Chiny mapują oceany. Zwykłe badania czy przygotowania do wojny?

Według śledztwa agencji Reutera, Pekin realizuje jedną z największych w historii badań dna morskiego na różnych akwenach. Reuters prześledził trasy 42 chińskich jednostek badawczych.

Co najmniej osiem z nich systematycznie badało dno morskie w charakterystyczny sposób – płynąc tam i z powrotem w ciasnych liniach – by pozyskać dane o ukształtowaniu terenu. Kolejne dziesięć statków przewoziło specjalistyczny sprzęt hydrograficzny. Wśród nich wyróżnia się Dong Fang Hong 3, należący do Uniwersytetu Oceanicznego w Chinach – statek regularnie pojawiał się w okolicach Tajwanu, Guam (głównej bazy amerykańskich atomowych okrętów podwodnych), cieśniny Malakka oraz w strategicznych rejonach Oceanu Indyjskiego.

Pekin stoi na stanowisku, że celem działań są przede wszystkim motywy naukowe, poszukiwanie minerałów i ochrona środowiska. Rzeczywisty cel, zdaniem śledczych, jest jednak militarny. Zebrane dane – temperatura, zasolenie, prądy morskie i topografia dna – pozwalają chińskim okrętom podwodnym na precyzyjną nawigację, ukrywanie się przed sonarami przeciwnika oraz rozmieszczanie własnych podwodnych czujników i broni. To właśnie te informacje są niezbędne, by w razie konfliktu skutecznie operować poza tzw. pierwszym łańcuchem wysp (od Japonii po Borneo), który USA i sojusznicy traktują jako naturalne fortyfikacje w przypadku potencjalnej eskalacji.

Amerykańscy i australijscy eksperci przywoływani w analizie oceniają, że skala operacji jest „zaskakująca” i zagraża dotychczasowej przewadze USA w wiedzy o środowisku morskim. W odpowiedzi Waszyngton zintensyfikował własne programy mapowania oceanów, a Australia przygotowuje bazę HMAS Stirling na przyjęcie amerykańskich okrętów podwodnych klasy Virginia w 2027 roku.