Artyleria, wszędołaz i system przeciwlotniczy od BAE Systems na Eurosatory 2026

Na paryskim wydarzeniu nie zabrakło jednego z kluczowych dla branży zbrojeniowej przedsiębiorstw, które pokazało zwiedzającym swoją szeroką ofertę pojazdów dla sił zbrojnych. Elementem najbliższym autorowi była armatohaubica samobieżna Archer w najnowszej odmianie posadowionej na niemieckiej ciężarówce RMMV HX2, która będzie trafiać do armii szwedzkiej, ukraińskiej oraz łotewskiej.

Szwedzki łucznik i najnowsze M109

Obok Łucznika ulokowano najnowszą odmianę amerykańskiej haubicy M109, czyli zmodernizowaną głównie poprzez wymianę uzbrojenia M109-52. Konstrukcja ta jest oferowana armii amerykańskiej jako następca części M109A6/A7 i wydaje się spośród oferowanych Stanom Zjednoczonym konstrukcji najbardziej naturalnym wyborem. Przede wszystkim użytkownikowi sama platforma jest już dobrze znana, zatem proces szkolenia i tworzenia zaplecza logistycznego jest na starcie ułatwiony.

Po drugie, zarówno pojazd, jak i nowe uzbrojenie główne to rozwiązania sprawdzone i dobrze przebadane, zatem ewentualne ryzyko związane z wdrożeniem M109-52 zostało znacząco zredukowane (chociaż chorób wieku dziecięcego wykluczyć tutaj nie można).

Co więcej, jej produkcja będzie się odbywać prawdopodobnie w całości na terenie USA, zatem koszty związane z ewentualnym przeniesieniem produkcji (tym samym ich pośrednim pokryciem przez zamawiającego) nie wystąpią.

Wszędołaz i bojowy wóz piechoty CV90

Tuż obok ulokowany został używany przez wiele europejskich (i nie tylko) krajów wszędołaz BvS 10 w odmianie wozu pomocy technicznej. W tej konfiguracji tylny przegub odpowiada za realizację prac serwisowych oraz naprawczych przez załogę. Wszędołaz tym samym pozwala na dostanie się do obszarów zbyt wymagających dla konstrukcji kołowych oraz większości gąsienicowych i zapewnienie wsparcia technicznego dla wojska, ale też innych służb mundurowych lub cywili.

Nie zabrakło na stoisku także flagowego bojowego wozu piechoty BAE Systems, czyli CV90 w najnowszej wersji Mark IV. Została ona dotychczas zamówiona przez m.in. Czechy, Słowację oraz Litwę. Liczba nabywców może jeszcze wzrosnąć, zważywszy na potrzebę wymiany starszych odmian CV90 przez ich użytkowników. Egzemplarz pokazany na targach otrzymał Saab Barracuda.

Zwalczanie dronów po szwedzku

Segment przeciwlotniczy stoiska BAE Systems zagarnął artyleryjski zestaw Tridon Mk2, który to trafił na wyposażenie Sił Zbrojnych Szwecji oraz Ukrainy. Wykorzystuje on armatę przeciwlotniczą Bofors L70 zasilaną amunicją 40 × 365 mm R (w tym programowalną Bofors 3P), mogąc zwalczać środki napadu powietrznego do nawet 12 km w zależności od typu celu oraz zastosowanego środka bojowego.

M109-52 to modernizacja amerykańskiej haubicy samobieżnej M109A7 opracowana przez BAE Systems i pokazana po raz pierwszy na targach AUSA 2023. Główna zmiana dotyczy wymiany dotychczas stosowanej haubicy M284 z lufą o długości 39 kalibrów na opracowaną przez Rheinmetall Rh155 z lufą o długości 52 kalibrów (tożsama z tą zastosowaną w PzH 2000). Pozwoliło to na znaczące zwiększenie donośności tej artylerii z 21-30 km (lub 40 km w przypadku strzelania pociskiem M982 Excalibur) do 30-40 km (lub ponad 50 km w przypadku amunicji Excalibur).

Wartość ta może sięgnąć nawet ponad 70 km w przypadku strzelania pociskami specjalnymi Vulcano GLR (w przypadku luf o długości 39 kalibrów wartość ta wynosi do 55 km). Kadłub pozostaje tożsamy z M109A7 (wykorzystuje rozwiązania zastosowane m.in. w bojowych wozach piechoty M2A4 oraz wozach rodziny AMPV). Za napęd odpowiada silnik Cummins V903 o mocy 675 KM, sprzężony z automatyczną przekładnią HMPT-800 od firmy RENK. Prędkość maksymalna oraz masa nie są oficjalnie znane.

