Wojna bez końca? Trzy scenariusze dla Ukrainy

Scenariusz pierwszy: dalsze trwanie wojny (najbardziej prawdopodobny)

Zdaniem analityków to właśnie ten wariant jest obecnie najbardziej realny. Negocjacje — jeśli w ogóle się pojawią — mogą utknąć w martwym punkcie. Zarówno Ukraina, jak i Rosja będą unikać znaczących ustępstw, obawiając się reakcji Stanów Zjednoczonych oraz konsekwencji politycznych.

W efekcie konflikt może nadal przybierać formę wojny na wyniszczenie: z ograniczonymi ofensywami, powolnymi zmianami linii frontu i ogromnymi kosztami ludzkimi oraz gospodarczymi po obu stronach. Brak przełomu militarnego oznaczałby przedłużający się impas.

Scenariusz drugi: Ukraina zmuszona do ustępstw

Drugi wariant zakłada sytuację znacznie bardziej niebezpieczną dla Kijowa. Największym zagrożeniem jest stopniowe wyczerpanie ukraińskiej armii i społeczeństwa — zarówno pod względem zasobów, jak i morale.

W takim przypadku Ukraina mogłaby zostać zmuszona do zawarcia rozejmu pod presją międzynarodową lub wewnętrzną. Taki pokój miałby jednak charakter wymuszony i mógłby odbyć się na warunkach korzystnych dla Rosji, co w dłuższej perspektywie stwarzałoby ryzyko zamrożenia konfliktu, a nie jego realnego zakończenia.

Scenariusz trzeci: załamanie po stronie Rosji (najmniej prawdopodobny)

Najrzadziej rozważanym wariantem jest sytuacja, w której to Federacja Rosyjska jako pierwsza nie wytrzyma ciężaru wojny. Chodzi m.in. o narastające problemy gospodarcze, skutki sankcji, ogromne straty osobowe oraz możliwe konflikty wewnątrz rosyjskich elit.

Według WSJ taki rozwój wydarzeń mógłby nastąpić jedynie w przypadku nieoczekiwanego wstrząsu wewnętrznego w Rosji lub znacznego wzrostu wsparcia militarnego i finansowego Zachodu dla Ukrainy. Obecnie jednak analitycy uznają ten scenariusz za najmniej prawdopodobny.

Przedstawione przez „Wall Street Journal” scenariusze pokazują, że wojna w Ukrainie weszła w fazę strategicznego impasu. Nie chodzi już wyłącznie o działania na froncie, lecz o polityczne decyzje podejmowane w Waszyngtonie, Moskwie i europejskich stolicach. Obecność Donalda Trumpa w Białym Domu sprawia, że presja na szybkie rozmowy pokojowe staje się jednym z kluczowych czynników wpływających na dalszy przebieg konfliktu.

Administracja Trumpa wyraźnie sygnalizuje, że oczekuje postępów w negocjacjach, nawet jeśli ich warunki pozostają niejasne. Dla Ukrainy oznacza to wyjątkowo trudną sytuację: z jednej strony nadal toczy walkę o własne terytorium, z drugiej musi liczyć się z politycznymi oczekiwaniami swojego najważniejszego sojusznika. Ryzyko polega na tym, że tempo rozmów może zostać narzucone szybciej, niż pozwala na to sytuacja militarna.

Jednocześnie Rosja stara się wykorzystać nową rzeczywistość polityczną w USA, licząc na zmniejszenie zachodniej determinacji. Kreml może zakładać, że długotrwała wojna działa na jego korzyść, jeśli Zachód zacznie przedkładać stabilizację nad sprawiedliwość. Taka kalkulacja wzmacnia rosyjną strategię przeciągania konfliktu i unikania realnych kompromisów.

Szczególnie niebezpieczny staje się scenariusz „pokoju na papierze” — zawieszenia broni, które nie daje Ukrainie realnych gwarancji bezpieczeństwa. Historia regionu pokazuje, że takie rozwiązania rzadko prowadzą do trwałego zakończenia konfliktu. Dla Europy i USA kluczowe staje się więc pytanie nie tylko o to, jak zakończyć wojnę, lecz jak zrobić to w sposób, który nie stworzy warunków do kolejnej agresji w przyszłości.