Norweski Homar podpisany. Rosja w zasięgu

Norwegia od kilku lat chciała pozyskać następcę wycofanych już ponad 20 lat temu wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych M270 (które w liczbie 11 sztuk zostały w latach 2022–2023 we współpracy z Brytyjczykami przekazane Ukrainie. W styczniu 2026 roku tamtejszy parlament poparł zakup południowokoreańskiego systemu K239 Chunmoo, który tym samym pokonał m.in. izraelsko-niemieckiego MARS-a 3 (EuroPULS).

Norweskie Chunmoo strzelą na 500 km

Potencjalna wartość kontraktu miała wynieść około 1,88 mld euro, za które pozyskanych miało być od 15 do 23 wyrzutni K239 Chunmoo. Wraz z nimi kupione miały być pociski rakietowe, w tym prawdopodobnie balistyczne CTM-500 o zasięgu do 500 km. Tym samym Norwegowie będą posiadać większe możliwości niż nasze Homary-K, do których kupiono rakiety CTM-290 o zasięgu 290 km.

Do podpisania umowy doszło 30 stycznia w Oslo. W ramach niej Norwegia pozyska za 922 mln dolarów (744 mln euro) 16 wyrzutni K239 Chunmoo wraz z pakietem amunicyjnym (3 typy pocisków o różnym zasięgu m.in. GCR-080 oraz CTM-500) oraz logistycznym. Cały budżet na projekt pozyskania następców wyrzutni M270 wynosi blisko 2 mld euro, zatem niewykluczone jest pozyskanie z czasem dodatkowych pocisków lub/też wyrzutni rakietowych.

Cichy wpływ decyzji Polski na zakupy Norwegów

Pozyskane przez Oslo wyrzutnie K239 zostaną dostosowane do działań w rejonach arktycznych i zostaną wpięte w norweski system dowodzenia. Hanwha Aerospace zapowiedziała rozszerzenie współpracy z lokalnym przemysłem zbrojeniowym. Oczekiwania dotyczą tutaj wspólnego rozwoju Chunmoo, testów wyrzutni w warunkach norweskich oraz być może zaangażowania w produkcję niektórych elementów systemu.

Tym samym Oslo stało się trzecim europejskim użytkownikiem wyrzutni K239 po Warszawie (w postaci Homara-K) i Tallinie. Co w tym wszystkim ważne i ciekawe, na wybór Norwegów wpływ miała umowa podpisana przez polską Grupę WB z Hanwha na produkcję pocisków CGR-080 w Polsce – o czym mówił szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz.

K239 Chunmoo to wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa opracowana w Republice Korei. W Siłach Zbrojnych tego państwa zastępuje przestarzałe już systemy K136 Kooryong oraz amerykańskie M270 MLRS. Producentem jest koncern Hanwha Aerospace. W module uzbrojenia stosowane są dwa pojemniki transportowo-startowe (zasobniki) na pociski rakietowe (podobnie jak w M270). Wyrzutnię osadzono na samochodzie ciężarowym Doosan z napędem 8x8 i opancerzoną kabiną. Pojazd o masie 31 ton rozpędza się do 90 km/h, a zasięg operacyjny wynosi 800 km. Bliskim krewnym Chunmoo jest polski Homar-K, w którym koreański moduł uzbrojenia osadzono na polskim nośniku Jelcz i zintegrowano z szeregiem krajowych podzespołów.

W działaniach bojowych K239 są wspierane przez artyleryjskie wozy amunicyjne bazujące na identycznym podwoziu. Na pojeździe znajdują się cztery zasobniki z pociskami rakietowymi. Podobnie jak w amerykańskiej M270 MLRS system przeładunku kontenerów transportowo-startowych jest wysoce zautomatyzowany. Używane w K239 pociski rakietowe mogą być wyposażone w głowice bojowe wielu typów: odłamkowo-burzące, zapalające, dymne, oświetleniowe, a także kasetowe z pociskami przeciwpancernymi lub przeciwpiechotnymi. W jednym kontenerze transportowo-startowym systemu K239 można umieścić amunicję następujących typów:

• 20 niekierowanych rakiet K33 kalibru 130 mm, o zasięgu 36 km;
• 6 niekierowanych rakiet KM26A2 kal. 227 mm (produkowanych na amerykańskiej licencji), o zasięgu 45 km;
• 6 kierowanych pocisków CGR-080 kal. 239 mm, o zasięgu 80-85 km;
• 2 kierowanych pocisków CTM-MR o zasięgu 160 km;
• 1 taktyczny pocisk balistyczny KTSSM-II/CTM-290 kal. 600 mm, o zasięgu 290 km;
• 1 taktyczny pocisk balistyczny CTM-500/X o zasięgu 500 km.