Koreańskie wyrzutnie rakiet dla Norwegii. Podano ważną datę

Norwegia od kilku lat chciała pozyskać następcę wycofanych już ponad 20 lat temu wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych M270 (które w liczbie 11 sztuk zostały w latach 2022–2023 we współpracy z Brytyjczykami przekazane Ukrainie. W styczniu 2026 roku tamtejszy parlament poparł zakup południowokoreańskiego systemu K239 Chunmoo, który tym samym pokonał m.in. izraelsko-niemieckiego MARS-a 3 (EuroPULS).

Norwegia stawia na koreańską artylerię

Potencjalna wartość kontraktu miała wynieść około 1,88 mld euro, za które pozyskanych miało być od 15 do 23 wyrzutni K239 Chunmoo. Wraz z nimi kupione miały być pociski rakietowe, w tym prawdopodobnie balistyczne CTM-500 o zasięgu do 500 km. Tym samym Norwegowie będą posiadać większe możliwości niż nasze Homary-K, do których kupiono rakiety CTM-290 o zasięgu 290 km.

Do podpisania umowy doszło 30 stycznia w Oslo. W ramach niej Norwegia pozyska za 922 mln dolarów (744 mln euro) 16 wyrzutni K239 Chunmoo wraz z pakietem amunicyjnym (3 typy pocisków o różnym zasięgu, m.in. GCR-080 oraz CTM-500) oraz logistycznym. Cały budżet na projekt pozyskania następców wyrzutni M270 wynosi blisko 2 mld euro, zatem niewykluczone jest pozyskanie z czasem dodatkowych pocisków lub też wyrzutni rakietowych.

W drugiej połowie października pełniący obowiązki dowódcy Norweskich Wojsk Lądowych generał brygady Trond Nilsen przekazał portalowi Breaking Defense informacje, że dostawa wszystkich 16 wyrzutni Chunmoo nastąpi w roku 2028. Rok później mają one osiągnąć wstępną gotowość operacyjną, a szkolenie obsług ma być realizowane w Norwegii. Generał podkreślił, że główną zaletą K239 jest możliwość rażenia przeciwnika na dużych odległościach.

Zważywszy na zakup przez Norwegów nowych pocisków balistycznych CTM-500 o zasięgu 500 km, te zdolności są znacznie większe niż w przypadku innych użytkowników tego typu artylerii rakietowej. Wyrzutnie zostaną rozmieszczone w Bardufoss na północy kraju. Wejdą w skład tworzonej Brygady Zmechanizowanej Finnmark, której pełna gotowość operacyjna ma zostać osiągnięta w latach 2032–2033.

Norweski Homar z większym zasięgiem

Pozyskane przez Oslo wyrzutnie K239 zostaną dostosowane do działań w rejonach arktycznych oraz wpięte w norweski system dowodzenia. Hanwha Aerospace zapowiedziała rozszerzenie współpracy z lokalnym przemysłem zbrojeniowym. Oczekiwania dotyczą tutaj wspólnego rozwoju Chunmoo, testów wyrzutni w warunkach norweskich oraz być może zaangażowania w produkcję niektórych elementów systemu.

Tym samym Oslo stało się trzecim europejskim użytkownikiem wyrzutni K239 po Warszawie (w postaci Homara-K) i Tallinnie. Czwartym okazała się Chorwacja, która podpisała umowę na zakup 18 wyrzutni we wrześniu tego roku. Co w tym wszystkim ważne i ciekawe, na wybór Norwegów wpływ miała umowa podpisana przez polską Grupę WB z Hanwha na produkcję pocisków CGR-080 w Polsce – o czym mówił szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz.

Wieloprowadnicowa wyrzutnia rakiet K239 Chunmoo

K239 Chunmoo to wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa opracowana w Republice Korei. W Siłach Zbrojnych tego państwa zastępuje przestarzałe już systemy K136 Kooryong oraz amerykańskie M270 MLRS. Producentem jest koncern Hanwha Aerospace. W module uzbrojenia stosowane są dwa pojemniki transportowo-startowe (zasobniki) na pociski rakietowe (podobnie jak w M270). Wyrzutnię osadzono na samochodzie ciężarowym Doosan z napędem 8x8 i opancerzoną kabiną. Pojazd o masie 31 ton rozpędza się do 90 km/h, a zasięg operacyjny wynosi 800 km. Bliskim krewnym Chunmoo jest polski Homar-K, w którym koreański moduł uzbrojenia osadzono na polskim nośniku Jelcz, zintegrowano z szeregiem krajowych podzespołów.

W działaniach bojowych K239 są wspierane przez artyleryjskie wozy amunicyjne, bazujące na identycznym podwoziu. Na pojeździe znajdują się cztery zasobniki z pociskami rakietowymi. Podobnie jak w amerykańskiej M270 MLRS system przeładunku kontenerów transportowo-startowych jest wysoce zautomatyzowany. Używane w K239 pociski rakietowe mogą być wyposażone w głowice bojowe wielu typów: odłamkowo-burzące, zapalające, dymne, oświetleniowe, a także kasetowe z pociskami przeciwpancernymi lub przeciwpiechotnymi. W jednym kontenerze transportowo-startowym systemu K239 można umieścić amunicję następujących typów:

20 niekierowanych rakiet K33 kalibru 130 mm, o zasięgu 36 km; 6 niekierowanych rakiet KM26A2 kal. 227 mm (produkowanych na amerykańskiej licencji), o zasięgu 45 km; 6 kierowanych pocisków CGR-080 kal. 239 mm, o zasięgu 80-85 km; 2 kierowane pociski CTM-MR o zasięgu 160 km; 1 taktyczny pocisk balistyczny KTSSM-II/CTM-290 kal. 600 mm, o zasięgu 290 km; 1 taktyczny pocisk balistyczny CTM-500/X o zasięgu 500 km.