Rosjanie dalej produkują i modernizują artylerię

Ostatnie dni rejestracji na Defence24 Days 2026. Zapisz się już dzisiaj!

Rosyjskie dostawy artylerii lufowej i rakietowej do jednostek bazują obecnie na produkowanych od podstaw pojazdach, ale także tych modernizowanych na bazie poradzieckich konstrukcji. Kilka dni temu w mediach społecznościowych pojawiło się nagranie przedstawiające rosyjski transport kolejowy nowych armatohaubic samobieżnych 2S43 Malwa oraz wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych 9K57-1 Uragan-1, będących modernizacją radzieckiego standardu wyrzutni BM-27 Uragan.

Nowa dostawa artylerii dla rosyjskiej armii

W przypadku artylerii lufowej, Malwy nasycają jednostki, dzięki stopniowym zwiększaniu produkcji ich oraz powstałej na jej bazie armatohaubicy 2S44 Hiacynt-K. O ile ta pierwsza powstaje od podstaw, o tyle druga korzysta z uzbrojenia ściąganego ze składnic sprzętu wojskowego - armatohaubic ciągnionych 2A36 Hiacynt-B.

W przypadku wyrzutni 9K57-1 Uragan-1 są one przykładem modernizacji starego sprzętu (BM-27 Uragan). Pierwsze pojazdy tego typu zostały oddelegowane do walk na froncie wiosną 2024 roku (chociaż mogło to nastąpić jeszcze wcześniej). Trafiają one m.in. do 52. Brygady Artylerii WDW. Ich wdrożenie do służby oznaczało przy okazji, że program produkcji wyrzutni Uragan-1M zakończył się fiaskiem.

2S43 Malwa to rosyjska armatohaubica samobieżna o trakcji kołowej. Uzbrojenie główne kalibru 152 mm posiada lufę o gwintowanym przewodzie i długości 47 kalibrów (ok. 7,15 m). Pojazd został zaprojektowany przez Centralny Instytut Badawczy „Buriewiestnik”. Jest produkowany przez fabrykę Urałtransmasz, która wchodzi w skład koncernu UrałWagonZawod (UWZ), podmiotu zależnego państwowego holdingu Rostiech. System składa się z nośnika, czyli wojskowego samochodu ciężarowego BAZ-6010-027 z napędem 8×8, oraz uzbrojenia w postaci armatohaubicy 2A64 (wykorzystywanej m.in. w gąsienicowym systemie 2S19 Msta-S). Zapas amunicji wynosi 30 naboi. Załoga zajmuje miejsce w opancerzonej kabinie z przodu wozu, zaś uzbrojenie jest zamontowane w jego tylnej części. Donośność określa się na 24,5-36 km w zależności od zastosowanej amunicji.

Konstruktorzy twierdzą, że konstrukcję armatohaubicy maksymalnie uproszczono i odchudzono, co ma umożliwiać sprawny przerzut drogą powietrzną. Masa całkowita 2S43 wynosi 32 tony. Małwa posiada zmechanizowany, półautomatyczny system zasilania uzbrojenia głównego w amunicję, który według oficjalnych danych ma zapewniać szybkostrzelność na poziomie ośmiu strzałów na minutę. Wóz wyposażono w podpory stabilizujące podwozie w trakcie prowadzenia ognia. W różnych źródłach pojawiają się doniesienia, jakoby w przyszłości planowana była wymiana uzbrojenia głównego na to znane z gąsienicowej Koalicji-SW, co zwiększyłoby donośność do ponad 40 km. Jak dotąd informacje te nie znalazły potwierdzenia w otwartych źródłach. W 2024 roku zademonstrowano wersję ze zmienionym uzbrojeniem głównym o większej donośności.

9K57-1 Uragan-1 to zmodernizowana rosyjska wieloprowadnicowa wyrzutnia rakiet będąca zmodernizowaną odmianą radzieckiego BM-27 Uragan. Wersja ta wyróżnia się zastosowaniem nowego podwozia w postaci samochodu ciężarowego BAZ-69092 6x6, który zastąpił dotychczas używanego ZIŁa-135M. Jednostkę napędową stanowi tutaj silnik wysokoprężny o mocy 450 KM, mogący rozpędzić pojazd do 80 km/h.

Ładowność nowego podwozia określono na 13 ton, zaś dopuszczalną całkowitą masę własną na 28 700 kg. Może razić cele lądowe oddalone maksymalnie o 35 km, za pomocą rakiet o różnych typach głowic, od klasycznych odłamkowo-burzących, poprzez chemiczne (dymne i oświetleniowe), kończąc na efektorach przenoszących miny przeciwpancerne lub przeciwpiechotne. Nowy Uragan ma oprócz wymiany podwozia (znacząco wpływającej na szeroko pojętą mobilność pojazdu) charakteryzować się większą automatyzacją, lepszą celnością prowadzonego ognia oraz zmniejszonym czasem ładowania do amunicji na prowadnice.