Portugalskie haubice w ogniu ćwiczeń

Wyposażenie portugalskich oddziałów artylerii, jeżeli chodzi o haubice ciągnione, stanowi 40 przestarzałych M114 kal. 155 mm (z czego w aktywnej służbie jest jedynie 12-18 egzemplarzy) oraz 18-21 dział L119 kal. 105 mm. Prawdopodobnie oba te typy artylerii zostaną w przyszłości zastąpione francuskimi armatohaubicami CAESAR, na których żołnierze rozpoczęli już wstępne szkolenie.

Artyleria schodząca, ale walcząca na Ukrainie

W dniu 9 stycznia armia portugalska udostępniła zdjęcia ze szkolenia artylerzystów z wykorzystaniem wspomnianych haubic ciągnionych. Udział w nich wzięli także studenci kursu oficerskiego i sierżantów artylerii. Strzelania z wykorzystaniem m.in. amunicji bojowej odbywały się na terenie 5. Pułku Artylerii w Vendas Novas. Oba rodzaje haubic są obecnie typem schodzącym w armii portugalskiej, jednak same w sobie wciąż są wykorzystywane przez wiele armii świata.

Obecnie są one używane m.in. przez armię ukraińską w kilku jednostkach. Co ciekawe, Portugalczycy chcieli do Kijowa przekazać 5 sztuk M114 w ramach pomocy wojskowej, jednak z czasem miała ona zostać odrzucona ze względu na ich bardzo zły stan techniczny (chociaż pojawiają się tutaj informacje, że być może jednak je dostarczono).

L119 to lekka brytyjska ciągniona haubica kal. 105 mm, powstała na bazie L118, opracowana w latach 70. XX wieku na potrzeby British Army. Donośność tego systemu artyleryjskiego (w zależności od użytej amunicji) wynosi maks. 17,2–20 km. Szybkostrzelność stała wynosi trzy strzały na minutę, jednak przez pewien czas może ona zostać zwiększona nawet do 12 wystrzałów w czasie 60 sekund. W USA określana jest mianem M119 i używa innego typu amunicji. Ze względu na niską masę własną wynoszącą niecałe 2000 kg może być ona przewożona drogą powietrzną przez śmigłowce lub ciągniona przez np. samochód wielozadaniowy HMMWV. Obecnie L118/119 używają armie takich krajów jak m.in. Wielka Brytania, Ukraina, Bahrajn, Irlandia, Maroko, Portugalia, Nowa Zelandia czy Tajlandia.

M114 to amerykańska ciągniona haubica kal. 155 mm wdrożona do służby w 1942 roku. W zależności od użytej amunicji jej maksymalną donośność określa się na blisko 15 000 metrów. Masa własna haubicy wynosi 5,6 tony, zaś do jej obsługi według procedur oddelegowanych jest 5 żołnierzy. Maksymalna prędkość z jaką może być ona ciągniona wynosi 56 km/h. Była ona wykorzystywana m.in. podczas II Wojny Światowej czy wojny koreańskiej. Na jej bazie opracowano wariant samobieżny o nazwie M41, gdzie haubica M114 została osadzona na kadłubie czołgu lekkiego M24 Chaffe. Obecnie jest ona jeszcze używana przez m.in. Grecję, Turcję, Portugalię, Koreę Południową, Pakistan, Maroko, Iran czy Tajwan.