Punkt kulminacyjny transformacji. Kluczowy rok dla Rosji

W latach 2024–2025 Kreml dokonał serii decyzji, które razem ujawniają logiczny wektor planowania: kumulacja działań w perspektywie 2026-2027. W tym okresie zbiegają się horyzonty trzech kluczowych instrumentów - Programu Uzbrojenia Państwowego (ГПВ), Planu Obrony Federacji Rosyjskiej oraz reform strukturalnych w siłach zbrojnych. Złożone razem, wskazują na długofalową strategię budowy pełnej gotowości państwa do „rozszerzonej konfrontacji”.

Kończący się w 2027 roku Program Uzbrojenia Państwowego (государственная программа вооружений, ГПВ-2018–2027), o wartości ponad 20 bilionów rubli, był największym w historii przedsięwzięciem modernizacyjnym w siłach zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Jego celem było wzmocnienie potencjału bojowego po okresie stagnacji i wprowadzenie nowej generacji uzbrojenia.

W grudniu 2025 roku minister obrony Andriej Biełousow potwierdził zakończenie prac nad nową edycją programu – ГПВ-2027–2036. Kontynuacja bez luki czasowej świadczy o systemowej ciągłości planowania. Nowy cykl modernizacyjny ma koncentrować się na modernizacji strategicznych sił jądrowych, systemach kosmicznych, dronach, obronie powietrznej, elektronice wojskowej i „technologiach nowej generacji” – segmentach wskazujących na dalszą militaryzację innowacyjną, a nie ilościową.

Plan Obrony - przedłużenie zamiast resetu

Kluczowy dokument planowania obronnego – Plan Obrony Federacji Rosyjskiej – w maju 2025 przedłużono do 2027 roku, zamiast zastąpić go nową edycją. To gest niezwykły, ale celowy: utrzymanie istniejącej architektury do momentu kulminacji obecnego cyklu.

Plan ten obejmuje całość działań przygotowawczych: od mobilizacji, przez obronę terytorialną, po logistykę i realizację programów uzbrojenia. Zgodność jego horyzontu z cyklem ГПВ-2027 potwierdza, że rok 2027 jest traktowany przez rosyjskie kierownictwo jako punkt zbiegu wszystkich faz przygotowań obronnych.

Zwiększenie liczebności armii - osiągnięcie pełnej kadrowej gotowości

Równolegle Federacja Rosyjska zakończyła proces zwiększania liczby personelu zbrojnego – od sierpnia 2022 roku wzrost był wdrażany etapowo, osiągając w grudniu 2024 r. docelowe 1,5 miliona żołnierzy (łącznie z personelem cywilnym 2,389 mln). Według Władimira Putina celem było zapewnienie obsady dla nowych struktur dowodzenia – przede wszystkim Moskiewskiego i Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, reaktywowanych w wyniku doświadczeń frontowych z Ukrainy. Tym samym Rosja domyka modernizację ilościową, synchronizując potencjał kadrowy z końcem cyklu ГПВ-2027 i przedłużeniem Planu Obrony.

Horyzont 2027 - moment przełomu

W rosyjskim myśleniu strategicznym nie jest to moment zakończenia reform, lecz faza przejścia do nowej struktury państwa – zdolnego do długotrwałej rywalizacji z Zachodem w warunkach ograniczonej globalizacji. Kulminacja reform wojskowych i administracyjnych w 2027 roku ma więc charakter mobilizacyjny, nie rozwojowy. To, co dla Kremla stanowi „systemową synchronizację przygotowań”, dla zewnętrznych analityków jest jawnym sygnałem – Rosja nie zwalnia, lecz wchodzi w fazę pełnej gotowości strategicznej.