Korkut 100/25 SB – zwalczanie dronów po turecku

Premiera najnowszego członka rodziny systemów przeciwlotniczych Korkut miała miejsce na targach SAHA 2024, kiedy to określono go jako Korkut 25. Względem dotychczas pokazanych odmian ta wyróżniała się przede wszystkim zastosowanym uzbrojeniem. W miejsce pojedynczej lub zdwojonej armaty KDC-02 kal. 35 mm użyto uzbrojenia mniejszego kalibru – armaty KBA kal. 25 mm.

Nowe, ale sprawdzone uzbrojenie

Jest ona używana powszechnie w wielu typach pojazdów, jak m.in. bojowe wozy piechoty YPR-765 i Freccia czy systemie przeciwlotniczym Wolf 25 AD. Pozwala ona nie tylko na rażenie celów lądowych, ale także powietrznych, zwłaszcza w konfiguracji przygotowanej w ramach Korkuta 100/25.

Zasięg skutecznego strzelania określono na 1200–1500 metrów w zależności od celu (powietrznego lub lądowego). Do eliminacji wrogich środków napadu powietrznego Aselsan opracował amunicję programowalną ATOM Airburst Smart Ammunition, znacząco zwiększającą skuteczność systemu.

Szybkostrzelność uzbrojenia głównego to ok. 600 wystrzałów na minutę, a zapas amunicji to 200 sztuk. Uzupełnieniem armaty jest sprzężony karabin maszynowy kal. 7,62 mm. Do wykrywania celów powietrznych służą wspomniane cztery radary ścianowe AURA 200-G umieszczone na stropie pojazdu, wchodzące w skład systemu rozpoznania radiolokacyjnego, oraz głowica optoelektroniczna umieszczona na wysuwanym maszcie.

Zastosowany system kierowania ogniem jest wspomagany algorytmami AI, które pozwalają na sprawniejsze identyfikowanie oraz eliminowanie celów. Rok później na londyńskich targach DSEI pojawiła się jego udoskonalona wersja wyposażona m.in. w mniejsze radary oraz dopracowana pod kątem wyposażenia. Określono ją właśnie jako Korkut 100/25 SB. Pojazd takiej konfiguracji wystawiono także na stoisku Aselsana przy okazji ćwiczeń EFES 2026.

Uznany przez armie kilku krajów nośnik

Korkut 100/25 jest wyposażony w system walki radioelektronicznej opracowany przez Aselsan, jednak brak informacji, jakie to konkretne rozwiązanie. Bazą dla modułu wieżowego jest produkowany przez firmę Nurol Makina minoodporny pojazd opancerzony Nurol Ejder 4x4. Jest on na wyposażeniu kilku armii świata, w tym m.in. Turcji oraz Węgier (pod lokalną nazwą Gidrán).

Masa własna pojazdu wynosi 14 ton, zaś za napęd odpowiada silnik wysokoprężny Cummins o mocy 375 KM. Pozwala on na osiągnięcie prędkości maksymalnej 120 km/h. Kadłub zapewnia ochronę balistyczną i przeciwminową odpowiadającą poziomowi 4 wg STANAG 4569, zaś dno kadłuba wykonano w kształcie litery V, co zwiększa odporność wozu na wybuchy min.