Amunicja kasetowa niszczy rosyjskie ciężkie działo samobieżne

Rosyjskie Piony oraz Małki stanowią jeden z najbardziej „wdzięcznych” celów dla ognia kontrbateryjnego z racji m.in. na swoje rozmiary, oraz niezbyt dużą mobilność. Ponieważ są to konstrukcje o olbrzymiej sile ognia, ich eliminacja przez ukraińskich artylerzystów oraz droniarzy jest bardzo pożądana. Najczęściej do ich ostrzału stosowane są wieloprowadnicowe wyrzutnie HIMARS mogące razić wskazane cele (często przy pomocy polskiej produkcji systemów bezzałogowych FlyEye) na dystansie 50-85 km, zatem przewyższając donośność jakiejkolwiek artylerii lufowej wykorzystywanej przez Rosjan. Na poniższym filmie widzimy zniszczenie jednego z Pionów/Małek za pomocą pocisku rakietowego z kasetową głowicą bojową.

Jak widzimy na materiale wideo, moment uderzenia przez pocisk w rosyjską artylerię został odpowiednio wyczekany lub też wyjątkowo szczęśliwy, ponieważ był to czas, kiedy na Piona/Małkę była ładowana amunicja z samochodu ciężarowego. W efekcie trafienie przez ukraińskich artylerzystów najpewniej z wyrzutni M142 HIMARS było podwójnie skuteczne, powodując zniszczenie obu pojazdów (oraz niewykluczone, że załogi działa). Rosjanie dotychczas utracili w wyniku walk na Ukrainie przynajmniej 29 armat rodziny 2S7, z czego 25 to straty bezpowrotne (jedna armata została przejęta przez Ukraińców).

2S7 Pion to radzieckie ciężkie działo samobieżne wprowadzone do służby w 1975 roku. W późniejszych latach trafiło ono także na wyposażenie Polski oraz Czechosłowacji w liczbie 8 oraz 12 sztuk. Uzbrojenie główne stanowi działo 2A44 z lufą o długości 56,2 kalibrów mogące razić cele lądowe na dystansie do 37,5-47,5 km w zależności od użytej amunicji (w tym z głowicą jądrową). Szybkostrzelność określono na 1,5 wystrzału w ciągu minuty. Zapas amunicji wynosił 4 naboje. Obsługę Piona (w Polsce określanego Piwonią) stanowiło 14 żołnierzy. Podwozie powstało z wykorzystaniem elementów czołgów T-72 oraz T-80.

Jednostkę napędową pojazdu stanowił silnik wysokoprężny W-46 o mocy 840 KM, pozwalający na rozpędzenie go do 50 km/h przy masie własnej 46,5 tony (z czego same działo ważyło 14,6 tony). W 1983 roku wprowadzono modyfikację, która zwiększyła szybkostrzelność do 2,5 strzału na minutę, dodała mocniejszy silnik oraz zwiększyła zapas amunicji do ośmiu pocisków. Po modernizacji system przyjął nazwę 2S7M Pion-M (Małka).Użytkownikami systemu są Ukraina, Rosja, Angola, Azerbejdżan oraz Gruzja.