Nowa strategia Białego Domu. Chiny wymienione jako zagrożenie

Dokument NSSTS (National Security Science & Technology Strategy) wydano w tym tygodniu. Ma on wspierać i uzupełniać wydaną w ubiegłym roku Strategię Bezpieczeństwa Narodowego (National Security Strategy, NSS). NSSTS opisuje sposób, w jaki Stany Zjednoczone będą wykorzystywać swoje przedsiębiorstwa działające w domenie nauk ścisłych i technologii w celu realizacji założeń NSS. Strategia opiera się na następujących czterech filarach.

Filar 1: Zogniskowanie konkurencji techno-strategicznej

Stany Zjednoczone poczynią krok ku temu, by sektory naukowy i technologiczny skupiały się na budowaniu przewagi na polu walki, a także pomagały w zwalczaniu strategicznych dla państwa zagrożeń i kształtowaniu konkurencji w obszarach będących dla USA mocnymi stronami.

W ramach NSS identyfikowane są trzy kluczowe obszary w zakresie utrzymania przewagi na polu walki i projekcji siły. Są to:

• Domena podwodna (jasna przewaga technologiczna nad adwersarzami);
• Domena kosmiczna (tu także bezwzględna przewaga technologiczna);
• AI i autonomia (tu chodzi o zachowanie przewagi konkurencyjnej w tym podlegającym gwałtownej ewolucji obszarze).

Warto jednocześnie odnotować, że w obszarze AI i autonomii USA nie posiadają wyraźnej przewagi konkurencyjnej – istnieje tu świadomość konkurencyjności w tym obszarze, a także osiągnięć adwersarzy, w szczególności Państwa Środka. Inne obszary krytycznie istotne z punktu widzenia amerykańskiej przewagi na polu walki to między innymi domena powietrzna, zdolność do wyprowadzania uderzeń na duże odległości, systemy kierowania, dowodzenia, łączności, systemy informatyczne, domena cyber, wywiad, nadzór, rozpoznanie (C5ISR).

Kolejna kwestia dotyczy wykorzystania technologii do zwalczania zagrożeń na poziomie strategicznym. Stany Zjednoczone zamierzają przypisać priorytet zastosowaniom nauki i technologii w celu niwelowania strategicznej przewagi swoich adwersarzy. W tym zawierają się następujące obszary:

• Zabezpieczenie amerykańskich granic: lądowej, powietrznej i morskiej;
• Zapewnienie przeżywalności i wiarygodności atomowemu potencjałowi odstraszania;
• Wdrożenie i utrzymanie projektu Golden Dome for America;
• Zabezpieczenie wrażliwych danych, sieci, aktywów i infrastruktury przed zagrożeniami w domenie cyber i szpiegostwem;
• Zwalczanie zagrożeń związanych z bronią biologiczną.

„Istotne agencje winny w ramach swoich działań związanych z nauką i technologią skupić się na wsparciu tych elementów w ramach obrony ojczyzny” – czytamy w dokumencie.

Ostatni element pierwszego filaru kształtuje konkurencję technologiczną ukierunkowaną na obszary będące siłą dla USA. Stany Zjednoczone nie będą odwzorowywać systemów ofensywnych potencjalnych adwersarzy, jeżeli są już w posiadaniu wiarygodnego, tańszego środka o charakterze defensywnym. „Rozwiązania powinny być zarówno opłacalne do wdrożenia, jak i skuteczne”. Czasami odpowiedzią będzie tutaj produkcja tanich środków przeciwdziałania na masową skalę. W innych przypadkach odpowiedzią może być wykorzystanie zaawansowanych technologii integrowanych w platformach wdrażanych w małej liczbie, by pokonać systemy produkowane przez adwersarza na masową skalę. Głównym celem, jaki Waszyngton tu definiuje, jest uniknięcie zbędnego wyścigu zbrojeń.

W strategii tej akceptowany jest fakt, że niektórzy z potencjalnych adwersarzy mogą dysponować przewagą technologiczną nad USA. „Musimy unikać sytuacji, gdzie konkurowanie o przewagę działa na korzyść adwersarza i na niekorzyść osiągania celów strategicznych USA, poprzez alokowanie zasobów bez poprawiania poziomu amerykańskiego bezpieczeństwa”. W niektórych obszarach wymagana będzie wspólna praca nad tym, by ograniczyć potencjalne działania, co uniemożliwi konkurentowi wypracowanie przewagi na szczeblu strategicznym, a jednocześnie pozwoli na zaoszczędzenie amerykańskich zasobów. Dyplomacja będzie tu ważna.

