Super Hornet odpala przeciwokrętowy pocisk przyszłości

Próby przeprowadzono w bazie Patuxent River (Naval Air Station) zlokalizowanej w stanie Maryland pod nadzorem LRASM Deployment Office z ramienia marynarki Naval Air Systems Command (NAVAIR) i USAF. Są one realizowane w ramach programu Offensive Anti-Surface Warfare Increment I. Sam program rozpoczęto w 2008 roku z inicjatywy DARPA i Office of Naval Research (ONR).

Pierwsze odpalenie miało na celu potwierdzenie przyjętych założeń związanych z aerodynamicznymi i mechanicznymi czynnikami występującymi w tym procesie. Poprzedzają one kolejną fazę badań integracji pocisku z nosicielem, które zaplanowano w połowie roku w bazie China Air Lake w stanie Kalifornia.

Wcześniej przeprowadzono m.in. sprawdzenie kompatybilności pełnowymiarowej makiety LRASM z belką uzbrojeniową zainstalowaną pod skrzydłem F/A-18E czy poziomu emitowanych drgań i hałasu w czasie prób w locie. Zdaniem przedstawicieli Lockheed Martin obecne testy stanowią kolejny ważny krok do planowanego w 2019 roku osiągnięcia zdolności operacyjnych.

Trzeba zaznaczyć, że w chwili rozpoczęcia programu LRASM, pocisk zawierał w swojej konstrukcji sześć kluczowych, nowoczesnych technologii, które dopiero były w fazie badań i rozwoju (jedna z nich osiągnęła wówczas status dojrzałej). Są to głównie systemy związane z oprogramowaniem, sensory wykrywania, nadzoru lotu czy precyzji naprowadzania i śledzenia. Obecnie program rozwoju pocisku osiągnął ponad 97% zakładanych wymagań.

Pocisk LRASM będzie przeznaczony do wykrywania i niszczenia określonych celów w obrębie grup okrętów (w sposób zapewniający wysokie prawdopodobieństwo ich zniszczenia z dużą autonomią działania), wykorzystując zaawansowane technologie, które zmniejszają jego uzależnienie od systemów ISR, łączy sieciowych czy systemów pozycjonowania (głównie GPS). Związane to jest z zapewnieniem dużej odporności na systemy walki radioelektronicznej.

LRASM to precyzyjna rakieta stealth, typu stand-off, skonstruowana w oparciu  o pocisk AGM-158B Joint Air-to-Surface Standref Missile – Extendent Range  (JASSM-ER) z dodatkowymi sensorami i oprogramowaniem do realizacji misji typu powietrze-woda. Jego opracowanie podyktowane jest zapewnieniem zdolności do działania w środowiskach  blokowania/uniemożliwienia  dostępu czy ich zajęcia (anti-access/area denial – A2/AD).

Zgodnie z przyjętymi założeniami nowe  pociski AGM-158C zostaną zintegrowane z bombowcami  B-1B Lancer US Air Force w 2018 roku (ma on ich przenosić 24) oraz z Super Hornetami US Navy  w 2019 roku.

Pocisk będzie również odpalany z pokładów okrętów (kontenerowych wyrzutni VLS) z wykorzystaniem silnika rakietowego Mk114 (program Offensive Anti-Surface Warfare Increment II). Ten ostatni wariant związany jest też m.in. z programem dozbrojenia okrętów typu LCS (propozycja LM) przy czym sam pocisk mógłby również zwalczać cele lądowe.