Ukraińska artyleria wagi ciężkiej dalej na froncie

Wspomniana jednostka dość regularnie publikuje materiały z wykorzystania przydzielonych do niej dział samobieżnych 2S7, które powróciły do walki w okolicach maja zeszłego roku. Było to możliwe dzięki przełamaniu kryzysu amunicyjnego trwającego wiele miesięcy. Mowa tutaj jednak nie o tych opracowanych z myślą o Piwoniach (bo tak określamy w Polsce 2S7), ale o stosowanych przez amerykańskie działa samobieżne M110 pociskach, jak m.in. odłamkowo-burzących M106.

Radziecka artyleria strzela amerykańską amunicją

Chociażby rok temu wspomniana Brygada działała na kierunku donieckim. W drugiej połowie sierpnia opublikowała ona zdjęcia z działania na froncie jednej z obsług Piona (w Polsce określanego Piwonią), który otrzymał nazwę własną „Atena”. Egzemplarz ten ma mieć za sobą niejedną bitwę i przejechane kilkaset kilometrów na froncie.

Jej obsługa to również doświadczeni żołnierze, którzy mieli już doświadczyć i poznać wojenne rzemiosło. Pojawienie się na froncie Pionów to już nieczęste zjawisko za sprawą braków w amunicji, które są rozwiązywane poprzez dostawy wspomnianych amerykańskich pocisków kal. 203 mm.

Ich wadą ma być jednak znacznie mniejsza donośność przy strzelaniu z 2S7, która dla pocisku M106 wynosi raptem 18 km (standardowa amunicja do Piona pozwala mu na rażenie celów na dystansie 35-37 km). Przekłada się to na znacznie większe ryzyko porażenia w wyniku ognia kontrbateryjnego oraz przez drony. Nie jest wiadome, jak wygląda ta kwestia z innymi rodzajami amunicji.

Oznacza to także, że jedynym ich źródłem dla Ukraińców są obecni lub dawni użytkownicy dział samobieżnych M110, jak USA, Grecja, Japonia czy Turcja. W ostatnich tygodniach pojawiła się informacja o sprzedaży tego typu amunicji przez Turków na rzecz Ukrainy, a wcześniej jej dostarczeniu za pośrednictwem Czech, które zakupiły ją z nadwyżek armii greckiej.

Działo samobieżne 2S7 Pion

2S7 Pion to radzieckie ciężkie działo samobieżne wprowadzone do służby w 1975 roku. W późniejszych latach trafiło ono także na wyposażenie Polski oraz Czechosłowacji w liczbie 8 oraz 12 sztuk. Uzbrojenie główne stanowi działo 2A44 z lufą o długości 56,2 kalibra, mogące razić cele lądowe na dystansie do 37,5-47,5 km w zależności od użytej amunicji (w tym z głowicą jądrową). Szybkostrzelność określono na 1,5 wystrzału w ciągu minuty. Zapas amunicji wynosił 4 naboje. Obsługę Piona (w Polsce określanego Piwonią) stanowiło 14 żołnierzy. Podwozie powstało z wykorzystaniem elementów czołgów T-72 oraz T-80.

Jednostkę napędową pojazdu stanowił silnik wysokoprężny W-46 o mocy 840 KM, pozwalający na rozpędzenie go do 50 km/h przy masie własnej 46,5 tony (z czego samo działo ważyło 14,6 tony). W 1983 roku wprowadzono modyfikację, która zwiększyła szybkostrzelność do 2,5 strzału na minutę, dodała mocniejszy silnik oraz zwiększyła zapas amunicji do ośmiu pocisków. Po modernizacji system przyjął nazwę 2S7M Pion-M (Małka). Użytkownikami 2S7 są Ukraina, Rosja, Angola, Azerbejdżan oraz Gruzja.