Stryker dla Wojska Polskiego? Gen. Sokołowski o pancernym skoku [WYWIAD]

Ostatnie dni rejestracji na Defence24 Days 2026. Zapisz się już dzisiaj!

Jędrzej Graf: Panie Generale, zbliżamy się do konferencji Defence24 Days 2026, której partnerem jest Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych. W trakcie konferencji odbywa się też wystawa Sił Zbrojnych. Jakie nowości zostaną pokazane?

Gen. broni Marek Sokołowski, Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych: Cieszę się, że Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych jest partnerem konferencji Defence24 Days 2026. To wydarzenie jest kluczowym forum dyskusji na tematy związane z bezpieczeństwem i obronnością Polski i sojuszników. W panelach dyskusyjnych będą licznie uczestniczyć przedstawiciele Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Ponadto, oficerowie DG RSZ przedstawią założenia rozwoju Sił Zbrojnych w kluczowych obszarach w ramach bloków prezentacyjnych.

Na wystawie Sił Zbrojnych podczas Defence24 Days 2026 zaprezentujemy szerokie spektrum najnowocześniejszego sprzętu będącego na wyposażeniu Sił Zbrojnych RP lub aktualnie wdrażanego. Będzie to sprzęt pancerny, artyleryjski, przeciwlotniczy, rozpoznawczy oraz logistyczny – zarówno produkcji amerykańskiej i koreańskiej, jak i rodzimego przemysłu obronnego.

Jednym z najważniejszych elementów tegorocznej ekspozycji będzie bojowy wóz piechoty Borsuk, opracowany i produkowany przez Hutę Stalowa Wola wraz z krajowymi partnerami. To konstrukcja kluczowa dla transformacji wojsk zmechanizowanych i zastępowania sprzętu postsowieckiego. Oprócz tego zaprezentowane zostaną m.in. czołgi M1A2 SEPv3 Abrams, K2 GF oraz Leopard 2PLM1, armatohaubice Krab i K9, moździerze Rak, wyrzutnie Homar-A, Homar-K i Langusta, kołowe transportery opancerzone Rosomak z wieżą ZSSW-30, system przeciwlotniczy Pilica, system bezzałogowy FT-5 wraz z wyrzutnią, a także pojazdy rozpoznawcze Żmija i Legwan.

Nie zabraknie również sprzętu zabezpieczenia technicznego i logistycznego – wozów zabezpieczenia technicznego Hercules, pojazdów MRAP Cougar i M-ATV czy Rosomaka w wersji ewakuacji medycznej. W ten sposób pokażemy, że modernizacja Sił Zbrojnych RP nie dotyczy wyłącznie systemów bojowych, ale obejmuje całe spektrum zdolności – od rozpoznania, przez rażenie, po zabezpieczenie działań i logistykę.

Jednostki podległe Dowódcy Generalnemu otrzymują bardzo dużo nowego sprzętu: tylko w domenie lądowej Abramsy, K2, K9, nowe samoloty i śmigłowce, ale też polskie Borsuki czy Rosomaki z wieżami ZSSW-30. Jak przebiega proces wdrażania tego sprzętu? Skupmy się na domenie lądowej, bo tę będziemy oglądać na Defence24 Days.

Proces wdrażania nowoczesnych systemów uzbrojenia w Siłach Zbrojnych RP jest przedsięwzięciem złożonym i wieloetapowym, które wykracza daleko poza sam moment dostawy sprzętu. W praktyce oznacza to konieczność pełnej integracji nowych platform z istniejącymi strukturami organizacyjnymi, systemami logistycznymi, szkoleniowymi oraz operacyjnymi.

Dobrym przykładem jest równoległe wdrażanie czołgów K2 oraz M1 Abrams. W latach 2022–2025 zrealizowano dostawy 180 czołgów K2 GF, które trafiły głównie do jednostek 16 Dywizji Zmechanizowanej. Kolejne dostawy planowane są na lata 2026–2027, a następnie przewidziane jest wprowadzenie wersji K2PL, której konfiguracja powstaje na bazie doświadczeń eksploatacyjnych i wniosków zgłaszanych przez użytkowników – naszych żołnierzy. Podkreślam, że w latach 2022–2024 szkolono w Korei Południowej i Polsce przyszłych instruktorów załóg czołgu K2GF, instruktorów techników czołgu I-III poziomu zabezpieczenia technicznego. Dzięki temu już obecnie możemy realizować proces szkolenia samodzielnie. Atutem czołgu K2 jest także wbudowany system szkoleniowy (Embedded Training System) zainstalowany wewnątrz czołgu, który umożliwia kompleksowe szkolenie załóg, uwzględniające różne środowiska walki i scenariusze taktyczne. System pozwala na realistyczne szkolenie dowódcy, działonowego i kierowcy, ponieważ wykorzystuje interfejs i systemy czołgu. Pozwala to na ograniczenie kosztów szkolenia związanych z eksploatacją czołgów, w tym szczególnie zużycia amunicji.

