Gripeny na Islandii. Nowe misje w Arktyce

W ostatnich miesiącach znaczenie Islandii dla zbiorowego bezpieczeństwa Sojuszu Północnoatlantyckiego wzrosło. Wraz z lutowym rozpoczęciem przez Sojusznicze Dowództwo Operacji (ACO) misji Arktyczna Straż (org. Arctic Sentry) wyspa coraz częściej gości jednostki kilku państw NATO.

Pomoc szwedzkich myśliwców

Przykład stanowią tu m.in. szwedzkie siły powietrzne, które przez co najmniej dwa miesiące będą odpowiadać za patrolowanie przestrzeni powietrznej Arktyki w ramach NATO Arctic Air Policing. W ostatnich dniach sześć szwedzkich myśliwców JAS 39 Gripen C stacjonowało w islandzkiej bazie sił powietrznych w Keflawiku.

„Rosja zakłada nowe bazy i rozpoczyna nowe operacje, dlatego musimy być obecni w Arktyce” – powiedział portalowi Breaking Defense gen. dywizji Jonas Wikman, dowódca szwedzkich sił powietrznych. Jako jedno z głównych zagrożeń dla NATO w tym rejonie świata eksperci wymieniają obecnie rosyjskie bombowce startujące zazwyczaj z baz w Murmańsku. Innym zagrożeniem, na które szczególną uwagę zwraca sojusz, są okręty podwodne.

Islandzka Strategia Obrony Narodowej

Trwająca misja NATO w Arktyce i szwedzka obecność na Islandii zbiegła się w czasie z innym symbolicznym wydarzeniem. W ostatnich dniach islandzki parlament przyjął pierwszą w historii kraju strategię obrony narodowej (NSD). Dla będącej w NATO od początku istnienia sojuszu (1949) Islandii jest to dokument, który nie przynosi rewolucji, ale akcentuje kilka istotnych elementów.

Strategia potwierdza „zdemilitaryzowanie Islandii” oraz gotowość do „aktywnej ochrony swojej suwerenności”. To również tam czytamy, że Islandczycy uważają, że „Stany Zjednoczone są jedynym krajem zdolnym do zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa na Północnym Atlantyku”. Jak czytamy na portalu „Breaking Defense”, w nordyckim kraju stacjonuje dziś do 300 amerykańskich żołnierzy, ponadto znajdują się tam amerykańskie samoloty przeciwokrętowe P-8 Poseidon.