Ukraińcy stracili pierwszego Leoparda 1

Na nagraniu poniżej widzimy, że czołg został porażony podczas wycofywania się, chwilę później widać wybuch niedaleko wozu wskazujący na próbę ponownego jego trafienia (moździerz/haubica?). Na ujęciach już po ataku widać, że pojazd ma otwarte włazy zarówno we wieży, jak i kadłubie, co znacząco ułatwia jego dobicie przez Rosjan za pomocą np. quadrocoptera z podwieszonym granatem ręcznym. Wskazują jednak one, że najważniejszy element każdego pojazdu, czyli jego załoga pomyślnie się ewakuowała. Ukraińcy obecnie mają posiadać 30/40 egzemplarzy czołgów Leopard 1A5/A5DK. Początkowo sądzono, że pojazdy te z racji na swój symboliczny pancerz zostaną wysłane do jednostek szkoleniowych bądź formacji dalszego rzutu w celu „odblokowania” lepszych maszyn, które powędrują na front. Jak się jednak okazuje biorą one aktywny udział w walkach i to na 1 linii.

Leopard 1A5DK to duński wariant wersji A5, wdrożony do służby w latach 90. XX wieku w celu podniesienia ich zdolności bojowych. W odróżnieniu od pozostałych pojazdów w standardzie A5 duńskie maszyny dalej posiadały oryginalną wieżę, która została wzmocniona dodatkowym pancerzem. Uzbrojenie główne pozostało tożsame w postaci gwintowanej armaty L7A3 kal. 105 mm i długości 52 kalibrów oraz sprzężonego z nią karabinu maszynowego MG3 kal. 7,62 mm. Jednostka ogniowa uzbrojenia głównego to 60 naboi (42 w kadłubie i 18 we wieży). Za poruszanie się czołgu odpowiada 10-cylindrowy silnik MTU MB 838 CaM 500 o mocy 830 KM, połączony z przekładnią ZF 4 KM 250 z 4 biegami do przodu i 2 do tyłu. Pozwalał on na osiągnięcie prędkości maksymalnej 65 km/h przy zasięgu 600 km po drodze lub 450 km w terenie. Dania miała 230 Leopardów 1A5-DK w służbie od 1993 roku, aż do ich wycofania i całkowitego zastąpienia przez czołgi Leopard 2A5-DK w 2005 roku.