Polska wraca do min. Nowy gąsienicowy projekt w drodze

Podczas uroczystości przekazania wojsku pierwszych seryjnych bojowych wozów piechoty Borsuk, swojej niedawnej wizyty w HSW SA wicepremier i szef resortu obrony Władysław Kosiniak-Kamysz oficjalnie potwierdził, że najprawdopodobniej dokładnie 26 stycznia dokona się formalne odstąpienie Polski od tzw. Konwencji Ottawskiej w sprawie zakazu produkcji, przechowywania, przekazywania i stosowania min przeciwpiechotnych oraz zniszczenia ich zapasów (Convention on the Prohibition of the Use, Stockpiling, Production and Transfer of Anti-Personnel Mines and on their Destruction).

Od Konwencji Ottawskiej do zmiany doktryny

Polska była stroną układu od początku, od grudnia 1997 roku, choć ratyfikowała go dopiero w 2012 roku. Wycofanie się z niego ma bezpośredni związek z destabilizacją sytuacji polityczno-militarnej przy naszej wschodniej granicy, spowodowaną agresywnymi zachowaniami Federacji Rosyjskiej, toczącej od blisko czterech lat napastniczą wojnę przeciw Ukrainie. Na podobny krok zdecydowały się już inne państwa graniczące z Rosją (która zresztą stroną układu nigdy nie była), m.in. Ukraina, Litwa i Finlandia.

Nowe wyzwania dla wojska i przemysłu

Stwarza to jakościowo nową sytuację nie tylko wokół naszych granic, ale też oznacza nowe wyzwania zarówno dla Sił Zbrojnych RP, które wprowadzą do swojej praktyki i szkoleń posługiwanie się minami przeciwpiechotnymi, jak i dla przemysłu obronnego. Od niego szef MON oczekuje szybkiej i konkretnej reakcji w postaci nie tylko wznowienia i wzmożenia prac nad tymi rodzajami uzbrojenia, lecz także ich sprawnego wdrożenia do produkcji.

HSW jako naturalny lider kompetencji minowych

Wicepremier nie bez powodu właśnie w Hucie Stalowa Wola oficjalnie ogłosił ten fakt. To tutaj od lat prowadzone są efektywne prace nad systemami stawiania minowych zapór przeciwpancernych, przede wszystkim nad systemami ich zdalnego układania. W HSW w przeszłości produkowano, w ograniczonej liczbie, ale jednak, inżynieryjny system minowania narzutowego Kroton na podwoziu gąsienicowym SPG-2A z rodziny MT-LB/Opal, a obecnie produkowana jest Platforma Minowania Narzutowego Baobab-K (gdzie wyróżnik „K” oznacza wariant kołowy).

Baobab-K: system gotowy i z potencjałem eksportowym

Pierwsza umowa na dostawę 24 egzemplarzy tego systemu jest na finiszu realizacji, a dostawy Baobabów-K są kwestią tygodni. Zainteresowanie tym rozwiązaniem, co potwierdza Władysław Kosiniak-Kamysz, wykazuje kilka państw Europy, w tym głównie niewielkie republiki nadbałtyckie, silnie odczuwające zagrożenie ze strony Rosji.

W dniu wizyty wicepremiera udało się uzyskać w HSW nieoficjalne potwierdzenie zaawansowanych prac nad kolejnym systemem tego typu, roboczo określanym jako Baobab-G. W odróżnieniu od już produkowanego wariantu kołowego na nośniku Jelcza P882.53 8×8, cięższy i bardziej mobilny w trudnym terenie wariant gąsienicowy bazować ma na podwoziu znanym z armatohaubicy samobieżnej Krab.

Miny przeciwpiechotne: wiele typów, wiele metod

Na obecnym etapie prac za wcześnie mówić, w jakim stopniu doświadczenia zdobyte w trakcie projektowania, wdrażania i produkcji systemów zdalnego stawiania minowych zapór przeciwpancernych zostaną wykorzystane przy projektowaniu systemów ustawiania zapór z min przeciwpiechotnych. Najprawdopodobniej nie będzie tak, że wojsko oprze się wyłącznie na jednym typie min i jednej technice ich ustawiania.

Wśród rozważanych technik szybkiego i bezpiecznego – z punktu widzenia strony broniącej się – stawiania zapór minowych może znaleźć się rozwiązanie zbliżone do sposobu ustawiania zapór z zaawansowanych technicznie i skutecznych min przeciwpancernych MN-123, z wykorzystaniem mobilnych platform zawierających bloki miotaczy z zestawami min. Systemy te mogą być dodatkowo wspierane przez minowanie narzutowe realizowane z użyciem środków artylerii rakietowej, takich jak Homar-K, a nawet artylerii lufowej kalibru 155 mm. Zaletą tej techniki jest możliwość relatywnie precyzyjnego lokowania min na odległość nawet kilkudziesięciu kilometrów.

W powstawaniu takich potencjalnych środków przenoszenia min swój udział ma również HSW, co potwierdza, że spółka pozostaje jednym z kluczowych graczy na kolejnym polu transformacji i modernizacji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.