Erdogan i Michel rozmawiali o konflikcie grecko-tureckim

7 września 2020, 12:03
2019-09-23-abd-118-belcika
Fot.www.tccb.gov.tr
Reklama

Prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan i przewodniczący Rady Europejskiej Charles Michel rozmawiali w niedzielę o konflikcie grecko-tureckim we wschodniej części Morza Śródziemnego — podała telewizja CNN Turk. Rozmowy nie potwierdziła oficjalnie żadna ze stron — pisze Reuters.

Michel oświadczył w piątek, że przywódcy UE podejmą decyzję w sprawie zastosowania metody „kija i marchewki” wobec Turcji, kiedy spotkają się w dniach 24-25 września na posiedzeniu Rady Europejskiej.

W czwartek sekretarz generalny NATO Jens Stoltenberg poinformował, że Grecja i Turcja zgodziły się rozpocząć rozmowy techniczne, by uniknąć przypadkowych starć na morzu. Następnego dnia premier Kyriakos Micotakis zapowiedział, że Grecja rozpocznie rozmowy z Turcją w celu rozwiązania sporu po ustaniu tureckich „prowokacji”.

Należące do NATO Grecję i Turcję dzieli przybierający na sile spór o zasoby gazu ziemnego pod dnem Morza Śródziemnego. Ateny oskarżają Ankarę o łamanie prawa międzynarodowego poprzez dokonywanie próbnych wierceń w pobliżu greckich wysp. Turcja odpiera te zarzuty, twierdząc, że wiercenia w celu potwierdzenia użyteczności złóż odbywają się na jej własnej części szelfu kontynentalnego.

W trakcie niedawnych ćwiczeń wojskowych na otaczającym strefę wierceń akwenie doszło do zderzenia greckiego okrętu wojennego z tureckim. Odpowiedzialnością za tę kolizję Turcja obciążyła Grecję.

Obok Stoltenberga w mediacje między obu państwami zaangażował się rząd Niemiec. Jak poinformował urząd prezydenta Erdogana, w trakcie czwartkowej wideokonferencji z kanclerz Angelą Merkel turecki przywódca oświadczył, że wsparcie niektórych państw dla "samolubnego i niesprawiedliwego stanowiska" Grecji w obecnym sporze jest nie do przyjęcia.

PAP - mini

Defence24
Defence24
Reklama
KomentarzeLiczba komentarzy: 11
Reklama
dim
wtorek, 8 września 2020, 16:20

A ja sobie oglądałem fotografie z pogromu 1955, w 20 miastach naraz, największy oczywiście w Konstantynopolu. Otóż 1 września 1939 to jest akurat ta samo mało ważna rocznica w Grecji (i niemal nikomu nieznana, także w mediach), jak w Polsce 7 września... - też nikt ani mru mru. Tymczasem chodzi o kopię "kryształowej nocy" w Niemczech. Ta niesamowiata skala zniszczeń... Państwo pewnie myślicie, że ilość rozbitych domów i sklepó ? Nie. Chodzi o ilość drobnych kawałeczków, na jakie rozszalały nacjonalizmem i fanatyzmem motłoch rozbijał każdy przedmiot. Wołając przy tym "Śmierć giaurom !" - kto to są giaurowie ? Giauowie to m.in ja i ty. Czyli chrześcijanie.

ziew
środa, 23 września 2020, 12:50

A co to za nacjonalizm skoro atakowali "niewiernych"? Chyba się koledze pomieszały pojęcia

