Niemcy szykują się na 2029. Gen. Freuding na czele armii

Przebieg kariery wojskowej

Christian Freuding wstąpił do sił zbrojnych w 1990 roku, rozpoczynając służbę w wojskach pancernych jako oficer jednostek rozpoznawczych (Panzeraufklärer). Równolegle z rzemiosłem wojskowym rozwijał wiedzę akademicką, uzyskując doktorat z nauk politycznych. Jego dotychczasowa droga służbowa obejmuje:

• Przeszedł pełną ścieżkę dowódczą od dowódcy kompanii, przez dowódcę batalionu, aż po dowodzenie 9. Brygadą Szkolną Wojsk Pancernych (Panzerlehrbrigade 9). Brał udział w operacjach stabilizacyjnych i bojowych w Bośni i Hercegowinie (SFOR) oraz w Afganistanie (ISAF).
• Kierował Sztabem Planowania i Dowodzenia w Federalnym Ministerstwie Obrony oraz stanął na czele Specjalnego Sztabu ds. Ukrainy (Sonderstab Ukraine), w którym odpowiadał za koordynację pomocy wojskowej dla Kijowa i analizę zmian taktycznych na froncie.
• Po objęciu funkcji Inspektora Wojsk Lądowych (Inspekteur des Heeres) wdrożył program pilnych reform modernizacyjnych, doprowadzając między innymi do sformowania pierwszego w historii niemieckiej armii wyspecjalizowanego pułku bezzałogowców.

Realia rosyjskiego zagrożenia i obrona wschodniej flanki

Generał Freuding należy do grona najbardziej zdecydowanych dowódców w Europie, wzywających do natychmiastowego podniesienia gotowości obronnej. W debacie publicznej konsekwentnie wdraża do niemieckiej armii sojuszniczą zasadę „Fight tonight”. Jak podkreślał w wywiadach, mimo wieloletnich deficytów sprzętowych i kadrowych, wojsko musi być zdolne do podjęcia natychmiastowej walki w razie nagłego uderzenia, bez zakładania długich miesięcy na mobilizację.

W swoich ocenach strategicznych Freuding regularnie przywołuje analizy wywiadów państw sojuszniczych, wskazujące rok 2029 jako granicę, do której Rosja może zrekonstruować siły zbrojne na tyle, by zaatakować państwo NATO. Zastrzega przy tym, że Moskwa nie dostosowuje swoich agresywnych planów do harmonogramów Sojuszu, dlatego uderzenie może nastąpić wcześniej. Zwraca również uwagę, że konfrontacja już trwa w sferze podprogowej. Wskazuje na rosyjską „wojnę cieni” – sabotaże infrastruktury, pożary w zakładach zbrojeniowych oraz regularne naruszanie przestrzeni powietrznej przez drony – jako dowód na realną agresję tu i teraz.

W kontekście wschodniej flanki generał koncentruje się na państwach bałtyckich oraz newralgicznym przesmyku suwalskim, sąsiadującym z obwodem królewieckim. W ramach koordynacji działań obronnych organizuje szerokie rekonesanse terenowe na Litwie, Łotwie i w Estonii, z udziałem kilkudziesięciu generałów państw sojuszniczych. Jego koncepcja obrony tych obszarów opiera się na głębokiej integracji tradycyjnych wojsk lądowych z nowymi technologiami: dronami uderzeniowymi, systemami walki radioelektronicznej oraz automatyzacją rozpoznania z wykorzystaniem sztucznej inteligencji.

Rola Generalnego Inspektora w strukturach Bundeswehry

Pozycja Generalnego Inspektora Bundeswehry (Generalinspekteur der Bundeswehr) stanowi najwyższy szczebel w hierarchii militarnej Niemiec. Z chwilą objęcia urzędu oficer jest tradycyjnie awansowany do stopnia pełnego, czterogwiazdkowego generała, stając się najważniejszym żołnierzem w państwie i głównym doradcą militarnym Federalnego Ministra Obrony oraz rządu w Berlinie w sprawach strategii, planowania i polityki bezpieczeństwa.

W odróżnieniu od inspektorów poszczególnych rodzajów sił zbrojnych, Generalny Inspektor sprawuje nad nimi całościowy nadzór strategiczny. Do jego kompetencji należy kształtowanie całościowej koncepcji obrony kraju, harmonizowanie planów modernizacji oraz dbanie o zintegrowaną gotowość operacyjną Wojsk Lądowych, Sił Powietrznych, Marynarki Wojennej, formacji wsparcia, służby medycznej oraz Dowództwa Cyberprzestrzeni i Przestrzeni Informacyjnej.

Rola ta ma również kluczowy wymiar sojuszniczy. Generalny Inspektor reprezentuje Niemcy w Komitecie Wojskowym NATO oraz w strukturach wojskowych Unii Europejskiej. Na nowym stanowisku Christian Freuding przejmie bezpośrednią odpowiedzialność za przełożenie wniosków z wojny w Ukrainie na cały niemiecki system obronny, a także za przygotowanie Bundeswehry do roli filaru odstraszania konwencjonalnego w Europie Środkowo-Wschodniej.