Kłopoty tureckiego lotnictwa. Ankara wznawia rozmowy o F-16

Rozmowy miały zostać przeprowadzone w bazie Ramstein w Niemczech w dniach 17-18 września. Po wyrzuceniu z programu Joint Strike Fighter, a co za tym idzie utracie perspektyw na zakup samolotów 5 generacji F-35, tureckie siły powietrzne znalazły się w nieciekawej sytuacji. Program tureckiego samolotu Kaan istnieje, ale nie wiadomo kiedy uzyska efekt w postaci seryjnie produkowanych, dojrzałych maszyn. Na temat zakupu F-35 nie można powiedzieć niczego pewnego, szczególnie w obliczu zaogniającego się konfliktu z Izraelem.

Natomiast rodzima flota F-16C/D choć liczna (około 250 maszyn), staje się coraz bardziej przestarzała. Szczególnie w obliczu postępu technicznego generowanego przez obecne wojny. Poza F-16 Turcja ma jeszcze tylko około 50 F-4E-2020 Terminator, zmodernizowanego sędziwego Phantoma II. Tymczasem regionalnie rywale (Izrael, Grecja) mają F-35 lub przynajmniej czekają na ich dostawy. Grecja wdrożyła w dodatku Rafale, a Izrael czeka na F-15EX. Pomimo strat i zużycia na coraz wyższym poziomie technicznym jest nawet lotnictwo rosyjskie, dzięki konsekwentnemu wdrażaniu kolejnych samolotów i integrowania nowych typów uzbrojenia.

Sytuację tylko w niewielkim stopniu poprawi interwencyjny zakup myśliwców Eurofighter Typhoon. 20 takich maszyn w nowoczesnej wersji Tranche 5 jest obecnie zamówionych w Wielkiej Brytanii, a kolejne być może wersji 3A i/lub 4, zostaną przekazane Ankarze z Kataru.

Prawdziwą poprawę sytuację mogłoby przynieść dokupienie kilkudziesięciu F-16 Block 70 (które zastąpiłyby F-4 Terminator) i podniesienie do podobnego standardu posiadanej floty Fighting Falconów. Tylko tego rodzaju ruch może umożliwić utrzymanie potencjału do czasu pojawienia się w bliżej nieokreślonej przyszłości samolotów Kaan.