Filar 2: Budowa przewagi technologicznej

Stany Zjednoczone będą budować swoją przewagę technologiczną na kilka sposobów. Jednym z nich będzie wychodzenie naprzeciw wyzwaniom w zakresie bezpieczeństwa narodowego i wykorzystywanie pojawiających się okazji. Stany Zjednoczone przeprowadzą ocenę niezbędną do zrozumienia implikacji, jakie pociągają za sobą w obszarze bezpieczeństwa narodowego nowo pojawiające się technologie, a także do adaptacji do nowych wyzwań i do uzyskania przewagi na bazie tych nowych szans rozwojowych. Oceny te pozwolą na odnalezienie obszarów, w których Waszyngton mógłby szukać przewag i konkurować o nie, niwelować przewagi adwersarza i identyfikować to, gdzie wzajemne ograniczenie działań mogłoby stanowić najlepszy wybór.

Kolejny element to objęcie prowadzenia w obszarach dotyczących przełomowych, nowo powstających technologii. Mowa tu między innymi o następujących sektorach: AI, autonomia, biotechnologia, technologie kwantowe w IT. Wszystkie obecnie oferują nowe szanse, jak również stanowią obszary, w jakich mogą potencjalnie pojawić się zagrożenia.

Umożliwienie powstania narodowej architektury odporności to kolejny z elementów drugiego filaru. Można opisać to jako modernizację infrastruktury krytycznej, aktualizację sposobu odpowiedzi na ataki adwersarzy i inne nieoczekiwane zdarzenia.

Ostatni element tego filaru skupia się na tym, by adwersarze nie mieli dostępu do krytycznych technologii i powiązanych łańcuchów dostaw. Stany Zjednoczone zamierzają zapobiegać sytuacjom, w których adwersarze spoza terytorium kraju będą korzystać z krytycznych technologii i łańcuchów dostaw. Krajowe wysiłki ukierunkowane na rozwój produktu i zlecanie pracy lokalnym podmiotom będą tu priorytetem. Jeśli taki scenariusz okaże się niemożliwy do zrealizowania, opcjonalnie dopuszczalna będzie współpraca z dostawcami związanymi wyłącznie z zaufanymi partnerami.

Filar 3: Przyspieszenie tempa innowacji

W celu przyspieszenia tempa innowacji, relewantne agencje i podmioty będą musiały motywować i pozwalać innowatorom w obrębie wszystkich sektorów na wniesienie własnego wkładu w zakresie potrzeb związanych z bezpieczeństwem narodowym. „Powinno to obejmować opracowanie mechanizmów szybkiego finansowania prac badawczo-rozwojowych (R&D) w obszarach CET, identyfikowanie możliwości organizowania konkursów na innowacyjne rozwiązania o krótkim terminie realizacji, bez niepotrzebnego zawężania przestrzeni możliwych rozwiązań, a także nagradzanie uczestników z sektora prywatnego i środowiska akademickiego, którzy dostarczą rozwiązania odpowiadające priorytetowym potrzebom operacyjnym”. Należy znieść zbędne obciążenia administracyjne i regulacyjne. Skróceniu mają ulec cykle rozwoju i pozyskiwania rozwiązań w sektorze obronnym oraz szerzej rozumianym sektorze bezpieczeństwa narodowego. 

Filar 4: Ochrona nauki i technologii związanych z bezpieczeństwem narodowym

Ostatni filar strategii koncentruje się na ochronie krajowego ekosystemu naukowo-technologicznego przed kradzieżą, przejmowaniem i wykorzystywaniem przez podmioty zagraniczne w sposób, który mógłby osłabić potencjał gospodarczy i militarny Stanów Zjednoczonych oraz ich konkurencyjność. Wzmocnienia wymaga również samo bezpieczeństwo badań naukowych, ponieważ niektóre państwa wykorzystują otwartość amerykańskiego środowiska międzynarodowej współpracy badawczej, aby uniknąć kosztów prowadzenia własnych badań. W efekcie zwiększa to konkurencyjność gospodarczą i militarną potencjalnych przeciwników kosztem Stanów Zjednoczonych. 

Co ciekawe, jest to jedyny filar, w którym bezpośrednio wymieniono Chiny. Pekin przedstawiany jest jako zagrożenie, a sam filar zakłada ochronę kluczowych obszarów nauki i technologii poprzez zastosowanie dodatkowych środków bezpieczeństwa. Obejmują one m.in. wzmożoną kontrolę zagranicznych inwestycji, przedsiębiorstw oraz personelu zaangażowanego w działalność badawczo-rozwojową.

Z pełną treścią NSSTS można zapoznać się tutaj.