Archer (w służbie szwedzkiej Artillerisystem 08) to 155 mm armatohaubica samobieżna na podwoziu samochodowym. Uzbrojenie główne powstało na bazie wersji rozwojowej ciągnionego systemu FH 77B. Armatohaubica o nazwie FH 77BW posiada lufę o długości 52 kalibrów (ok. 8 metrów) o gwintowanym przewodzie. Według producenta Archer może strzelać pociskami samonaprowadzającymi do zwalczania pojazdów opancerzonych BONUS na odległość do 35 km, amunicją konwencjonalną z gazogeneratorem dennym do 40 km, a amunicją precyzyjnego rażenia M982 Excalibur na ponad 50 km. Zautomatyzowane magazyny amunicji mogą pomieścić różne typy pocisków i modułowych ładunków miotających. Archer jest wyposażony w cyfrowy system dowodzenia, kontroli i kierowania ogniem. Haubicę można transportować drogą lotniczą na pokładzie samolotu transportowego Airbus A400M.

Operatorzy kontrolują wszystkie podsystemy haubicy z opancerzonej kabiny. Czas od zajęcia stanowiska ogniowego do oddania pierwszego strzału wynosi zaledwie 20 sekund. Po wykonaniu zadania ogniowego Archer jest w stanie przejść do położenia marszowego w ciągu kolejnych 20 sekund. Archer może wystrzelić sześć pocisków i przemieścić się na nowe stanowisko ogniowe w mniej niż 2 minuty. Przez cały ten czas załoga pozostaje pod pancerzem, opuszczając pojazd wyłącznie w celu uzupełnienia amunicji (pojemność magazynów wynosi 21 pocisków i kompletów modułowych ładunków miotających). Jak dotąd do systemu Archer dostosowano dwa typy podwozia: wozidło przegubowe Volvo A30E w układzie 6x6 oraz klasyczną ciężarówkę RMMV HX2 z napędem 8x8.

CV90 Mk IV to najnowszy wariant szwedzkiej rodziny bojowych wozów piechoty. Otrzymał nowy silnik Scania o mocy 1000 KM i zmodernizowaną przekładnię X300. Zmiany pozwoliły na zwiększenie dopuszczalnej masy całkowitej z 35 do 37 ton. Ponadto, pojazd ma architekturę elektroniczną zgodną ze standardami NATO Generic Vehicle Architecture czwartej generacji (norma STANAG 4754), zwiększającą zdolność do integracji nowych systemów z pojazdem. Według zapewnień producenta to rozwiązanie umożliwia stosowanie w pojeździe algorytmów nauczania maszynowego i elementów sztucznej inteligencji, a także systemów rozszerzonej rzeczywistości i cyfrowych map 3D, co pozwala na dokonywanie dalszych usprawnień w przyszłości.

Wraz z odświeżonym podwoziem klientom proponowana jest nowa rodzina wież serii D, charakteryzujących się modułową konstrukcją. Mogą one zostać uzbrojone w armaty szybkostrzelne kalibrów 30/40 mm (Bushmaster II) lub 35/50 mm (Bushmaster III). Do zwalczania celów opancerzonych służą dwa przeciwpancerne pociski kierowane umieszczone w zdwojonej wyrzutni schowanej w wieży wozu.

BvS 10 (Bandvagns 10) to trzecia generacja gąsienicowych przegubowych transporterów opracowana w latach 90. XX w. przez firmę Hägglunds jako projekt własny. Wóz ten składa się z dwóch gąsienicowych członów połączonych przegubem. Może przewozić na swoim pokładzie, oprócz kierowcy, także do 12 żołnierzy lub sprzęt specjalistyczny. Napęd zapewnia silnik wysokoprężny Cummins ISBe o pojemności 6,7 litra, mocy 210 kW/285 KM oraz momencie obrotowym 950 Nm, współpracujący z sześciobiegową przekładnią automatyczną Allison 3000SP. Pozwala on osiągnąć prędkość maksymalną 70 km/h (5 km/h w wodzie) i zasięg 300 km.

Do samoobrony może służyć uniwersalny lub wielkokalibrowy karabin maszynowy 5,56/12,7 mm lub granatnik automatyczny kal. 40 mm umieszczony w obrotnicy na stropie kadłuba pierwszego przegubu. BvS 10 jest obecnie wykorzystywany przez m.in. Austrię, Francję, Holandię, Szwecję, Ukrainę, Niemcy i Wielką Brytanię.