NATO szuka sposobu na bomby szybujące. Skorzysta polski przemysł?

Zapytanie, jakie ogłosiło Dowództwo Transformacji NATO to odpowiedź na rosnące zagrożenie ze strony rosyjskich bomb szybujących. Dziś boryka się z nim Ukraina (średnio dziennie zrzucanych jest ponad 100 takich ładunków), ale w przyszłości mogą one też stanowić zagrożenie dla krajów Paktu Północnoatlantyckiego. Bomby szybujące, które od 2023 roku szeroko wprowadziła Rosja, pozwalają jej lotnictwu działać spoza zasięgu środków obrony powietrznej krótkiego i bardzo krótkiego zasięgu. Mogą być zrzucane z odległości ponad 50, a nawet 70-80 km.

Co warte podkreślenia, zapytanie ma bardzo szeroki charakter i dotyczy różnych form wykrywania i zwalczania bomb szybujących. Rozwiązania, które będą brane pod uwagę mają służyć: wykrywaniu, zakłócaniu (przechwytywaniu) samych bomb i ich systemów nawigacji Glonass, fizycznemu niszczeniu samych bomb, ale też uniemożliwieniu zajęcia pozycji do ataku przez samolot bojowy, uderzeniu w łańcuch dostaw bądź zwiększania zdolności infrastruktury krytycznej w domenie kognitywnej (operacje psychologiczne, informacyjne).

Podkreśla się, że będą premiowane start-upy i ośrodki akademickie oraz innowatorzy, ale w odpowiedzi na zapytanie mogą brać udział wszystkie podmioty z krajów NATO. Prace będzie realizował Innovation Hub, znajdujący się w strukturach dowództwa transformacji NATO. Odpowiedzi na zapytania trzeba składać do 13 marca pod tym linkiem.

Konkurs NATO może stanowić dużą szansę dla polskich podmiotów. Chodzi bowiem o kompetencje z zakresu obrony przeciwlotniczej i reakcji na zagrożenia, a także walki radioelektronicznej. W pewnych warunkach, przy odpowiednio wczesnym wykryciu i zautomatyzowaniu i przyspieszeniu procesu zwalczania (może nawet z wykorzystaniem sztucznej inteligencji) przeciwko bombom szybującym można użyć klasycznych armat i pocisków przeciwlotniczych. Jest więc o co walczyć.