Czy Niemcy zamówią 500 wyrzutni rakiet?

W grudniu 2024 roku Federalne Ministerstwo Obrony (niem. Bundesministerium der Verteidigung) zatwierdziło zakup pięciu izraelskich wieloprowadnicowych wyrzutni rakiet PULS za 65 mln euro (ostatecznie cena wyniosła około 10 mln euro mniej). Nowe pojazdy zastąpią przekazane Ukrainie systemy MARS II w stosunku 1:1. Pozyskiwanie zestawów EuroPULS dla Sił Zbrojnych Niemiec odbywa się we współpracy z Holandią, która skorzystała z prawa opcji zapisanego w kontrakcie na pozyskanie tego typu artylerii rakietowej dla Sił Zbrojnych Niderlandów.

Izraelski system dla Bundeswehry

Niemieckie wyrzutnie będą bazowały na podwoziu samochodu ciężarowego Iveco Trakker 8x8, a nie na Tatrze Force 6x6 oraz Scanii Gryphus, które wybrali Holendrzy. Wykonawcami umowy będą KNDS Deutschland oraz Elbit Systems. Dostawcy będą też odpowiedzialni za integrację wyrzutni z niemieckimi środkami łączności i dowodzenia, z systemem kierowania ogniem ADLER III włącznie. Dostawy pierwszych działonów dla Bundeswehry miały odbyć się w 2025 roku, choć brakuje na to dowodów.

Dwa pierwsze egzemplarze mają odpowiadać w dużej mierze standardowi izraelskiemu (PULS), zaś pozostałe trzy będą reprezentować docelową specyfikację (EuroPULS). Zgodnie z obowiązującym harmonogramem osiągnięcie wstępnej gotowości operacyjnej przez wyrzutnie EuroPULS ma nastąpić w roku 2027. W późniejszym terminie pierwsze egzemplarze zostaną skierowane na przebudowę do docelowego wariantu (według źródeł niemieckich ma to być zapisane w kontrakcie wykonawczym).

Umowa nie obejmuje zakupów amunicji – te planowano na 2025 r. (prawdopodobnie do nich nie doszło). Według informacji z 2024 r. na liście zakupów Berlina widniało 76 wyrzutni tego typu. Taka liczba umożliwiłaby zastąpienie z nawiązką wycofywanych wyrzutni MARS II.

Wyrzutnie dla Niemiec i sojuszników

Na początku marca br. serwis Hartpunkt poinformował, że Siły Zbrojne Niemiec planują podpisanie umowy ramowej na zakup nie 76, lecz 500 wyrzutni MARS III. Połowa z tej liczby ma zostać przeznaczona na potrzeby Berlina, zaś pozostałe działony będą stanowiły ofertę skierowaną do państw sojuszniczych. Te będą mogły pozyskać je na identycznych zasadach jak Niemcy. Rozpatrzenie tej propozycji przez Bundestag ma odbyć się w drugiej połowie roku.

Jednocześnie mają trwać rozmowy nad zawarciem kontraktu ramowego na pozyskanie amunicji różnego typu. W ramach tego planu do 2030 r. ma zostać zakupiona pięciocyfrowa liczba rakiet o zasięgu 150 km (pocisków EXTRA kalibru 306 mm). Później armia ma otrzymywać po kilka tysięcy środków bojowych rocznie z fabryk w Niemczech. Parlament ma rozpatrzyć ten wniosek w pierwszej połowie roku.

Oprócz tego planowane są zakupy rakiet typu cargo (przenoszących subamunicję przeciwpancerną SMArt oraz miny przeciwpancerne), ale także takich o zasięgu 300 km (co wskazuje na zainteresowanie pociskami Predator Hawk), a w dalszej przyszłości także 500 km (lub więcej). Przykładem efektora z tej ostatniej kategorii może być kompaktowy pocisk manewrujący JFS-M lub wariant rozwojowy przeciwokrętowego NSM (z którym już testowano wyrzutnię MARS III).

Obok potrzeb Bundeswehry (zwłaszcza jeżeli zmaterializuje się zakup 250 wyrzutni) dodatkową motywacją dla Berlina może być odmowa Waszyngtonu na integrację amerykańskich pocisków takich jak GMLRS z wyrzutniami PULS oraz ich pochodnymi.

Wyrzutnia EuroPULS w pigułce

PULS to wieloprowadnicowa wyrzutnia rakiet opracowana przez izraelską spółkę Elbit Systems. Stanowi zmodernizowany wariant systemu Lynx, który został zakupiony przez kraje takie jak Azerbejdżan i Kazachstan. System PULS został zintegrowany z różnego typu samochodami ciężarowymi (np. Tatra, MAN lub Scania) lub platformami gąsienicowymi. Wyrzutnia może korzystać z szerokiej gamy pocisków rakietowych kalibru 122, 160, 306 i 370 mm, rażąc cele na dystansie 150 km (EXTRA kal. 306 mm) lub nawet 300 km (Predator Hawk kal. 370 mm). Ponadto, z systemu PULS można wystrzeliwać amunicję krążącą SkyStriker o zasięgu 100 km.

Dzięki otwartej architekturze PULS posiada istotną podatność modernizacyjną, a także jest gotowy do integracji z nowymi typami środków bojowych. Wyrzutnie te są obecnie używane przez takie kraje jak Izrael, Holandia, Dania, Kazachstan, Maroko, Azerbejdżan oraz Rwanda, a w przyszłości otrzymają je Niemcy, Dania, Holandia oraz Serbia.