K2 to bardzo nowoczesna platforma, a jednocześnie charakteryzuje się wysoką gotowością operacyjną już na obecnym etapie wdrażania. Chciałbym podkreślić, że mamy bardzo dobry kontakt ze stroną koreańską – zarówno na poziomie technicznym, jak i operacyjnym. Współpraca ta pozwala na szybką reakcję na zgłaszane przez nas uwagi i sugestie. Strona koreańska nie tylko wspiera eksploatację czołgów już dostarczonych, ale na bieżąco wprowadza zmiany do konstrukcji czołgów K2GF na podstawie naszych doświadczeń.

Równolegle realizowany jest program Abrams. W latach 2023–2024 dostarczono 116 czołgów M1A1, a obecnie trwają dostawy 250 czołgów M1A2 SEPv3, które mają zostać zakończone w bieżącym roku. Sprzęt trafia przede wszystkim do 18 Dywizji Zmechanizowanej oraz ośrodków szkoleniowych. Kluczowym elementem tego procesu jest system szkolenia oraz budowa pełnego zaplecza logistycznego, obejmującego części zamienne, warsztaty, systemy diagnostyczne i wsparcie techniczne.

Jak wygląda to dla Abramsów?

Jeśli chodzi o system szkolenia, w latach 2022–2026 szkolono w Akademii Abrams załogi czołgów, personel techniczny, a także przyszłych instruktorów czołgu Abrams. Od roku 2027 planowane jest przejęcie odpowiedzialności za prowadzenie szkolenia przez polskich instruktorów. Zabezpieczenie logistyczne opiera się natomiast w dużym stopniu na współpracy ze stroną amerykańską.

To istotna różnica w stosunku do czołgów K2, bo tam szczególne znaczenie ma transfer technologii i rozwój zdolności przemysłowych w Polsce, w tym docelowa produkcja wersji K2PL, a także pojazdów wsparcia. Zaznaczam jednak, że w ramach pakietu logistycznego pozyskano także wozy zabezpieczenia technicznego M88A2 Hercules, pojazdy pomocy technicznej HMMWV SECT oraz różnego typu warsztaty i systemy diagnostyczne, co daje duże możliwości wspierania eksploatacji tych czołgów.

Jak żołnierze oceniają nowy sprzęt pancerny?

Ocena użytkowników – załóg i personelu technicznego – jest kluczowym elementem całego procesu. Dotychczasowe doświadczenia wskazują, że żołnierze bardzo pozytywnie oceniają wprowadzane platformy.

W przypadku czołgów Abrams podkreślane są dojrzałość konstrukcji oraz sprawdzenie jej w warunkach bojowych. Z kolei K2 oceniany jest jako system nowoczesny, a zarazem elastyczny, perspektywiczny i oferujący duży potencjał rozwojowy, zwłaszcza w kontekście przyszłej wersji K2PL. Wspólnym mianownikiem jest wyraźny skok jakościowy względem sprzętu postsowieckiego – zarówno pod względem ochrony balistycznej, jak i systemów kierowania ogniem, świadomości sytuacyjnej czy ergonomii pracy załogi.

Co stanowi największe wyzwania we wdrażaniu nowych platform?

Jednocześnie użytkownicy wskazują na wyzwania, które są naturalne przy tak dużej skali modernizacji. Dotyczą one przede wszystkim zabezpieczenia logistycznego, dostępności części zamiennych w początkowej fazie, konieczności budowy kompetencji obsługowo-naprawczych, a także dostosowania infrastruktury. Żołnierze zwracają uwagę również na tempo i intensywność szkolenia oraz konieczność pracy z zaawansowaną dokumentacją techniczną, często w języku angielskim.

Chciałbym podziękować wszystkim żołnierzom zaangażowanym w ten proces za ich profesjonalizm, pracowitość oraz inicjatywę. Ich postawa jest wyraźnie dostrzegana i doceniana przez naszych partnerów zagranicznych, co potwierdza wysoki poziom kompetencji Sił Zbrojnych RP w procesie wdrażania nowoczesnych systemów uzbrojenia.

A jak przebiega wdrażanie BWP Borsuk?

Program Borsuk ma szczególne znaczenie, ponieważ dotyczy podstawowego środka walki wojsk zmechanizowanych. W lutym 2023 roku podpisano umowę ramową na 1014 pojazdów, natomiast w marcu 2025 roku zawarto pierwszą umowę wykonawczą na 111 egzemplarzy. Obecnie Agencja Uzbrojenia negocjuje kolejną umowę wykonawczą na 146 BWP Borsuk.

Pierwsze 15 wozów zostało dostarczonych do 15 Brygady Zmechanizowanej w Giżycku, gdzie rozpoczęto badania eksploatacyjno-wojskowe. Obejmują one bardzo szeroki zakres zagadnień – od struktur organizacyjnych pododdziałów, przez szkolenie specjalistyczne i ogniowe, po ocenę możliwości infrastruktury i zaplecza logistycznego.

Istotne jest to, że żołnierze, którzy obecnie użytkują Borsuka, brali wcześniej udział w jego konstruowaniu oraz badaniach, co pozwala na bardzo świadome i efektywne wdrażanie systemu. W pierwszej kolejności Borsuki trafiają do jednostek 16 Dywizji Zmechanizowanej.

