Polsko-ukraiński projekt: Nowe życie dla poradzieckich transporterów

Z tego materiału dowiesz się:

• W jaki sposób spółka MISTA ze Stalowej Woli zmodernizowała ponad 150 poradzieckich transporterów BTR-70 dla Ukrainy,
• Jakie kluczowe zmiany wprowadzono w napędzie IVECO, włazach desantowych oraz celowniku termowizyjnym,
• Z jakimi wyzwaniami logistycznymi oraz brakiem powtarzalności radzieckich części zmagali się polscy inżynierowie,
• Dlaczego wymagający 6500 roboczogodzin projekt dał polskiej firmie bezcenne doświadczenie techniczne.

O ile Servala można uznać za tworzone od podstaw własne rozwiązanie odpowiadające na potrzeby trwającej wciąż wojny, o tyle nieco innym projektem była – wciąż widniejąca formalnie w ofercie spółki, chociaż realizacja kontraktu na ponad 150 pojazdów została już zakończona, a kolejnych na razie nie zawarto – oferta innego rodzaju.

Była (jest) ona związana z dość głęboką modernizacją przestarzałego w gruncie rzeczy kołowego transportera opancerzonego 8x8 z rodziny BTR-70. Ten pojazd nie był używany przez polskie wojsko (niewielka liczba była użytkowana przez policję), ale był używany w ZSRR, a więc i na Ukrainie i w kilku jeszcze krajach wschodnich. Wejście spółki w ten segment pojazdów bojowych jest właśnie przykładem, w jaki sposób MISTA „siedzi okrakiem” na dwóch, wschodnim i zachodnim, światach techniki wojskowej, łącząc postsowiecką myśl techniczną z zachodnimi technologiami oraz doświadczeniami przemysłowymi.