Niszczyciele AEGIS na Bałtyku

Kryzys ukraiński - raport specjalny Defence24.pl

Celem ćwiczeń było zapewnienie bezpieczeństwa morskim szlakom komunikacyjnych na Bałtyku. Jest to jedno z podstawowych zadań jakie będą stać przed NATO w czasie konfliktu zbrojnego w tym obszarze. Brały w nich udział m.in. dwa niszczyciele rakietowe typu Arleigh Burke i polski patrolowiec ORP Ślązak. Wydzielenie sojuszniczych okrętów jest szczególnie istotne, bo wzmacniają one ograniczone zdolności Marynarki Wojennej, z kolei Amerykanie mogą zapoznać się ze specyfiką działania na Bałtyku i wiedzą oraz doświadczeniem polskich marynarzy.

Niszczyciele rakietowe typu Alreigh Burke to amerykańskie jednostki pływające o wyporności od 8300 do 9700 ton i długości 154-160m, w zależności od wersji produkcyjnej. Weszły one do służby w roku 1991 i do dziś zwodowano ponad 60, a kolejne są w produkcji. Podstawę ich wyposażenia stanowi zintegrowany system kierowania walką (w tym obroną powietrzną) AEGIS. Uzbrojenie, artyleryjskim jest armata kalibru 127 mm o długości lufy 54 lub 62 kalibrów, wsparta systemami do obrony bezpośredniej Vulcan Phalanx Mk.15 kalibru 20mm, w liczbie dwóch stanowisk.

Jest ono wsparciem dla uzbrojenia głównego umiejscowionego w 90-96 komorach wyrzutni VLS. Mogą one mieścić w sobie m.in. rakietowe pociski przeciwlotnicze średniego zasięgu SM-2, pociski manewrujące woda-ziemia RGM-109 Tomahawk czy rakietotorpedy ZOP VL-ASROC. Środkami do walki podwodnej są lekkie torpedy Mk.46 i Mk.50.

Od wersji Flight 2A stosuje się pociski rakietowe krótkiego zasięgu klasy woda-powietrze RIM-162 ESSM. Okręty wyposażone są w lądowisko dla śmigłowców, od wersji Flight 3 na okręcie będzie znajdować się podwójny hangar dla nich. Co najmniej część z niszczycieli Arleigh Burke ma też pociski przeciwlotnicze dalekiego zasięgu Standard SM-6 oraz pociski przeciwrakietowe Standard SM-3.