Już teraz wyciągamy wnioski z eksploatacji i widzimy dodatkowe obszary, które warto zaimplementować. Pozostajemy w stałym kontakcie z producentem i będziemy wdrażać kolejne zmiany oraz usprawnienia wynikające z doświadczeń użytkowników. Równolegle trwają negocjacje dotyczące kolejnej umowy wykonawczej na Borsuki. To program, który w perspektywie kilku lat całkowicie zmieni zdolności wojsk zmechanizowanych i znacząco podniesie ich efektywność bojową.

Trwają analizy dotyczące możliwego wprowadzenia transporterów Stryker jako rozwiązania pomostowego. Pod jakimi warunkami taki sprzęt byłby przydatny?

Transportery Stryker mogłyby stanowić wartościowe uzupełnienie zdolności pododdziałów zmotoryzowanych, szczególnie w kontekście szybkiego reagowania i wysokiej mobilności operacyjnej. Jest to platforma sprawdzona w działaniach bojowych, oferująca elastyczność konfiguracji i możliwość realizacji różnorodnych zadań.

Ich potencjalne wprowadzenie zwiększyłoby interoperacyjność z siłami sojuszniczymi, zwłaszcza amerykańskimi, oraz mogłoby wzmocnić zdolności szybkiego przerzutu i wsparcia operacji na wschodniej flance NATO.

Kluczowe znaczenie mają jednak warunki pozyskania – stan techniczny sprzętu, dostępność części zamiennych, koszty eksploatacji oraz możliwość integracji z polskim systemem logistycznym i szkoleniowym. Przy spełnieniu tych warunków Stryker mógłby być efektywnym rozwiązaniem pomostowym.

Oczywiście priorytetem pozostaje pozyskiwanie uzbrojenia produkowanego przez polski przemysł. Cały czas realizujemy ten proces, a jego efekty – w tym BWP Borsuk i KTO Rosomak z wieżą ZSSW-30 – będzie można oglądać także podczas wystawy towarzyszącej konferencji Defence24 Days. Jednocześnie jednak skala i pilność wyzwań bezpieczeństwa powodują, że jako Dowódca Generalny muszę patrzeć również w perspektywie czasowej adekwatnej do zagrożeń i dostępnych rozwiązań. Chcę jasno zaznaczyć, że na tym etapie nie zapadły żadne ostateczne decyzje w tej sprawie. Trwają analizy i sprawdzenia różnych wariantów, a ewentualne decyzje będą komunikowane przez kierownictwo resortu obrony.

Wojsko formuje nowe dywizje, brygady ogólnowojskowe i specjalistyczne, a równocześnie część żołnierzy pozostaje zaangażowana na granicy. Jakie są największe wyzwania?

Największym wyzwaniem jest skala i równoległość prowadzonych działań. Siły Zbrojne RP jednocześnie rozwijają nowe struktury, modernizują sprzęt i realizują bieżące zadania operacyjne, w tym ochronę wschodniej granicy. Przypomnę, że realizujemy proces formowania nowych dywizji – 1 Dywizji Piechoty Legionów oraz 8 Dywizji Piechoty Armii Krajowej – a także wzmacnianie istniejących związków taktycznych, w tym 16 i 18 Dywizji Zmechanizowanej. Rozwijane są wojska rakietowe i artyleria oraz zdolności obrony powietrznej.

Największym wyzwaniem jest tworzenie nowych jednostek od podstaw, w zasadzie od zera. Oznacza to konieczność budowy struktur organizacyjnych, pozyskania kadr, przygotowania infrastruktury koszarowej, garażowo-obsługowej i szkoleniowej. To procesy wieloletnie, dlatego stosowane są rozwiązania pomostowe – infrastruktura kontenerowa, hale namiotowe czy modułowe obiekty.

Bardzo ważnym elementem jest Narodowy Program Odstraszania i Obrony „Tarcza Wschód”, który integruje działania wojskowe i wzmacnia zdolności obronne na wschodniej flance NATO. To inicjatywa znacznie szersza niż misja wsparcia Straży Granicznej, trwająca od 2021 roku. Obecnie realizuje ją przede wszystkim 18 Dywizja Zmechanizowana, wspierana przez inne jednostki. Dodam, że nowo formowane jednostki co do zasady nie uczestniczą w misjach na granicy. Wyjątkiem jest 1 Dywizja Piechoty Legionów, która wydziela kilkudziesięciu żołnierzy do zadań ochronnych i sztabu 18 DZ, by lepiej przygotować się do przewidywanych zadań. W trakcie kolejnych rotacji udział 1 Dywizji Piechoty Legionów będzie rosnąć.

Panie Generale, dziękuję za rozmowę.

W drugiej części wywiadu porozmawiamy z Dowódcą Generalnym o wprowadzaniu nowych samolotów bojowych i śmigłowców do Wojska Polskiego.

Ostatnie dni rejestracji na Defence24 Days 2026. Zapisz się już dzisiaj!