Ukraińcy zwiększyli produkcje swojego Kryla

Oprócz tej informacji prezydent Ukrainy przekazał o perspektywie dalszego zwiększenia wydajności. Produkcja odbywa się poprzez rezerwację podwozi od partnerów zagranicznych (czeska Tatra) oraz użycie pojazdów znajdujących się na stanie SZU (MAZ-6317). Dotychczas nie widzieliśmy Bohdany osadzanej na innych podwoziach, poza oczywiście pierwszym prototypem, którego nośnikiem jest samochód ciężarowy KrAZ-6322. Producent deklaruje jednak możliwość integracji swojego systemu artyleryjskiego na innych podwoziach np. ciężarówkach spod szyldu MAN. Ukraińska armia miała otrzymać dotychczas kilka Bohdan, które aktywnie od samego początku uczestniczą w działaniach wojennych. W ostatnim czasie otrzymały one spore unowocześnienie w postaci zmechanizowanego ramienia z dosyłaczem łańcuchowym, który jest widocznego na zdjęciu pod opisem tego systemu uzbrojenia.

2S22 Bohdana to ukraińska armatohaubica samobieżna kal. 155 mm na podwoziu kołowym. System uzbrojenia wraz z zabudową opracował Nowokramatorski Zakład Budowy Maszyn (NKMZ) z Kramatorska. Nieznaną z nazwy armatohaubicę pierwotnie osadzono na wojskowym samochodzie ciężarowym KrAZ-6322 w układzie 6x6 z opancerzoną kabiną (Bohdana-1), który jest wykorzystywany od wielu lat przez ukraińską armię. Jednak po rosyjskiej inwazji kabina pojazdu została zmieniona na tę stosowaną w pojazdach dowodzenia RKP-360 wchodzących w skład systemów przeciwokrętowych RK-360MC Neptun. Podwozie nowych egzemplarzy stanowi zaś białoruski samochód ciężarowy MAZ-6317 (produkowany na licencji pod nazwą Bogdan-6317) z napędem 6x6 lub Tatra T815-7T3RC1 z modułową, opancerzoną kabiną Puma. System może być także osadzony na samochodach ciężarowych innego typu, choćby na pojazdach marki MAN.

W pierwotnej konfiguracji (na podwoziu KrAZ-6322) masa całkowita pojazdu ma wynosić 28 ton, a zapas przewożonej amunicji to 20 pocisków i ładunków miotających. Armatohaubica jest wyposażona w nowoczesny system kierowania ogniem, a jej szybkostrzelność ma wynosić pięć/sześć strzałów na minutę, podczas gdy donośność wynosi odpowiednio 40 km dla amunicji z gazogeneratorem dennym i 50-60 km dla pocisków ze wspomaganiem rakietowym.