Poważna awaria Abramsa w Polsce. Ekspresowa naprawa w polu

Dziś w Polsce przebywają pododdziały pancerne 2. Batalionu Czołgów, 37. Pułku Pancernego, 1. Brygady Pancernej, 1. Dywizji Pancernej U.S. Army, jednostka ta nadal eksploatuje czołgi M1A2SEPv2. W trakcie szkolenia w Polsce, jeden z wozów doznał awarii zespołu napędowego, która wymagała jego pełnej wymiany. To dobra okazja do tego, aby przyjrzeć się jak wygląda wymiana zespołu napędowego w nowoczesnym czołgu w warunkach polowych. Warto zwrócić uwagę, że do przeprowadzenia takiej operacji wymagane jest wsparcie albo wozu zabezpieczenia technicznego albo ciężarówki, wyposażonych w odpowiedni żuraw o odpowiednim udźwigu.

Zespół napędowy czołgu M1A2SEPv2 składa się z jednostki napędowej w postaci turbiny gazowej AGT1500. Silnik ten osiąga nominalnie moc 1500 KM/1120 kW, ale jest to wartość ograniczona, bo realnie jest on wstanie osiągnąć ponad 2000 KM, lecz to zredukowało by żywotność silnika oraz przekładni głównej. Turbina gazowa AGT1500 osiąga moment obrotowy na poziomie 5,152 Nm netto przy 1000 obr./min, przy 3000 obr./min jest to 3,754 Nm. Spalanie turbiny gazowej AGT1500 po modernizacji z cyfrowym systemem sterowania DECU (Digital Engine Control Unit) przy maksymalnej mocy i obrotach, podawane jest przez producenta na 274 gramy paliwa na kWh, temperatura spalin to około 499 °C.

Masa turbiny gazowej AGT1500 bez płynów eksploatacyjnych to zaledwie 1,134 kg, wymiary to:

• Długość - 1,629 mm,
• Szerokość - 991 mm,
• Wysokość - 807 mm.

Turbina gazowa AGT1500 współpracuje z w pełni automatyczną, hydrokinetyczną przekładnią X1100-3B, z 4 przełożeniami do przodu i 2 przełożeniami do tyłu. Masa przekładni bez płynów eksploatacyjnych to 1,964 kg, wymiary przekładni X1100-3B to:

• Długość - 1,047 mm,
• Szerokość - 1,575 mm,
• Wysokość - 968 mm.

Silnik i przekładnia wraz z osprzętem tworzą szybkowymienny zespół napędowy instalowany w czołgu za pomocą szybkozłączy. Czas jego wymiany zależy od wyszkolenia osób zajmujących się tym procesem, oraz dostępnością sprzętu wsparcia. W trakcie jednej z prezentacji prototypu czołgu, oznaczonego jeszcze jako XM1, załoga złożona z pracowników producenta, była wstanie wymienić cały zespół napędowy w około 13 minut, co zarejestrowano na materiale filmowym.

To typowe dla wszystkich nowoczesnych czołgów, w których wymiana całego zespołu napędowego, zajmuje około 15-30 minut. Jest to niezwykle ważna i użyteczna cecha, pozwalająca na przeprowadzenie szybkiej naprawy pojazdu w warunkach polowych, oczywiście pod warunkiem, że zgromadzone są odpowiednie zapasy w postaci zespołów napędowych, w dyspozycji danego użytkownika.

Dla porównania w konstrukcjach radzieckich, które nie posiadają zintegrowanego zespołu napędowego, wymiana silnika lub przekładni często zajmuje wiele godzin, co także wynika z faktu braku szybkozłączy oraz potrzeby osobnego demontażu niektórych elementów przedziału napędowego. Rosjanie planowali wprowadzić pełnoprawny szybkowymienny zintegrowany zespół napędowy dopiero w czołgu T-14 na bazie ciężkiej platformy gąsienicowej o kryptonimie Armata. W ZSRR również prowadzono prace nad tego typu zespołami napędowymi, ale nie udało się tych założeń zrealizować do rozpadu ZSRR.