„Cyrkon” przeciwko Ukrainie. Hipersoniczna rakieta na kluczowy cel

Zgodnie z komunikatem rzecznika Dowództwa Sił Powietrznych Ukrainy płk Jurija Ihnata przekazanym RBC-Ukraina, podczas dzisiejszego ataku odnotowano użycie hipersonicznej przeciwokrętowej rakiety 3M22 „Cyrkon”. Start rakiety miał nastąpić z terytorium tymczasowo okupowanego Krymu. Władze obwodu winnickiego potwierdziły trafienie w obiekt infrastruktury krytycznej. Skala zniszczeń nie jest znana, ale porażony został obiekt sektora energetycznego. Użycie tak rzadkiego pocisku musiało oznaczać rażenie celu istotnego dla Ukrainy (i Rosji).

Atak miał charakter szeroko zakrojony i obejmował również Kijów oraz obwód kijowski. Rosja użyła 18 rakiet balistycznych typu Iskander-M lub pocisków z systemów S-300/S-400 (pojawiają się też informacje o przebudowywaniu rakiet S-300P/S-400 na pozoratory celów balistycznych w celu przełamania obrony), 15 pocisków manewrujących Ch-101 oraz 339 bezzałogowych statków powietrznych różnych typów, w tym około 250 dronów Shahed. Według danych ukraińskich, do godziny 10:00 obrona powietrzna zestrzeliła lub obezwładniła 342 cele powietrzne. Odnotowano trafienia pięciu rakiet i 24 bezzałogowców na 11 lokalizacjach oraz upadki szczątków zestrzelonych dronów w kolejnych 12 miejscach.

To kolejny przypadek wykorzystania tej rakiety przeciw celom lądowym na terytorium Ukrainy. Choć 3M22 „Cyrkon” została zaprojektowana jako broń przeciwokrętowa, przeznaczona przede wszystkim do zwalczania grup lotniskowcowych US Navy, Rosja już używała jej do ataków na cele naziemne. Pierwsze takie przypadki odnotowano w 2023 roku, a w 2024 roku ukraińskie służby analizowały szczątki tej rakiety po jej zestrzeleniu.

Dotychczasowe analizy wskazują, że głowica bojowa „Cyrkona” jest relatywnie niewielka w porównaniu z innymi rosyjskimi pociskami uderzeniowymi. Szacuje się, że jej masa wynosi około 150–200 kg, z czego sam materiał wybuchowy stanowi 40–80 kg. Zasięg szacuje się na 400-600 do 1000 km. Konstrukcja głowicy, wykonanej ze stali o zmiennej grubości, jest typowa dla rakiet przeciwokrętowych, które nie są projektowane do niszczenia silnie umocnionych obiektów lądowych. Otwarte jest pytanie o jej efektywność przeciwko celom lądowym, choć Rosjanie konsekwentnie używają tego pocisku, i pewnie będą go modyfikować, tak jak robią to np. z Iskanderami czy Kindżałami.