Białoruska artyleria na ćwiczeniach

Ćwiczenia przeprowadzono w marcu w warunkach dziennych oraz nocnych. Strzelania odbywały się na różnym dystansie z wykorzystaniem podstawowych w armii białoruskiej haubic 2S1 Goździk oraz 2S3 Akacja. Jeszcze w roku 2023 Mińsk miał mieć na stanie 125 egzemplarzy obu typów artylerii, które uzupełniały armatohaubice samobieżne 2S5 Hiacynt-S oraz ciągnione D-30 i 2A65 Msta-B w liczbie odpowiednio 24 i 108 egzemplarzy.

Zimą 2023 roku białoruska agencja wojskowa Wajar poinformowała o trwających pracach modernizacyjnych samobieżnych haubic i armatohaubic będących na stanie Sił Zbrojnych tego kraju. Obecna liczebność białoruskiej armii jest trudna do zidentyfikowania ze względu na donacje sprzętowe do Rosji.

Nie jest wiadome, co stało się np. z białoruskimi samobieżnymi armatohaubicami 2S19 Msta-S, które były w ostatnich latach składowane w rezerwie. Warto wspomnieć, że w lutym białoruska armia intensywnie ćwiczyła wykorzystanie wieloprowadnicowych wyrzutni rakiet BM-27 Uragan, BM-30 Smiercz oraz Polonez. Do tego dochodziły wyrzutnie pocisków balistycznych Iskander.

2S1 Goździk to radziecka samobieżna gąsienicowa haubica kal. 122 mm, osadzona na zmodernizowanym podwoziu transportera opancerzonego MT-LB, produkowana między innymi na licencji w Hucie Stalowa Wola do lat 90. XX wieku. Donośność uzbrojenia głównego jest określana na 15,5 km przy zastosowaniu standardowej amunicji, jednak może ona się zwiększyć do 22 km w przypadku użycia pocisku z gazogeneratorem. Załoga jest chroniona przez pancerz o grubości do 20 mm, zatem chroni on jedynie przed odłamkami pocisków artyleryjskich i amunicją strzelecką.

Jednostkę napędową stanowi silnik wysokoprężny JAMZ-238N o mocy 300 KM lub polski SW-680T o mocy 240 KM. Prędkość maksymalna 2S1 została określona na 60 km/h przy poruszaniu się po drodze utwardzonej, w przypadku jazdy w terenie spada do 30 km/h. Przeszkody wodne mogą być pokonywane przez goździki pływaniem z prędkością dochodzącą do 4,5 km/h. Zasięg operacyjny pojazdu wynosi do 500 km. Haubice Goździk są obecnie wykorzystywane m.in. przez Polskę, Ukrainę, Rosję, Bułgarię, Azerbejdżan, Finlandię, Uzbekistan, Gruzję czy Algierię.

2S3 Akacja to samobieżna armatohaubica produkcji radzieckiej opracowana w 1968 roku i wdrożona do służby w ZSRR 3 lata później. Jej głównym uzbrojeniem jest zmodernizowana armatohaubica D-20 (D-22 L27) kalibru 152,4 mm umieszczona we w pełni obracanej wieży. Donośność przy zastosowaniu standardowej amunicji odłamkowo-burzącej wynosi 18,5 kilometra, przy zastosowaniu pocisku wspomaganego rakietowo zwiększa się ona do 24 kilometrów. Zapas amunicji do uzbrojenia głównego wynosi do 46 nabojów.

Uzbrojeniem dodatkowym służącym do samoobrony jest uniwersalny karabin maszynowy PKT kal. 7,62 mm do którego w pojeździe znajduje się 1500 pocisków. Za bazę Akacji służy podwozie eksperymentalnego działa samobieżnego SU-100P, za którego napęd odpowiada silnik wysokoprężny W-59 o mocy 520 KM. Pozwala to na rozpędzenie ważącego 28 ton 2S3 do 63 km/h. Akacje są obecnie wykorzystywane m.in. przez Rosję, Ukrainę, Białoruś, Algierię, Wietnam, Kazachstan, Armenię oraz Azerbejdżan.