Wojsko kupi części do armat przeciwlotniczych

Informacja została zamieszczona przez jednostkę 4 lutego. Termin składania ofert został wyznaczony na godzinę 11.00 dnia 24 lutego, a otwarcie ich nastąpi 5 minut później. Postępowanie jest prowadzone w trybie zapytania ofertowego. Poszukiwane środki materiałowe zostały wymienione w zawartej na platformie zakupowej liście. Dostarczane elementy mają być fabrycznie nowe, niepoddawane regeneracji/naprawiane lub używane.

Zestaw ZU-23-2 wiecznie żywy

Miejscem dostaw będą Rejonowe Warsztaty Techniczne w Jastrzębiu. Termin realizacji określono na 180 dni od daty podpisania umowy, jednak nie później niż do dnia 30.11.2026 roku. Dostarczane elementy mają mieć minimum 24 miesiące gwarancji. Zestawy przeciwlotnicze ZU-23-2 (i ich pochodne) to najliczniejszy środek zwalczania celów przeciwlotniczych wykorzystywanych w Wojsku Polskim.

Mowa tutaj zarówno o samodzielnych jednostkach ogniowych takich jak ZUR-23-2KG Jodek-G z wyrzutniami pocisków Grom, jak również tych umieszczanych na platformach kołowych. Przykładem tych drugich są zestawy Hibneryt oraz wozy wykorzystywane w bateriach systemów OPL Pilica i Pilica+.

ZU-23-2 to radziecki artyleryjski zestaw przeciwlotniczy kal. 23 mm opracowany w latach 50. XX wieku, a wdrożony na początku lat 60. Jest on przeznaczony do eliminacji środków napadu powietrznego, takich jak śmigłowce czy samoloty. Po odpowiednim doposażeniu może on jednak być stosowany z powodzeniem do eliminacji bezzałogowców czy pocisków rakietowych. Za jego pomocą można razić cele powietrzne oddalone o 2500 metrów za pomocą dwóch armat przeciwlotniczych kal. 23 mm. Szybkostrzelność praktyczną określa się na 400 wystrzałów na minutę, przy prędkości wylotowej pocisku wynoszącej 970 m/s.

Zestaw ZU-23-2 może zostać także wykorzystany do eliminacji celów naziemnych, w tym lekko opancerzonych pojazdów, których osłona wynosi do 15 mm przy użyciu standardowej amunicji przeciwpancernej lub nawet 30 mm z odległości 1000 metrów przy wykorzystaniu pocisków APDS-T. Obecnie tego typu zestawy oraz ich modernizacje są używane przez kilkadziesiąt krajów, m.in. przez Rosję, Ukrainę, Polskę, Bułgarię, Grecję, Finlandię, Irak, Iran czy Egipt.