AUSA 2026: debiut karabinu XM8 i nowego wyposażenia piechoty US Army

Od M7 do XM8. Lekcja ergonomii i zwrot ku poręczności

Największe poruszenie w branży wywołała oficjalna prezentacja karabinu XM8, który zastępuje w planach produkcyjnych dotychczas wdrażany karabin podstawowy M7 (pierwotnie opracowany w ramach programu Next Generation Squad Weapon – Rifle, NGSW-R). Mimo dużej siły ognia i przebijalności nowoczesnej amunicji 6,8 × 51 mm z bimetaliczną łuską, dotychczasowy M7 był krytykowany przez żołnierzy za zbyt dużą masę, gabaryty oraz uciążliwość podczas działań w ciasnych przestrzeniach czy pojazdach.

W odpowiedzi US Army oraz SIG Sauer przeprojektowały konstrukcję. Zastosowano skróconą lufę o długości 11 cali (279 mm), co zwiększyło poręczność broni. Karabin XM8 (który w amerykańskiej nomenklaturze określa się mianem karabinka) jest również o ok. 12% lżejszy od bazowego M7 (różnica wynosi blisko 0,5 kg). Zrezygnowano ze składanej i regulowanej kolby na rzecz bardziej sztywnej, wysuwanej, z miękką stopką absorbującą odrzut. Zmodyfikowano łoże pod kątem stabilności montażu optoelektroniki oraz wprowadzono wydajniejszą osłonę termiczną (ang. heat shield).

Obie konstrukcje dzielą tę samą komorę spustową (ang. lower receiver), co pozwoli producentowi na zmodernizowanie około 50 tys. już dostarczonych do U.S. Army karabinów M7 do standardu M8. Pierwsze dostawy seryjnych M8 do jednostek liniowych zaplanowano na grudzień 2026 roku.

Trzy systemy celownicze i dwa kanały optoelektroniki

Zaprezentowany na AUSA 2026 żołnierz dysponował zintegrowanym systemem obserwacyjno-celowniczym pracującym w wielu pasmach widmowych, co ma zapewnić dominację na polu walki w każdych warunkach oświetleniowych:

• Optyka dzienna: celownik holograficzny Vortex AMG UH-1 połączony z uchylnym powiększalnikiem Vortex Micro3x, umożliwiający szybkie przejście od walki w pomieszczeniach (ang. close quarters combat, CQC) do precyzyjnego ognia na średnich dystansach;
• Termowizja na broni: nasadka termowizyjna Leonardo FWS-I (AN/PAS-35) z rodziny Family of Weapon Sights – Individual. Urządzenie montowane przed lub za optyką podstawową pozwala na wykrywanie celów ukrytych w zadymieniu, za roślinnością czy w całkowitych ciemnościach;
• Wielozakresowy moduł wskaźnika celowniczego: B.E. Meyers DAGIR (ang. Direct Action Gun Mounted IR) w wariancie wojskowym M11 – nowoczesny moduł integrujący widzialne i niewidzialne lasery celownicze, oświetlacz podczerwieni oraz systemy wspomagania celowania w walce nocnej.

Przewaga informacyjna żołnierza

Konfigurację uzupełniało zaawansowane wyposażenie ochrony głowy i łączności. Stanowią je:

• hełm balistyczny w konfiguracji typu high-cut z aktywnymi ochronnikami słuchu i łączności podhełmowej Ops-Core AMP Communication Headset;
• gogle AN/PSQ-42 EBNVG (ang. Enhanced Bino Night Vision Goggles). Dwuokularowy system łączy klasyczne wzmacniacze światła szczątkowego (noktowizję) z nałożoną warstwą termowizyjną (fuzja obrazu).

Kluczową zaletą tak skonfigurowanego zestawu jest bezprzewodowa współpraca między celownikiem termowizyjnym FWS-I a goglami AN/PSQ-42 (funkcja Rapid Target Acquisition – RTA). Obraz siatki celowniczej i celu z kamery na karabinku XM8 może być w czasie rzeczywistym wyświetlany bezpośrednio przed okiem żołnierza w goglach noktowizyjnych. Umożliwia to celne rażenie przeciwnika zza osłony (np. zza rogu budynku czy z wnętrza transportera) bez konieczności wychylania głowy i zgrywania przyrządów.

Zaprezentowany przez Adama Tellego zestaw pokazuje, że US Army redefiniuje program przezbrojenia piechoty. Duża siła ognia naboju 6,8 mm została połączona z ergonomią zbliżoną do karabinka M4A1 oraz głęboką integracją sensorów optoelektronicznych.