Więcej FA-50. Amerykańskie myśliwce opóźnione

Jest to bardzo zaawansowana technicznie wersja FA-50, która ma posiadać radar z aktywnie elektronicznie skanowanym szykiem antenowym (AESA), prawdopodobnie typu Phantom Strike, a także dostęp do zaawansowanych typów uzbrojenia, w tym pocisków AMRAAM. Jest to więc odpowiednik polskiej wersji FA-50PL.

Obecnie media koreańskie donoszą, że Malezyjczycy chcieliby dokupić jeszcze 18 maszyn w ramach fazy drugiej programu. Powiększenie floty przyczyniłoby się do ujednolicenia floty malezyjskich samolotów bojowych. Obecnie w eksploatacji znajduje się tam liczne typy samolotów, w tym Su-30MKM (18 sztuk), Hawk 208 (15) i F/A-18C/D (7).

Przy założeniu, że Malezja nie będzie zwiększać liczebności jednostek lotniczych, FA-50 mogłyby umożliwić przynajmniej wycofanie nie tylko Hawków, ale także innych maszyn. Co ciekawe, wcześniej takim pomostem miały być odkupowane od Kuwejtu używane F/A-18, ale ich dostawy się opóźniają z winy Kuwejtu i Stanów Zjednoczonych i obecnie nie są uważane za pewne. Możliwe więc, że łącznie 36 FA-50 zastąpi Hawki i właśnie F/A-18C/D.

W Malezji prowadzony jest obecnie tzw. Plan Rozwoju Zdolności 2055. Zakłada on pozyskanie lekkich samolotów bojowych, by zapewnić pomost pomiędzy stanem obecnym a zakupem docelowych myśliwców nowej generacji. Ten ostatni ma zostać wyłoniony w postępowaniu na MRCA (Multi-Role Combat Aircraft, wielozadaniowy samolot bojowy) i wyprzeć ze służby wszystkie obecne samoloty bojowe poza FA-50M. W szranki o ten kontrakt stają azjatyckie maszyny 5. generacji: turecki Kaan, koreański KF-21 Boramae i chiński J-35A. Możliwe więc, że docelowo Malezja będzie posiadała dwie eskadry samolotu MRCA i 1-2 eskadry FA-50M.

Zgodnie z informacjami źródeł koreańskich, FA-50M mają pojawić się w Malezji w roku 2027, a zatem równolegle z dostawami polskich FA-50PL. Z kolei druga partia może wejść w skład planu rozwoju sił zbrojnych realizowanego w latach 2026-2030.