Wielka tarcza na południu Europy. Patrioty i S-300 do lamusa – co w zamian?

Z tego artykułu dowiesz się:

• Czym grecki zakup różni się od dotychczasowego podejścia innych państw NATO do izraelskich systemów obrony powietrznej?
• Który z systemów zakupionych przez Grecję będzie rozmieszczony w Polsce przez jednego z sojuszników?
• Jakie są szczególne cechy zestawów przeciwlotniczych zakupionych przez Grecję?
• Dlaczego Grecja zdecydowała się na zakup w formule międzyrządowej?

Umowa została sygnowana w poniedziałek w siedzibie izraelskiego Ministerstwa Obrony przez Dyrektora Generalnego tego resortu, gen. dyw. w st. spocz. Amira Barama, oraz jego greckiego odpowiednika, Ioannisa Bourasa. Jak podkreśla strona izraelska, budowa nowej architektury obrony powietrznej w Grecji będzie czerpać z bogatego doświadczenia operacyjnego, jakie izraelski sektor zbrojeniowy zdobył podczas trwającego konfliktu. Umowa ma charakter międzyrządowy, bo uczestniczą w niej różni wykonawcy, często konkurujący ze sobą na innych rynkach. W zasadzie zakupiono trzy różne zestawy przeciwlotnicze klas od krótkiego do średniego/dalekiego zasięgu, z dość szybkim terminem dostaw i elementami wsparcia.

Izraelski parasol nad Grecją

Program „Tarcza Achillesa” to jeden z największych kontraktów obronnych w nowożytnej historii Grecji i pierwszy przypadek, w którym izraelskie Ministerstwo Obrony dostarczy innemu państwu kompletną, zintegrowaną architekturę obronną przeciwko pełnemu spektrum zagrożeń z powietrza – od bezzałogowych statków powietrznych (UAV) po taktyczne rakiety i pociski balistyczne.