Wojsko zleca awaryjne naprawy artylerii rakietowej

Postępowanie dotyczyło usługi wykonywania napraw awaryjnych wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych kal. 122 mm WR-40 Langusta, RM-70 oraz BM-21 oraz gotowości do ich wykonania w zależności od potrzeb i stanu wyrzutni. Dokładne wymogi oraz opis potrzeb i wymagań, ze względu na etapy postępowania miały zostać przekazane Wykonawcom. Ogłoszenie informacji o postępowaniu nastąpiło 24 kwietnia, zaś termin składania ofert wyznaczono na 5 maja.

Wojsko wskazało zwycięzcę przetargu

Kryterium udzielenia zamówienia była cena (waga 60 punktów) oraz okres gwarancji (waga 40 punktów). Zwycięzca został wskazany 25 czerwca i są nimi Wojskowe Zakłady Uzbrojenia z Grudziądza, które uzyskały 60 punktów za cenę oraz 0 punktów za okres gwarancji, co wskazuje według rozpiski na oferowane przez nie 24 miesiące gwarancji. Wartość wszystkich podpisanych umów wyniosła 4,5 mln złotych.

Część prac związanych z wyrzutniami WR-40 Langusta zrealizuje oddział Huty Stalowa Wola w Dęblinie (dawne Wojskowe Zakłady Inżynieryjne S.A.). Będą one dotyczyć podwozia, jakim jest samochód ciężarowy Jelcz 662D.35.

Wojsko Polskie ma na stanie 75 sztuk wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych WR-40 Langusta, które stanowią drugą najliczniejszą flotę artylerii rakietowej po Homarach-K. W listopadzie 2024 roku podpisano umowę na pozyskanie dla nich, po wielu latach oczekiwań, pojazdów wsparcia, takich jak wozy dowodzenia (na bazie pojazdów Waran i Heron, amunicyjne oraz remontowe.

Na stanie powinno być też 29 sztuk starszych czechosłowackich wyrzutni RM-70/85. Miały one trafić w skład jednego z dwóch Dywizjonów Artylerii Mieszanej, jednak nie jest wiadome, czy tak się stało, czy też trafiły one do rezerwy sprzętowej. W przypadku BM-21 Grad nie jest znana ich liczba na stanie Wojska Polskiego z racji zatajenia informacji o tym, ile z nich przekazano na Ukrainę oraz faktu ich stopniowego wycofywania z linii na rzecz nowszych rozwiązań.

Wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa WR-40 Langusta

WR-40 Langusta to polska modernizacja radzieckiej wieloprowadnicowej wyrzutni rakiet BM-21 Grad, opracowana w latach 2005-2006 przez Hutę Stalowa Wola. Uzbrojenie główne pojazdu składa się z 40 lufowych prowadnic kal. 122,4 mm (4x10), których pełne odpalenie ma odbywać się w 20 sekund. Można za jej pomocą razić cele na dystansie 20-42 km (w zależności od użytej amunicji, druga wartość była osiągana za pomocą pocisków M-21 FHD Feniks). Langusta względem protoplasty wyróżnia się zastosowaniem zestawu nawigacji inercyjnej Honeywell Talin 5000 oraz Zintegrowanego zestawu kierowania ogniem Topaz od Grupy WB.

Załogę stanowi czterech żołnierzy, którzy podczas poruszania się pojazdu znajdują się w kabinie o ochronie balistycznej zgodnej z poziomem 1 normy STANAG 4569. Nośnik bazowy w postaci samochodu ciężarowego Ural-375D został zmieniony na polskiej produkcji Jelcza 662D.35. Jednostkę napędową Langusty stanowi silnik wysokoprężny Iveco Aifo Cursor 8 o pojemności 7,8 litra i mocy 352 KM, co przy masie bojowej wynoszącej około 20 ton pozwala na osiągnięcie prędkości maksymalnej na poziomie 85 km/h. Wyprodukowano łącznie 75 egzemplarzy.

Wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa RM-70/85

RM-70/85 to polska nazwa czechosłowackiej wieloprowadnicowej wyrzutni rakietowej kalibru 122 mm RM-70M, będąca ulepszoną wersją radzieckiego systemu BM-21 Grad. Względem standardowej wersji (RM-70) odmiana ta nie posiada opancerzonej kabiny załogi. Bazą wyrzutni jest samochód ciężarowy Tatra 815 VPR9 8x8.1R z silnikiem wysokoprężnym T3-930-51 o mocy 265 KM. Pozwala on na osiągnięcie prędkości maksymalnej na poziomie 85 km/h.

Podobnie jak w przypadku RM-70, pojazd ten może przewozić dodatkowe 40 pocisków rakietowych (oprócz 40 znajdujących się w prowadnicach). Czas odpalenia pełnej salwy wynosi do 20 sekund, zaś załadowanie jej przy pomocy zmechanizowanego układu zasilania amunicji to około 2 minuty. Zasięg rażenia celów wynosi do 20-42 km w zależności od stosowanej amunicji. Załogę stanowi 6 żołnierzy. Masa własna pojazdu to 26 ton. Wojsko Polskie używa/używało ich 29 sztuk.

Wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa BM-21 Grad

BM-21 Grad to radziecka samobieżna wieloprowadnicowa wyrzutnia rakiet kalibru 122 mm opracowana na początku lat 60. XX w. w celu zastąpienia systemu BM-14. Grad posiada 40 prowadnic pocisków rakietowych, po 10 w czterech rzędach, które w zależności od typu efektora mogą zostać wystrzelone na odległość 20-45 km. Prowadnice mogą być naprowadzane elektrycznie lub ręcznie, a czas wystrzelenia pełnej salwy wynosi 20 sekund.

Wyrzutnię osadzono na podwoziu samochodu ciężarowego Ural-375D z napędem 6x6. Napędza go chłodzony cieczą silnik benzynowy w układzie V8 o mocy 180 KM. Na drodze utwardzonej pojazd osiąga prędkość maksymalną 75 km/h, zaś jego zasięg wynosi 750 km. Później rozpoczęto instalację wyrzutni na podwoziu Ural-4320, również w konfiguracji 6x6. Obecnie BM-21 to najbardziej rozpowszechniona wieloprowadnicowa wyrzutnia rakiet na świecie, która doczekała się wielu wersji lokalnych, takich jak czechosłowacka RM-70 czy polska WR-40 Langusta.