Berlin i Oslo zacieśniają strategiczne partnerstwo wojskowe

Dokument podpisano podczas Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa w obecności norweskiego Ministra Obrony Tore Sandvika oraz jego niemieckiego odpowiednika Borisa Pistoriusa.

Niemiecko-norweskie porozumienie nadaje ramy strategicznemu partnerstwu między oboma państwami i obejmuje kilka kluczowych obszarów współpracy. Wśród nich znalazły się m.in. bezpieczeństwo morskie na północnym Atlantyku, rozwój sił lądowych, a także zdolności w zakresie obserwacji kosmicznej i łączności.

Jednym z filarów współpracy morskiej ma być wspólny program budowy okrętów podwodnych. Norweski parlament zatwierdził niedawno zakup dwóch dodatkowych jednostek Typu 212 CD, co zwiększy łączną liczbę okrętów podwodnych w Sjøforsvaret do sześciu. Dzięki temu oba państwa będą dysponowały identycznymi jednostkami, co przełoży się na długoterminowe oszczędności dla obu użytkowników. Równolegle trwają prace nad nowym pociskiem manewrującym 3SM Tyrfing, który ma znacząco wzmocnić potencjał uderzeniowy marynarek wojennych.

W obszarze wojsk lądowych Norwegia zdecydowała się na zakup niemieckich czołgów Leopard 2A8. Ważną częścią kontraktu jest udział norweskiego przemysłu – firma Ritek ma zmontować 37 z 54 zamówionych pojazdów. Ujednolicenie podstawowego sprzętu pancernego ma ułatwić obu armiom wymianę doświadczeń w szkoleniu załóg, obsłudze, logistyce i taktyce.

Szczególne miejsce w Porozumieniu Hanzeatyckim zajmuje sektor kosmiczny. Norwegia i Niemcy realizują wspólne projekty technologiczne, wykorzystując m.in. infrastrukturę kosmodromu na wyspie Andøya. Zdolności kosmiczne są postrzegane jako kluczowe dla zapewnienia nowoczesnej łączności wojskowej i precyzyjnego naprowadzania środków bojowych w operacjach połączonych.

Współpraca obejmuje również regularną obecność wojsk niemieckich na terytorium Norwegii. Jednym z przykładów są przygotowania do zimowych ćwiczeń Cold Response 26. Oba kraje analizują też możliwość składowania niemieckiego sprzętu wojskowego w norweskich bazach, co pozwoliłoby znacząco skrócić czas reakcji w przypadku pogorszenia sytuacji bezpieczeństwa na północnej flance Sojuszu.

Zawarte porozumienie pokazuje, że państwa europejskie coraz mocniej stawiają na pogłębianie regionalnych partnerstw w uzupełnieniu struktur NATO – z myślą o szybszym działaniu, lepszej interoperacyjności i wyższej odporności na potencjalne zagrożenia.