Technologie

Turcja: Odrzutowa amunicja krążąca o zasięgu 200 km?

Fot. SSB/TAI
Fot. SSB/TAI

Jak poinformował Ismail Demir, szef dyrektoriatu tureckiego przemysłu obronnego (SSB), koncern TAI/TUAS przeprowadził udany test poligonowy amunicji krążącej Şimşek. Powstała ona poprzez modyfikację do nowych zadań odrzutowego celu powietrznego o tej samej nazwie. Şimşek został zintegrowany z systemem bezzałogowym TAI Anka-S, co jest prawdopodobnie efektem doświadczeń bojowych w Syrii.

W mediach społecznościowych szef SSB udostępnił nagranie pochodzące z testu zakończonego atakiem maszyny Şimşek z głowicą bojową o masie 5 kg na cel umieszczony na morzu. Płatowiec startował z wyrzutni lądowej, jednak zgodnie z wcześniejszymi informacjami został on już zintegrowany na bezzałogowcu Anka-S. Przeprowadzono testy w locie, w tym testy startu z platformy powietrznej, tak więc system może być używany operacyjnie.

W obecnej chwili brak jest informacji na temat osiągów amunicji krążącej Şimşek, jednak w maju b.r. Ismail Demir oświadczył, że ma ona zasięg 200 km. Jest to możliwe, ponieważ cel latający na bazie którego powstał ten system uzbrojenia jest napędzany silnikiem turboodrzutowym i może pozostawać w powietrzu do 45 minut, osiągając prędkość do 400 węzłów (740 km/h). Cel latający Şimşek posiada łącze o zasięgu do 50 km, ale wynika to przede wszystkim z pola widzenia anteny radiolinku. Z tego samego powodu minimalny pułap lotu wynosi 350 m. Ten problem nie wystąpi w przypadku sterowania bsl Şimşek za pośrednictwem platformy latającej Anka-S.

Przy masie startowej 90 kg bezzałogowy system Şimşek przenosi głowicę o masie 5 kg, co jest wystarczające dla zniszczenia celów takich jak stacje radiolokacyjne czy zestawy przeciwlotnicze. Są to podstawowe cele do jakich niszczenia został opracowany ten system. Głównym układem naprowadzania jest nawigacja GPS/INS, ale z opublikowanego nagrania wynika, że maszyna posiada również system optoelektroniczny. Brak jest jednak szczegółowych danych. Z drugiej strony, korzystając z platformy TAI Anka można bsl Şimşek naprowadzać bezpośrednio na cel, nawet nie wyposażając go we własne systemy optoelektroniczne.

Cały projekt należy ocenić jako proste i skuteczne rozwiązania wobec wyzwań, przed jakimi stanęły tureckie maszyny np. w Syrii, a więc zwalczania z bezpiecznej odległości systemów OPL przeciwnika. Adaptacja do roli swego rodzaju amunicji krążącej posiadanego na wyposażeniu celu latającego to dowód na zdolność tureckiego przemysłu i sił zbrojnych do szybkiej adaptacji posiadanych rozwiązań ale też baza do dalszego rozwoju.

Reklama
Reklama

Komentarze