Polskie „atomowe” działo w remoncie

Wojsko Polskie używało wspomnianych dział samobieżnych od 1985 roku, jednak w liczbie zaledwie 8 egzemplarzy. Ich służba potrwała 21 lat i zaczęła się w 5. Brygadzie Artylerii Armat w Głogowie, zaś zakończyła się w 23. Śląskiej Brygadzie Artylerii w roku 2006. Kultowe Piwonie były artylerią o największej sile ognia w naszej armii, a do czasu wprowadzenia Krabów także tą o największej donośności.

"Atomowe" działo samobieżne

Pulę możliwości dopełniało wykorzystanie w Piwonii amunicji z głowicą jądrową, czego nie potrafiły inne przedstawicielki lufowego polskiego „Boga Wojny” (to było zresztą ich podstawowe zadanie). Po ich wycofaniu ze stanu wojska zostały przekazane do kilku placówek muzealnych, gdzie do dziś cieszą oko. Wśród nich można wymienić m.in. toruńskie Muzeum Artylerii, gdzie w końcówce roku 2020 podjęto decyzję o umieszczeniu 2S7 na honorowym miejscu w ówczesnym Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia.

To właśnie tam autor mógł po raz pierwszy ujrzeć Piwonię (i tym samym spełnić swoje małe militarne marzenie). Do grona placówek mających 2S7 w ekspozycji dochodzą poznańskie Muzeum Broni Pancernej, drzonowskie Lubuskie Muzeum Wojskowe oraz właśnie bydgoskie Muzeum Wojsk Lądowych.

Wiosną tego roku Muzeum Militarnej Historii w Bornem Sulinowie poinformowało, że na kompleksową renowację przyjedzie do nich Piwonia z Muzeum Wojsk Lądowych w Bydgoszczy. Założenia były ambitne, ponieważ nie chodziło tutaj tylko o nałożenie nowych powłok lakierniczych, ale także o przeprowadzenie gruntownych prac konserwatorskich, włącznie z uzupełnieniem braków wyposażenia i doprowadzeniem jej do stanu jezdnego.

Wsparcie zaoferowało wtedy wiele grup związanych z militariami oraz toruńskie Muzeum Artylerii. Już wtedy podkreślano, że prace potrwają długo z uwagi na mnogość koniecznych do wykonania zadań.

Prace konserwatorskie ruszyły

Kilka dni temu toruńska placówka poinformowała o zakończeniu szczegółowych oględzin i opracowaniu planu dalszych działań konserwatorskich. Te już rozpoczęto, stawiając kolejny krok na drodze do pełnej renowacji bydgoskiej Piwonii, która będzie cieszyć oko wielu pasjonatów historii, wojskowości, ale też laików odwiedzających muzea oraz zloty. Trzymamy mocno kciuki za powodzenie tej misji i będziemy na bieżąco informować o pracach.

Przy tej okazji toruńskie muzeum udostępniło nagranie z prawdopodobnie ostatnich strzelań Piwonii, ukazujące proces od załadunku pocisku na ramię dosyłacza aż po wystrzał. Obsługę stanowili żołnierze 23. Śląskiej Brygady Artylerii z Bolesławca. Dziś miejsce Piwonii zajmują tam Kraby, jeżeli chodzi o artylerię „pierwszych skrzypiec”.

Działo samobieżne 2S7 Pion

2S7 Pion to radzieckie ciężkie działo samobieżne wprowadzone do służby w 1975 roku. W późniejszych latach trafiło ono także na wyposażenie Polski oraz Czechosłowacji w liczbie 8 oraz 12 sztuk. Uzbrojenie główne stanowi działo 2A44 z lufą o długości 56,2 kalibra, mogące razić cele lądowe na dystansie do 37,5-47,5 km w zależności od użytej amunicji (w tym z głowicą jądrową). Szybkostrzelność określono na 1,5 wystrzału w ciągu minuty. Zapas amunicji wynosił 4 naboje. Obsługę Piona (w Polsce określanego Piwonią) stanowiło 14 żołnierzy. Podwozie powstało z wykorzystaniem elementów czołgów T-72 oraz T-80.

Jednostkę napędową pojazdu stanowił silnik wysokoprężny W-46 o mocy 840 KM, pozwalający na rozpędzenie go do 50 km/h przy masie własnej 46,5 tony (z czego samo działo ważyło 14,6 tony). W 1983 roku wprowadzono modyfikację, która zwiększyła szybkostrzelność do 2,5 strzału na minutę, dodała mocniejszy silnik oraz zwiększyła zapas amunicji do ośmiu pocisków. Po modernizacji system przyjął nazwę 2S7M Pion-M (Małka). Użytkownikami 2S7 są Ukraina, Rosja, Angola, Azerbejdżan oraz Gruzja.