Zełenski potwierdził rozejm na czas prawosławnej Wielkanocy

„Zaproponowaliśmy zawieszenie broni w czasie tegorocznych świąt wielkanocnych i będziemy działać zgodnie z tym” – napisał Zełenski w mediach społecznościowych.

Dodał, że „ludzie potrzebują bezpiecznej Wielkanocy i rzeczywistych działań w kierunku pokoju, a Rosja ma szansę nie wracać do ataków nawet po Wielkanocy”.

Kreml oświadczył w czwartek, że przywódca Rosji Władimir Putin ogłosił rozejm w wojnie z Ukrainą na okres prawosławnych świąt wielkanocnych. Rozejm ma obowiązywać od 11 kwietnia po południu (godz. 16 czasu moskiewskiego, czyli godz. 15 w Polsce) do 12 kwietnia do końca dnia.

W komunikacie Kreml dodał, że zakłada, iż „strona ukraińska pójdzie za przykładem Federacji Rosyjskiej”.

Już wcześniej prezydent Ukrainy proponował rozejm na czas Wielkanocy. Zełenski powiedział 30 marca, że Ukraina jest gotowa do zawieszenia broni na okres świąt, ale podkreślił, że nie nastąpi to za cenę godności i niepodległości.

Jak przypomniał niezależny rosyjski portal Meduza, w kwietniu 2025 roku Putin w trybie jednostronnym ogłosił przerwanie działań bojowych na półtora dnia w czasie świąt wielkanocnych. Wówczas Rosja i Ukraina oskarżały się wzajemnie o liczne naruszenia rozejmu. Niemniej, intensywność działań bojowych w tym czasie znacznie spadła.

Decyzja o ogłoszeniu czasowego zawieszenia broni na okres prawosławnej Wielkanocy ma przede wszystkim wymiar symboliczny i humanitarny, ale jednocześnie wpisuje się w szerszą grę polityczną obu stron konfliktu. Deklaracja Wołodymyra Zełenskiego, że Ukraina będzie przestrzegać rozejmu, podkreśla gotowość Kijowa do działań pokojowych, przy jednoczesnym zachowaniu stanowczości w kwestiach suwerenności. Z kolei inicjatywa ogłoszona przez Władimira Putina może być postrzegana jako próba pokazania Rosji w bardziej umiarkowanym świetle na arenie międzynarodowej, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych zarzutów o eskalację konfliktu.

Jednocześnie doświadczenia z poprzednich prób rozejmu pokazują, że tego typu zawieszenia broni są bardzo kruche i często dochodzi do ich naruszeń. Choć ograniczenie intensywności walk nawet na krótki czas przynosi ulgę ludności cywilnej, brak mechanizmów kontroli i wzajemne oskarżenia sprawiają, że trudno traktować takie inicjatywy jako realny krok w stronę trwałego pokoju. W praktyce mogą one raczej pełnić funkcję taktyczną lub wizerunkową niż stanowić przełom w konflikcie.