Piątkowy przegląd mediów; Kto zyskuje na wojnie?; Partyjniactwo ponad państwo

wyborcza.pl: „Wpływowy amerykański politolog: Często słyszę, że Trumpowi chodzi tylko o kasę. To nieprawda” „Zdaniem Abrahama Newmana zmiany w relacjach Zachodu z Chinami nie oznaczają nagłego zwrotu, lecz adaptację do nowej sytuacji geopolitycznej. Kanada, Niemcy i Wielka Brytania utrzymują kontakty gospodarcze z Pekinem, jednocześnie starając się ograniczyć zależność od Stanów Zjednoczonych. Polityka Donalda Trumpa osłabia powojenny system oparty na regułach i przewidywalnych sojuszach. Newman określa nowy układ mianem „neo-rojalizmu”, w którym dominują osobiste interesy przywódców i nacisk na słabszych partnerów, zmuszający państwa średniej wielkości do szukania nowych rynków i sojuszy.”

Bartosz T. Wieliński: Gazeta Wyborcza: „Nawrocki szuka pretekstu, by odrzucić SAFE” „Autor interpretuje wystąpienie Karola Nawrockiego z Adamem Glapińskim jako sygnał możliwego zablokowania programu SAFE. W jego ocenie preferencyjna pożyczka z Unii Europejskiej mogłaby znacząco wesprzeć modernizację armii i rozwój krajowego przemysłu zbrojeniowego, w tym zakładów w Stalowej Woli. Przekonuje, że sprzeciw polityków Prawa i Sprawiedliwości ma głównie podłoże polityczne i służy ograniczeniu korzyści, które mogłyby wzmocnić pozycję rządu Donalda Tuska.”

Hanna Shen: Gazeta Polska Codziennie: „Podwójna gra Teheranu” „Artykuł opisuje podejrzenia Waszyngtonu, że Iran prowadził równolegle rozmowy nuklearne ze Stanami Zjednoczonymi i przygotowania wojskowe. Według Donalda Trumpa Teheran mógł planować uderzenie na siły USA lub ich sojuszników. Iran miał w tym czasie rozwijać arsenał dzięki współpracy z Chinami i Rosją, rozmawiając o zakupie nowoczesnych rakiet oraz otrzymując rosyjski sprzęt wojskowy. Wsparcie gospodarcze i polityczne tych państw pozwalało mu łagodzić skutki sankcji i finansować rozbudowę infrastruktury militarnej.”

Kacper Wańczyk: Dziennik Gazeta Prawna: „Centralizacja kontra szara strefa” „Tekst przedstawia proces stopniowego podporządkowywania rosyjskiej gospodarki władzy centralnej. W czasie wojny państwo przejmuje majątek prywatnych przedsiębiorców i przekazuje go podmiotom powiązanym z elitą rządzącą. Równocześnie regiony obciążane są rosnącymi kosztami konfliktu, co pogarsza ich sytuację finansową i zwiększa zależność od Moskwy. Kreml stara się także ograniczyć niekontrolowany import, by zwiększyć wpływy budżetowe. Mimo tych działań część nieformalnej gospodarki pozostaje tolerowana, ponieważ umożliwia omijanie zachodnich sankcji.”

Witold Sokała: Dziennik Gazeta Prawna: „Dwóch się bije, kto korzysta?” „Tekst analizuje skutki amerykańsko-izraelskiego ataku na Iran. Choć reżim w Teheranie odpowiada za represje i destabilizację regionu, interwencja nie musi go obalić i może wzmocnić antyzachodnie nastroje. Konflikt przynosi natomiast korzyści innym graczom. Rosja zyskuje dzięki wzrostowi cen ropy i odwróceniu uwagi świata od wojny przeciwko Ukrainie, a Europa musi liczyć się z droższą energią, większym ryzykiem terroryzmu i napięciami w NATO. Największym beneficjentem mogą okazać się Chiny, które dzięki wpływom w regionie i presji gospodarczej zwiększają swoje znaczenie polityczne.”