Zubożony uran na rosyjskich dronach

Podczas monitoringu radiacyjnego specjaliści odnotowali poziom promieniowania gamma wynoszący 12 μSv/h w bezpośrednim sąsiedztwie wraku drona i rakiety. SBU podkreśla, że wynik ten znacząco przekracza naturalne tło promieniowania i może stanowić zagrożenie dla zdrowia ludzi. Według komunikatu służby głowica rakiety została zabezpieczona, a następnie przetransportowana do specjalnego składowiska odpadów radioaktywnych. Badania laboratoryjne wykazały obecność pierwiastków zubożonego uranu, w tym izotopów Uranu-235 oraz Uranu-238. W sprawie prowadzone jest śledztwo.

Ukraiński wywiad wojskowy informował wcześniej, że rosyjskie siły zaczęły instalować rakiety krótkiego zasięgu R-60 na dronach Gerań-2. Celem takiej modyfikacji ma być zwalczanie ukraińskich samolotów i śmigłowców przechwytujących bezzałogowce. Rakieta montowana jest na górnej części kadłuba drona przy użyciu standardowej wyrzutni lotniczej APU-60-1MD, dostosowanej do zastosowania bezzałogowego. Dron wyposażono również w dwie kamery: jedną w przedniej części kadłuba, drugą za wyrzutnią rakiety. Sterowanie i transmisja obrazu odbywają się za pomocą modemu typu mesh. W przypadku wykrycia ukraińskiego statku powietrznego operator może zdalnie wydać komendę odpalenia rakiety.

Sowiecka rakieta R-60 pierwotnie wykorzystywała elementy odłamkowe wykonane ze stopów wolframu. Jednak w późniejszej wersji R-60M zastosowano elementy prętowe ze zubożonego uranu. Według dostępnych informacji zmiana materiału miała nastąpić po konflikcie ZSRR z Chinami, kiedy dostawy wolframu zostały ograniczone. Zubożony uran charakteryzuje się dużą gęstością i jest wykorzystywany w niektórych typach uzbrojenia, choć jego użycie budzi kontrowersje ze względu na potencjalne skutki zdrowotne i środowiskowe. Wykrycie materiałów radioaktywnych w szczątkach rosyjskiego uzbrojenia może wywołać kolejne dyskusje dotyczące bezpieczeństwa oraz konsekwencji stosowania tego typu technologii na polu walki.