sankcji i szerszej sytuacji geopolitycznej?

Jako kraj ubogi w surowce, Korea jest w znacznym stopniu uzależniona od importowanej energii, w tym węgla. Trwające konflikty na Bliskim Wschodzie uwydatniają znaczenie utrzymania stabilnego globalnego łańcucha dostaw oraz dywersyfikacji źródeł energii, w związku z czym priorytetem Korei jest zabezpieczenie łańcuchów dostaw i wzmacnianie konkurencyjności przemysłu. Jednocześnie Korea realizuje zieloną transformację ku gospodarce niskoemisyjnej, opartą na celu redukcji krajowych emisji gazów cieplarnianych o 53–61% w porównaniu z poziomami z 2018 roku, oraz dąży do kompleksowego przejścia od zależności od paliw kopalnych do odnawialnych źródeł energii, w tym stopniowego wycofywania obecnie funkcjonujących elektrowni węglowych do 2040 roku. W świetle tych złożonych okoliczności Korea uważnie zarządza importem węgla.

Jak Korea Południowa ocenia obecną sytuację bezpieczeństwa w regionie Indo-Pacyfiku, zwłaszcza w kontekście napięć z udziałem Chin i Tajwanu? W przypadku kryzysu w Cieśninie Tajwańskiej, jak Seul postrzega swoją rolę i obowiązki — zarówno w wymiarze regionalnym, jak i we współpracy z sojusznikami?

Administracja Lee Jae Myunga, ogłaszając politykę dyplomacji pragmatycznej, przyjmuje racjonalne podejście do ochrony i pomnażania interesów narodowych, oparte na trzeźwym postrzeganiu niepewności w środowisku międzynarodowym.

Taką dyplomację pragmatyczną wyraźnie widać w relacjach z sąsiednimi mocarstwami — Stanami Zjednoczonymi i Chinami. Przez ostatnie 72 lata sojusz Republiki Korei i USA przyczyniał się do pokoju, stabilności i dobrobytu Półwyspu Koreańskiego oraz regionu. Bazując na tych osiągnięciach, sojusz pogłębia się i ewoluuje w Zorientowany na Przyszłość Kompleksowy Sojusz Strategiczny. Z kolei Chiny są sąsiadem, jednym z najważniejszych partnerów handlowych Korei oraz państwem o znaczącym wpływie na Koreę Północną i Półwysep Koreański; w związku z tym są partnerem, z którym Korea musi prowadzić zasadniczy, lecz konstruktywny dialog.

Na tej podstawie Korea wzmacnia współpracę Republiki Korei, USA i Japonii, opartą na solidnym sojuszu Republiki Korei i USA, jednocześnie rozwijając Partnerstwo Współpracy Strategicznej Republika Korei–Chiny tak, by praktycznie służyło ono życiu obywateli obu państw. W tym kontekście rząd koreański zakończył swoją dyplomację szczytów, obejmującą wzajemne wizyty ze Stanami Zjednoczonymi, Japonią i Chinami, już w ciągu zaledwie siedmiu miesięcy od inauguracji.

Co więcej, Korea aktywnie pogłębia współpracę z różnymi państwami o podobnych poglądach, aby poszerzyć swą przestrzeń strategiczną oraz wzmocnić siatki zabezpieczające w obszarze dyplomacji i bezpieczeństwa. W tym kontekście pokój i stabilność w Cieśninie Tajwańskiej są kluczowe dla bezpieczeństwa i dobrobytu regionu, a żadna ze stron nie powinna podejmować jednostronnych prób zmiany status quo. Korea konsekwentnie wspiera pokój i stabilność w Cieśninie Tajwańskiej oraz pokojowy rozwój relacji między obiema brzegami cieśniny poprzez dialog i współpracę. Musimy zatem być przygotowani na najgorsze, ale nie powinniśmy fiksować się na hipotetycznych założeniach. Zamiast wypowiadać się przy założeniu, że hipotetyczna sytuacja nastąpi, znacznie ważniejsze jest, aby zainteresowane państwa połączyły swą mądrość i możliwości, by w ogóle nie dopuścić do jej zaistnienia.

Wreszcie, jak Pan widzi przyszłość współpracy UE–Korea w obszarze bezpieczeństwa i obronności?

Korea jest jednym z dziesięciu partnerów strategicznych UE, a w listopadzie 2024 roku przyjęto Partnerstwo Bezpieczeństwa i Obrony z UE. W XXI wieku, gdy świat staje się coraz ściślej powiązany, wydarzenia w jednym regionie nieuchronnie rozbrzmiewają w skali globalnej. Faktycznie tak jest, że bezpieczeństwo Półwyspu Koreańskiego i bezpieczeństwo Europy są ściśle powiązane. Tym samym istnieje ogromny potencjał współpracy między Koreą a Europą w obszarze bezpieczeństwa i obrony. Liczymy zwłaszcza na utworzenie obronnych łańcuchów dostaw oraz rozwijanie długofalowych partnerstw bezpieczeństwa z Europą.