Czech
wtorek, 8 września 2020, 08:03

Prosze o upublicznenie tego postu - kopia artykulu tureckiego humanisty Prof. Cengiza Aktara na dzisiejszym Ahval: The German masquerade of ‘engaging Turkey’ Cengiz Aktar Sep 08 2020 08:21 Gmt+3 Last Updated On: Sep 08 2020 08:23 Gmt+3 So, once again the Turkey appeaser of Europe, the Bundesrepublic Deutschland, in its capacity as the short-term presidency holder of the European Union, is volunteering to de-escalate the warlike situation in eastern Mediterranean by engaging Ankara. This, after two failures! The first one was made by the Chancellor herself when the Turkish warships reversed their course towards Kastellorizo until Angela Merkel’s best friend Recep Tayyip Erdoğan got upset with the perfectly legitimate maritime demarcation agreement between Egypt and Greece and reordered the Turkish Navy to proceed with its activities in the region. The second initiative was led by the German Foreign Minister Heiko Maas but didn’t go anywhere as the top diplomat gave up by recommending the Mediterranean neighbours to sit and talk. This time apparently, Merkel is back in the scene of diplomacy and engaging Erdoğan, in coordination with the Americans. Germany has a gargantuan task with a very slim chance of success. Let’s go through the odds. First and foremost, this is the latest in a two-century-old feud between Greece and Turkey. There are no quick fixes there. Secondly, Germany will be dealing with fellow EU member state Greece and Turkey, a former EU candidate country which has de facto befallen to the third-country status for the 27-member bloc. This restrains Berlin’s diplomatic manoeuvrability as Germany and Greece (as well as Cyprus) are on the same footing in the European Council. It is highly inadequate to mediate between a third country and a fellow member state unless Berlin acts in the name of the European Union. That is far from clear. Merkel’s recent statements at the Gymnich meeting that “we will not tolerate a threat to the sovereignty of EU Member States” were several clicks higher than the statements made so far by German officials. Nevertheless her quasi-natural bias towards Erdoğan’s Turkey that I extensively examined in another piece makes her “honest brokership” highly dubious. Thirdly, it is quite unusual to see Germany getting involved for peace-making in warlike situations around the world. The role traditionally goes – besides the United Nations and the International Committee of the Red Cross – to Norway, Switzerland or specialised community services offices like the Community of Sant’Egidio. Within this framework, Germany shines with its lack of institutional memory regarding the conflict between Greece and Turkey. Fourthly, Germany’s basic assumptions regarding the causes of the present face-off are simply false. Although no one denies the existence of deep disagreements between Turkey and Greece, there is a tendency to situate both countries on the same footing as though they have started the present standoff together. Alas, the Ankara regime is the party that initiated the hostile action, however it may have reasonable claims for the sharing of maritime resources in the eastern Mediterranean. It chose “gunboat diplomacy” after having unilaterally withdrawn from the so-called “exploratory talks” between two countries in 2016, as a response to Athens’ principled position on not returning eight Turkish asylum seekers following the so-called coup d’état, and after having succumbed to the irredentist drive by ultranationalist retired admirals through their “Blue Homeland” nonsense. Moreover, it is Turkey who desperately searches for natural gas and oil everywhere it can whereas Greece has no such activity. And in the long run Ankara’s objectives go even beyond these short-term aims to encompass a regional imperialism in the sub-region. By equating the two protagonists, Germany misses to identify the culprit and thus misses the chances to initiate a peaceful outcome. To the contrary, equating accountability gives Ankara the liberty to continue to impose its pre-conditions – be it regarding its unlawful presence in Greece’s territorial waters or its claims to widen the agenda of prospective talks from maritime disputes to any and every controversial matter that exists between the two countries. According to the pro-regime Yeni Şafak newspaper on Monday: “Ankara is planning to extend the Navtex reserving disputed parts of the eastern Mediterranean for energy exploration by its Oruç Reis survey ship from September 10 to September 25”. Fifthly, Germany’s willingness to use certain tools to push a reconciliation agreement is inadequate. This includes cutting short of using the most efficient tool the EU has in its hands: its customs union with Turkey – the country’s economic lifeline. Along the same lines, Germany’s disagreement with France to militarily confront Ankara’s expansionism weakens its negotiating position tremendously. Germany has become a prisoner of an unproductive Turkish appeasement policy over years as it is wary of losing “NATO partner” Turkey to Russia, jeopardising Germany’s economic interests in Turkey, risking the 2016 refugee policing deal with Ankara and antagonising the Turkish diaspora in Germany. Additionally, the century-old pro-Turkey stance of the German state, particularly since the Armenian Genocide and the “honest brokership”, is gone with the wind. This is how I warned about the sceptre of appeasement policy emerging in the West in my first piece in Ahval on Nov. 2, 2017: “As for the containment of the fascist regime in Ankara, in the lack of any concrete leverage there are no quick fixes. The only principle though, should be the avoidance of appeasement with that kind of regime, unlike in Munich in 1938.” Let’s recall a timely quote by the French historian Pierre Menerat, who, in his recent article on the German neutrality, refers to Chateaubriand who writes in his 1811 Itinerary from Paris to Jerusalem: “There are two kinds of neutrality: one which defends everything, the other one which allows everything. Neutrality which defends everything can have drawbacks: it can in certain cases lack generosity, but it is strictly fair. The neutrality which allows everything is a merchant, venal, self-interested neutrality: when the belligerent parties are unequal in power, this neutrality, veritable derision, is hostility for the weak party, just as it is collusion for the strong party. It would be better to openly join the oppressor against the oppressed, because at least one would not add hypocrisy to injustice.” Finally, let’s remember three fundamental features regarding the nature of Ankara regime: Erdoğan lives with conflicts, not without them! The problems the Ankara regime is generating cannot be resolved without an end of this regime! Appeasing Erdoğan runs the risk of collusion and complicity with his regime!

