Eks-polski czołg zdobyty przez Rosjan pokazany w Korei Północnej

Ostatnie dni rejestracji na Defence24 Days 2026. Zapisz się już dzisiaj!

Kilka dni temu Północnokoreańska Agencja Prasowa KCNA opublikowała zdjęcia z otwarcia nowego Muzeum Operacji Wojskowych za Granicą. Podczas tego wydarzenia obecny był przywódca tego kraju Kim Dzon Un oraz minister obrony Rosji Andriej Biełousow. Uwagę mediów z obu Korei oraz światowych przykuły znajdujące się tam eksponaty zdobyte przez Rosjan na Ukrainie. Szczególnie mowa tutaj o eks-polskim czołgu podstawowym Leopard 2A4.

Rosyjskie zdobycze z Ukrainy w Korei Północnej

Ten egzemplarz został przejęty przez Rosjan w lutym 2025 roku w okolicach miejscowości Sudża i jest jednym z łącznie 14 przekazanych tego typu czołgów przez Polskę na rzecz Ukrainy. Oprócz niego na ekspozycji znajduje się m.in. amerykański czołg M1A1SA, francuski transporter opancerzony VAB 4x4, bojowy wóz rozpoznawczy AMX-10RC, niemiecki bojowy wóz piechoty Marder 1A3, tureckie pojazdy minoodporne (MRAP) Kirpi oraz Kirpi II czy brytyjski Husky.

Oznacza to, że Koreańczycy mają już szeroki dostęp do zachodniej produkcji pojazdów wojskowych, z których będą czerpać wzorce rozwiązań oraz technologie. Jednocześnie będą tutaj współpracować z Rosjanami, którzy od dawna badają zdobyty na Ukrainie sprzęt. Oni także dostarczyli wymienione pojazdy Korei Północnej.

Leopard 2A4 to niemiecki czołg podstawowy produkowany od 1985 r. To ostatnia wersja Leoparda 2 wdrożona w czasie zimnej wojny. Uzbrojenie główne stanowi gładkolufowa armata Rh-120 L/44 kalibru 120 mm. Zapas amunicji wynosi 42 naboje. Z armatą sprzężono uniwersalny karabin maszynowy MG3 kal. 7,62 mm. Identyczny ukm umieszczono na stropie wieży. Jednostkę napędową stanowi 12-cylindrowy silnik MTU MB 873 Ka-501 o mocy 1500 KM połączony z przekładnią Renk HSWL 354. Czołg może rozpędzić się do 68 km/h podczas jazdy do przodu oraz 31 km/h przemieszczając się wstecz. Do tej wersji modernizowano wszystkie wcześniejsze warianty Leoparda 2 (A0-A3). Czołgi w tym standardzie zostały zakupione przez (między innymi) Polskę, Ukrainę, Hiszpanię, Finlandię, Chile, Słowację, Czechy czy Grecję.

AMX-10RC to kołowy bojowy wóz rozpoznawczy wdrożony do francuskiej armii w 1981 roku jako następca Panhardów EBR. Uzbrojenie główne stanowi armata F2 BK MECA L/47 kal. 105 mm, której uzupełnieniem jest uniwersalny karabin maszynowy NF1 kal. 7,62 mm. Opcjonalnie pojazd może posiadać wielkokalibrowy karabin maszynowy M2HB kal. 12,7 mm. Jednostka ogniowa uzbrojenia głównego wynosi 38 nabojów, zaś do uzbrojenia dodatkowego 4000 pocisków. Przy zastosowaniu odpowiedniej amunicji przeciwpancernej możliwe jest pokonanie około 350 mm stali pancernej RHA. Armata nie jest jednak kompatybilna ze standardową amunicją NATO kalibru 105 mm, używaną np. w czołgach Leopard 1.

Jednostkę napędową pojazdu stanowi silnik wysokoprężny Baudouin Model 6F11 SRX o mocy 280 KM, co pozwala na osiągnięcie prędkości maksymalnej do 85 km/h na drodze utwardzonej lub 45 km/h w terenie. Masa omawianego wozu, w zależności od konfiguracji, to 15,8-22 tony. Pancerz AMX-10RC chroni dookolnie przed amunicją 14,5 mm i 23 mm w przypadku przodu kadłuba. Obecnie pojazdy tego typu są wycofywane z Sił Zbrojnych Francji, gdzie zastępują je bojowe wozy rozpoznawcze EBRC Jaguar. Są one nadal wykorzystywane przez takie kraje jak Francja, Ukraina, Maroko, Katar i Kamerun.

Marder 1A3 to modernizacja niemieckiego bojowego wozu piechoty Marder 1. Wariant został opracowany przez firmę Rheinmetall na potrzeby Bundeswehry pod koniec lat 80. Uzbrojenie główne stanowi armata automatyczna Rheinmetall MK20 Rh202 kalibru 20 mm. Sprzężono z nią uniwersalny karabin maszynowy MG3 kal. 7,62 mm. Zapas amunicji do armaty wynosi 202 naboje, zaś do kaemu to 5 tys. sztuk amunicji. Do zwalczania celów ciężko opancerzonych wóz może zostać wyposażony w wyrzutnię przeciwpancernych pocisków kierowanych MILAN. Armata nie posiada stabilizacji, jednak wóz jest wyposażony w kamerę termowizyjną.

