KF-21 „lepiej uzbrojony” niż Rafale

Koreański samolot, pomimo że dwusilnikowy i wykorzystujący podobne silniki jak F/A-18E/F Super Hornet, czyli F414-GE-400K, jest zdolny do przenoszenia 7,7 tony uzbrojenia na 10 punktach podwieszeń. To tyle, co znacznie mniejszy od niego jednosilnikowy F-16 i mniej niż dwusilnikowe samoloty, które można uznawać za jego odpowiedniki. Koreański portal porównuje go tutaj z Rafale, który będzie dla Boramae jednym z konkurentów na rynkach eksportowych. Francuska maszyna, choć niewielka, jest bowiem w stanie przenosić do 9,5 tony uzbrojenia na 14 punktach, co jest wynikiem bardzo dobrym.

Koreańczycy przekonują jednak, że liczba podwieszeń i maksymalna masa ładunku to nie wszystko, a ich samolot posiada bardziej optymalne konfiguracje uzbrojenia. Koreański samolot może np. przenosić maksymalnie do sześciu doskonałych pocisków powietrze-powietrze dalekiego zasięgu MBDA Meteor, podczas gdy Rafale już tylko cztery. Z kolei w konfiguracji do zwalczania celów naziemnych może przenosić do 16 bomb SDB, podczas gdy Rafale – 12 bomb rodziny Hammer. Z kolei zdolność do przenoszenia pocisków manewrujących przez obydwie maszyny wynosi do 2-3 w przypadku Rafale i cztery w przypadku KF-21. Oznacza to, że chociaż Rafale można ciężej uzbroić, to do wyspecjalizowanej misji, czyli odpowiednio – wywalczania przewagi powietrznej, zwalczania celów naziemnych bądź odpalania salw pocisków manewrujących, Boramae może zostać przygotowany lepiej i mieć większą jednostkę ognia.

Koreańczycy przekonują, że w misjach bardziej uniwersalnych (swing role) ich maszyna także oferuje lepsze konfiguracje uzbrojenia. Np. KF-21 ma przenosić w konfiguracji powietrze-ziemia dodatkowo sześć pocisków powietrze-powietrze różnych klas, a Rafale tylko cztery.

Jednocześnie autor koreańskiego artykułu przyznaje, że potrzebne są prace nad rozwojem koreańskich systemów uzbrojenia, w tym np. stworzeniem bomb szybujących KGGB różnych wagomiarów, a nie tylko lekkich o masie 226 kg lub stworzenie adapterów umożliwiających przenoszenie większej liczby pocisków pod jednym punktem podwieszeń. Za wzorowy przykład podaje tutaj rozwiązania amerykańskie z F/A-18 Super Hornet.