Przemysł Zbrojeniowy

Rosyjski Poprad na poligonie [WIDEO]

Pociski po opuszczeniu wyrzutni Gibka-S z użyciem ładunków startowych ale przed uruchomieniem silników. Fot. MO Rosji
Pociski po opuszczeniu wyrzutni Gibka-S z użyciem ładunków startowych ale przed uruchomieniem silników. Fot. MO Rosji

Jak poinformowało Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej, w grudniu 2019 roku z sukcesem zakończyły się testy państwowe mobilnego systemu przeciwlotniczego bardzo krótkiego zasięgu Gibka-S (ros. Гибка-С). Jest to poczwórna wyrzutnia pocisków kierowanych 9K333 Wierba i 9K338 Igła-S umieszczona w zdalnie sterowanym module na pojeździe terenowym 4x4 GAZ Tigr, której towarzyszy stacja radiolokacyjna na tym samym podwoziu. Elementem testów były ostre strzelania na poligonie rakietowym Kapustin Jar.

Próby systemu przeciwlotniczego Gibka-S były prowadzone od roku 2017 i obejmowały sprawdzenie możliwości nie tyko wyrzutni ale również pojazdów dowódczo-rozpoznawczych, wyposażonych w stację radiolokacyjną 1L122 Garmon. Umożliwia ona wykrywanie celów z odległości do 40 km i na pułapie do 10 km, zarówno podczas postoju jak i w ruchu. Zapewnia to wysoką autonomiczność działania systemu.

Sercem tego rozwiązania jest jednak pojazd-wyrzutnia, który powstał na bazie morskiego systemu do zwalczania nisko lecących środków napadu powietrznego 3M-47 Gibka zastosowanego m.in. korwetach rakietowych Bujan i Bujan-M. Wersja lądowa Gibka-S również jest uzbrojona w poczwórną wyrzutnię MANPADS i głowicę optoelektroniczną, jednak jej masa została zmniejszona przy jednoczesnym zastosowaniu systemu składania do położenia marszowego w którym rakiety znajdują się nisko, ponad dachem pojazdu. W takiej pozycji łatwiejsze jest ładowanie nowych pocisków przez załogę, która składa się z 4 osób: dowódcy, kierowcy i dwóch operatorów. W skład modułu ogniowego wchodzą 4 gotowe do strzału rakiety ziemia-powietrze 9K338 Igła-S lub najnowsze 9K333 Wierba, a 4 kolejne przewożone są we wnętrzu pojazdu.

image
Wyrzutnia Gibka-S (po prawej) i stacja radarowa 1L122 Garmon (na pierwszym planie) na poligonie Kapustin Jar. Fot. MO Rosji

GAZ Tigr w tej konfiguracji wyposażony jest również w dzienno-nocną głowicę optoelektroniczną, system elektrycznego sterowania i urządzenia do przedstartowego przygotowania rakiet, takie jak baterie i zbiorniki z ciekłym azotem służące do schładzania głowic pocisków rakietowych. Co ciekawe, wyrzutnia może być kontrolowana przez załogę z wnętrza pojazdu, zdalnie za pomocą zestawu 9S935 lub automatycznie ze stanowiska dowodzenia baterii.

W pojeździe znajdują się również systemy przekazywania danych z nadrzędnego stanowiska dowodzenia, który zapewnia łączność na dystansie 16 km podczas postoju i 8 km w ruchu. Jest to o tyle istotne, że system Gibka-S może odpalać pociski nie tylko podczas postoju, ale również jadąc z prędkością do 30 km/h. Oznacza to iż może zapewniać ochronę przed atakami z powietrza również podczas przemarszu. Zasięg tego zestawu wynosi do 6 km a pułap od 10 do 4500 metrów, przy prędkości celu do 400 m/s (1400 km/h).

Komentarze