Pancerz w tym wariancie został pogrubiony względem poprzednich wersji. Z przodu kadłuba zapewnia ochronę przed ostrzałem amunicją podkalibrową typu DM 43 kalibru 20 mm. Jednostkę napędową stanowi silnik MTU MB 833 Ea-500 o mocy 591 KM, który umożliwia rozpędzenie pojazdu do 65 km/h. Obecnie tego typu bojowe wozy piechoty służą w siłach zbrojnych takich krajów jak Niemcy, Grecja, Chile, Indonezja i Jordania, a od niedawna także Ukraina.

VAB 4x4 to francuski kołowy transporter opancerzony opracowany przez firmę GIAT Industries i produkowany w zakładach Renault Trucks Defence (obecnie Arquus) od drugiej połowy lat 70. XX wieku. Jednostkę napędową pojazdu stanowi silnik wysokoprężny Renault MIDS o mocy 220/255 KM (w zależności od wersji), pozwalający na osiągnięcie prędkości maksymalnej 110 km/h, przy masie własnej/bojowej wynoszącej 9300/13 600 kg. Bezpośredni dostęp do silnika i skrzyni biegów umożliwia wykonanie do 90% wszelkich czynności obsługowych bez konieczności wyjmowania podzespołów czy innych systemów wchodzących w skład wyposażenia tego wozu. Załogę pojazdu stanowią dwie osoby, zaś przewożony desant może wynosić do 10 żołnierzy.

Uzbrojenie VAB 4x4 stanowi wielkokalibrowy karabin maszynowy M2 kal. 12,7 mm lub uniwersalny kaem AA-52 kal. 7,62 mm umieszczony w obrotnicy lub zdalnie sterowanym module bojowym. Może być on jednak (podobnie jak wariant 6x6) uzbrojony także w armaty umieszczone w ZSMU, np. kal. 20 mm czy wyrzutnie ppk. Pancerz bazowy zapewnia załodze ochronę przed odłamkami pocisków artyleryjskich i moździerzowych oraz amunicją kal. 7,62 mm. Istnieje możliwość integracji pojazdu z dodatkowymi osłonami kompozytowymi. Obecnie wozy rodziny VAB używane są przez armie m.in. takich krajów jak Francja, Ukraina, Maroko, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Cypr, Włochy czy Liban.

Husky to opancerzony pojazd wsparcia taktycznego o wysokiej mobilności klasy MRAP, służący do dostarczania wojskom zaopatrzenia. Produkowany jest przez amerykańską firmę Navistar Defense. Opiera się na podwoziu lekkich samochodów ciężarowych International MXT 4x4. Jednostkę napędową stanowi w nim silnik International VT 365 o mocy 325 koni mechanicznych, zintegrowany z przekładnią Allison 2500 SP. W armii brytyjskiej, która jest jego głównym użytkownikiem pełni funkcję opancerzonego pojazdu taktycznego/łącznikowego, stanowiska dowodzenia i wozu ewakuacji medycznej

Kirpi to turecki opancerzony pojazd minoodporny typu MRAP zaprojektowany i produkowany przez turecką spółkę BMC. Wóz ten może przewozić do 13 ludzi, w tym kierowcę, operatora uzbrojenia i dowódcę oraz 10 żołnierzy. Pojazd występuje w dwóch wersjach: 4 × 4 i 6 × 6. W pierwszej z nich napęd stanowi silnik wysokoprężny Cummins o mocy 271 KM, a w drugim Cummins o mocy 345 KM. Dzięki temu obie wersje pojazdu osiągają przy masie bojowej odpowiednio 20 i 26 ton prędkość maksymalną do 105 km/h przy zasięgu maksymalnym 800 km. Na zakup tego pojazdu oprócz Turcji zdecydowały się także państwa takie jak: Katar, Somalia, Tunezja i Turkmenistan (nie licząc pojazdów dostarczonych przez Turcję bojówkom Rządu Porozumienia Narodowego w Libii w ramach pomocy wojskowej).

Kirpi II to turecki opancerzony pojazd zaprojektowany i produkowany przez turecką spółkę BMC. Pojazd może być dostosowany do wielu misji, pełniąc funkcję transportera opancerzonego, wozu ewakuacji medycznej czy pojazdu dowodzenia. Jednostkę napędową tej wersji Kirpi stanowi 6-cylindrowy silnik wysokoprężny o mocy 275 KM, pozwalający na rozpędzenie ważącego około 20 ton pojazdu do 100 km/h. Wóz ten może przewozić do 13 ludzi, w tym kierowcę, operatora uzbrojenia i dowódcę oraz 10 żołnierzy. Uzbrojenie pojazdu umieszczane jest w zdalnie sterowanym module uzbrojenia umieszczonym na stropie pojazdu. Może nim być uniwersalny karabin maszynowy kal. 7,62 mm, wielkokalibrowy karabin maszynowy M2HB kal. 12,7 mm lub granatnik automatyczny kal. 40 mm. Poziom ochrony załogi jest zgodny z normą STANAG 4569, zarówno przed bronią strzelecką jak i minami. Na zakup tego pojazdu oprócz Turcji zdecydowały się także Zjednoczone Emiraty Arabskie.