ito
wtorek, 8 września 2020, 07:39

Marchewką to machali Turcji przed nosem od 1963- go, a od 1987- go nawet ją ta marchewką szturchali. Teraz został kij, tylko żeby tym własnym kijem nie dostali. Na razie utrata przez Turków nadziei na Unię spowodowało odchodzenie od reform Ataturka. Poczucie niesprawiedliwego traktowania w konflikcie z Grecją przesunięcie akcentów tureckiej polityki w kierunku Azji- i Rosji. Że już o ciągotach do odbudowania Imperium w granicach XIX w nie wspomnę. Same sukcesy.

Dudley
wtorek, 8 września 2020, 12:52

To o czym piszesz to powody obstrukcji wobec Turcji,a nie jej skutek. Państwa UE jak to pokazuje historia, są dość liberalne w stosunkach międzynarodowych, ale wszystko ma swoje granice. A Turcja je przekracza, jedną po drugiej, ignorując interesy partnerów i sąsiadów. Niemcy po I wojnie światowej też czuli się niesprawiedliwie potraktowani, i próbowali odbudować swoje imperium a skończyło się to dla nich źle, bo do tej pory maja moralnego kaca

TT
poniedziałek, 7 września 2020, 14:53

Przewodniczący Rady Europejskiej Charles Michel, a w tle flagi Belgii i Turcji. Unii europejskiej ani śladu. Ciekawe jakie produkty belgijskiego przemysłu pojechał lansować do Turcji? :)

Dudley
wtorek, 8 września 2020, 01:10

Gdybyś przeczytał tekst trochę uważniej, to zapewne zauważyłbyś wzmiankę że żadna ze stron nie potwierdziła że taka rozmowa się odbyła. A skoro nie potwierdzili, to skąd fotka? A stąd ze redakcja ją sobie wkleiła, dla zilustrowania osób uczestniczących w nieodbytej rozmowie, co by niektórzy mogli się zorientować jak wygląda prezydent Turcji Erdogan i "nowy" przewodniczący Rady Europejskiej Michel. Zdjęcie pochodzi zaś ze spotkania w NY na 74 sesji zgromadzenia ogólnego ONZ z końca września 2019 r gdzie Erdogan spotkał się z ówczesnym premierem Belgi Charlesem Michelem

taka prawda
poniedziałek, 7 września 2020, 14:44

To przewodniczący Rady Europejskiej Charles Michel już tak bez kamuflażu oficjalnie występuje pod niemiecką flagą ? Kogo on reprezentuje ? Czy to prawda, że waluta Euro to zakamuflowana marka niemiecka, a Unia Europejska to IV rzesza narodu niemieckiego ?

ziew
wtorek, 8 września 2020, 00:37

Zawsze nią była. Tylko teraz USA traci kontrolę nad swoim golemem, tak samo jak nad wszystkim co do tej pory kontrolowali. Z wyjątkiem Polski, ja kontrolują lepiej niz kiedykolwiek przedtem.

Davien
wtorek, 8 września 2020, 09:59

Ziewku, jak na razie IV Rzesza to jest Rosja Putina, ot tak z dodatkiem sporej częsci mafijnej ideologii.

Adik86
poniedziałek, 7 września 2020, 17:53

To nie jest niemiecka flaga...

Tweets Defence24